Οι λέξεις είναι μασημένες. «Ασφάλεια». «Δικαιοσύνη». «Αξιοκρατία». Το πρώτο διαφημιστικό σποτ του ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να έχει ποντάρει στον (ξύλινο) λόγο για να συγκινήσει. Εχει όμως επενδύσει στις εικόνες. Πρωταγωνιστής είναι ένας νεαρός πυγμάχος που ξεσπάει την αγανάκτησή του στον σάκο του μποξ. Η φωνή του αόρατου υποβολέα τον συμβουλεύει να διοχετεύσει τον θυμό του στην «απόφαση αλλαγής». Επιβεβαιώνεται έτσι από την αφετηρία της προεκλογικής εκστρατείας ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι να προσεταιρισθεί το κόμμα τού κανένα – τους νέους της «γκρίζας ζώνης», τους οποίους δεν πολυαπασχολεί ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός. Δεν απευθύνεται στη σωφροσύνη του ώριμου ακροατηρίου. Απευθύνεται στον γρόθο –όπως λένε τη γροθιά στην προεδρική διάλεκτο– των νέων. Με την ελπίδα ότι δεν θα τρομάξουν οι παλιοί.
Στέντωρ
