Το πολιτικό σύστημα, και είναι λογικό να συμβαίνει στην τρέχουσα προεκλογική συγκυρία, έχει επιδοθεί σε έναν διαρκή και έντονο διάλογο με επίκεντρο το ποιος και πώς θα κυβερνήσει τη χώρα.
Ενα δεύτερο ζήτημα, ωστόσο, που αναδύεται μπροστά στις κάλπες αφορά το ποιοι και πώς νομοθετούν σε αυτή τη χώρα. Αν και για λόγους επικοινωνιακούς βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα, η «ταυτότητα» της εθνικής αντιπροσωπείας είναι μεγίστης σημασίας. Η εμπειρία καταδεικνύει πως η επιλογή λάθος προσώπων, η διαμόρφωση λάθος κανόνων, η διαιώνιση κενών και στρεβλώσεων, ή η λανθασμένη εφαρμογή (ανοχή σε παραβιάσεις, κανονικοποίηση «διασταλτικών ερμηνειών» κ.ά.) ορθών κανόνων λειτουργίας της εθνικής αντιπροσωπείας, στον βωμό της εξυπηρέτησης της εκάστοτε πλειοψηφίας, έχουν προκαλέσει αναρίθμητα προβλήματα τα οποία, τελικώς, επέφεραν σοβαρότατα πλήγματα στην αξιοπιστία του κοινοβουλευτικού μας συστήματος.
Απαντες έχουν πολύ καλή γνώση τού τι πρέπει να γίνει, ειδικά ως προς τη νομοθετική λειτουργία ή την άσκηση ουσιαστικού ελεγκτικού ρόλου της νομοθετικής προς την εκτελεστική εξουσία. Σημειώνεται χαρακτηριστικά, ότι σε αυτά αναφέρθηκε ο σημερινός πρωθυπουργός, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης με επιστολή του προς τον τότε πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση για τον ρόλο και τη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Ανάλογες επισημάνσεις έχει κάνει και ο κ. Αλ. Τσίπρας, αλλά μόνον στις περιόδους που βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Γνώση των διαχρονικών προβλημάτων έχουν, ασφαλώς, και οι άλλες δυνάμεις που εκπροσωπούνται στη Βουλή, όμως πέραν των κατά καιρούς διαμαρτυριών και καταγγελιών, δεν έχουν πρωταγωνιστήσει σε συντονισμένες κινήσεις για να δρομολογηθούν λύσεις.
Δεδομένου, λοιπόν, ότι λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουν τι πρέπει να δούμε στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο εντός του Ναού της Δημοκρατίας, ας εστιάσουμε σε ορισμένα από εκείνα που δεν πρέπει να προκύψουν από τις κάλπες.
Πρώτον και κύριον, οφείλουμε να μεριμνήσουμε ώστε να μην εισέλθουν ξανά στην αίθουσα της Ολομέλειας δυνάμεις και φωνές μισαλλοδοξίας, ρατσισμού και νεοναζισμού.
Οφείλουμε να μην επιβραβεύσουμε πρόσωπα με ιστορικό αλαζονικής στάσης και συμπεριφοράς, ή αδιαφορίας για τη διόρθωση των κακώς κειμένων.
Χρειάζεται να μην επιλέξουμε ως εκπροσώπους μας στο Κοινοβούλιο εκείνους κι εκείνες που είτε με πράξεις είτε με παραλείψεις, υπονομεύουν τις διαδικασίες ορθής νομοθέτησης και άσκησης ελέγχου κυβερνήσεων και Αρχών.
Είναι ανάγκη, επιτέλους, με τη στάση μας να συμβάλουμε ώστε να μην επαναληφθούν αρνητικά φαινόμενα όπως της παραγωγής-εισαγωγής-ψήφισης νομοσχεδίων που παραβιάζουν ακόμα και τις στοιχειώδεις προβλέψεις του Συντάγματος, ή της συζήτησης νομοθετημάτων με άδεια τα βουλευτικά έδρανα…
