Χρειάστηκε να σχεδιαστεί μυστική επιχείρηση από την Αθήνα για να εντοπιστούν οι πολεοδομικοί παραβάτες της Μυκόνου. Ηταν αρχές του 2012, όταν με πρωτοβουλία της Μαργαρίτας Καραβασίλη, τότε ειδικής γραμματέως Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μισθώθηκε ένα ιδιωτικό οκταθέσιο αεροπλάνο για να μεταφέρει τους επιθεωρητές στο νησί των Κυκλάδων. Ούτε ο πιλότος δεν γνώριζε τον προορισμό τους, προτού αναχωρήσουν. Σκοπός ήταν να μη γίνει ευρύτερα γνωστή η άφιξή τους, να πιάσουν συνεργεία σε παράνομες οικοδομές στον ύπνο.
Λίγους μήνες νωρίτερα, βάσει νόμου, είχε χαραχτεί μια κόκκινη γραμμή για τα αυθαίρετα. Οτιδήποτε είχε χτιστεί μέχρι την 28η Ιουλίου του 2011 μπορούσε να νομιμοποιηθεί. Και πάλι, βέβαια, κάποιοι δεν συμμορφώθηκαν. Στα εργοτάξια επικρατούσε η ίδια, ίσως και περισσότερη, φούρια. Υπήρξαν περιπτώσεις κτισμάτων που ήταν μεταγενέστερα του νόμου, όμως δηλώνονταν ψευδώς ως παλιότερα. Ο νόμος έδινε τη δυνατότητα άμεσης κατεδάφισης των αυθαιρέτων, εντός 20 ημερών, εφόσον οι δράστες πιάνονταν επ’ αυτοφώρω. Οι επιθεωρητές πρόλαβαν να καταγράψουν παραβάτες, μόλις όμως κλήθηκε η αστυνομία για να γίνουν συλλήψεις τα νέα διαδόθηκαν αστραπιαία. Επειτα έβρισκαν μόνο κουφάρια, σύνεργα που κάποιοι τα είχαν παρατήσει βιαστικά, λες και η άνοιξε η γη και κατάπιε όλους τους εργάτες.
Κατεδαφίσεις τότε δεν έγιναν, παρά το φιλότιμο, τα αντανακλαστικά και τις προσπάθειες των επιθεωρητών στις αρχές του 2012. Αν και είχαν εξασφαλιστεί τα σχετικά κονδύλια από την πλευρά τους, δεν μπορούσαν οι αρμόδιες για την κατεδάφιση Αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης να βρουν στο νησί διαθέσιμο συνεργείο. Ποιος θα γκρεμίσει, εάν ο ίδιος ο διπλανός του συμμετέχει σε παρανομίες; Στα χρόνια που ακολούθησαν τα πρόσωπα άλλαξαν, όχι όμως και το μοτίβο. Η αδυναμία εύρεσης συνεργείων κατεδάφισης απασχολεί και σήμερα την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, με έδρα στον Πειραιά και αρμοδιότητα στις Κυκλάδες. Διαγωνισμοί τους για συνεργεία είτε βγαίνουν άγονοι, όπως αναφέρουν, είτε προσβάλλονται δικαστικά.
Το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει στείλει πάλι κλιμάκια στη Μύκονο. Το πρόβλημα δεν ήταν άγνωστο, ούτε προέκυψε μετά τον ξυλοδαρμό του αρχαιολόγου Μανώλη Ψαρρού. Η πολιτεία αδυνατεί να το λύσει ή του επιτρέπει να διογκώνεται, ανοίγοντας κάθε τόσο παραθυράκια στον κάθε παραβάτη. Ζούμε στο κράτος της μαρμότας. Οι προσπάθειες των λίγων που κάνουν τη δουλειά τους είναι σταγόνα στον ωκεανό όταν δεν πλαισιώνονται από πραγματική βούληση και πράξεις της κεντρικής διοίκησης. Για να δούμε, τώρα θα γκρεμιστεί κάτι;
