Ηταν η ημέρα που ορκίστηκε –πριν από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου– η τελευταία κοινοβουλευτική κυβέρνηση υπό τον αρχηγό της ΕΡΕ, Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Είχε προηγηθεί η ανατροπή της κυβέρνησης Παρασκευόπουλου, που τη στήριζαν τόσο η Eνωση Κέντρου όσο και η ΕΡΕ, μια κυβέρνηση που ήταν αποτέλεσμα της συμφωνίας που συνήψαν τα δύο μεγάλα κόμματα τον Δεκέμβριο του 1966 υπό την επιστασία των Ανακτόρων.
Ποιος και γιατί ανέτρεψε την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου; Αιτία ήταν η άρνηση του Π. Κανελλόπουλου να δεχθεί το σχέδιο νόμου της Eνωσης Κέντρου για παράταση της βουλευτικής ασυλίας και κατά την προεκλογική περίοδο. Ο φόβος του Γεωργίου Παπανδρέου ήταν μήπως ο γιος του Ανδρέας σε αυτό το διάστημα προφυλακιστεί για την ανάμειξή του στην υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ». Λάθος του Π. Κανελλόπουλου, που γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, καθώς η συγκεκριμένη ρύθμιση που απέρριψε ήταν ενσωματωμένη στο νομοσχέδιο για την καθιέρωση της απλής αναλογικής. Αν ψηφιζόταν, θα οδηγούσε μετεκλογικά σε κυβερνήσεις συνεργασίας και πιθανόν και στον μεγάλο συνασπισμό.
Γιατί ο Π. Κανελλόπουλος κινήθηκε με αυτόν τον τρόπο; Ο ίδιος ισχυρίσθηκε πως, πρωθυπουργός ων, θα απέτρεπε τα σχέδια κύκλων που ωθούσαν τα Ανάκτορα στη λύση της συνταγματικής εκτροπής. Αυτός ο ισχυρισμός μάλλον ήταν μια δικαιολογία. Οι λόγοι που εξώθησαν τον Π. Κανελλόπουλο στην ανατροπή της κυβέρνησης Παρασκευόπουλου και στην ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον ίδιο ήταν δύο:
Πρώτον: Ηθελε να καρπωθεί εκείνους τους πόντους που δίνει στο εκλογικό αποτέλεσμα ο αέρας της κυβερνητικής εξουσίας. Ο έλεγχος των μηχανισμών επηρεάζει, λίγο ή πολύ, το αποτέλεσμα των εκλογών. Αλλωστε, σε ανύποπτο χρόνο ο Π. Κανελλόπουλος είχε αποκαλύψει την ύπαρξη στον σχεδιασμό του και «δεύτερης φάσης» μετά την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου.
Δεύτερον: Ο αρχηγός της ΕΡΕ λειτουργούσε συνεχώς υπό τη σκιά του ιδρυτού της Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πήγαινε σε ανοικτές συγκεντρώσεις και το πλήθος τον υποδεχόταν με συνθήματα υπέρ του Καραμανλή, ενώ αμφισβητούνταν η πυγμή και το κύρος του. Ανατρέποντας την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου και αναλαμβάνοντας ο ίδιος την πρωθυπουργία, ήθελε να αποδείξει πως διέθετε και πυγμή και αποφασιστικότητα. Ομως στην πολιτική αυτό που πρωτίστως μετράει είναι η ικανότητα να λαμβάνονται σωστές αποφάσεις. Και η ανατροπή Παρασκευόπουλου αποδείχθηκε μια λάθος απόφαση.
