Οσοι θα είναι 50 ετών το 2070 θα βλέπουν τον κόσμο εντελώς διαφορετικά από εμάς. Και χωρίς αμφιβολία θα είναι ένας κόσμος διαφορετικός. Θα έχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια από τότε που ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι και η τομή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που καθόρισε την αντίληψη του κόσμου στις γενιές που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1900 και στο 2000, θα έχει ξεθωριάσει. Νέα ιστορικά ορόσημα θα έχουν ανελκυστεί ως μείζονα για την οριοθέτηση ενός κοινού υποσυνείδητου και ενός τρόπου κατανόησης του χρόνου.
Ολα αυτά δεν είναι και τόσο μακρινά. Αφορούν τα παιδιά που γεννιούνται τώρα από γονείς που γεννήθηκαν στα τέλη του 20ού αιώνα. Τα νήπια που είναι γύρω μας θα οδηγούν τον κόσμο σε λίγες δεκαετίες. Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πώς θα είναι να είσαι 20 ετών το 2070, αλλά όσοι είναι σήμερα 20 ετών σηκώνουν ένα μεγάλο βάρος, και αυτό είναι κατανοητό. Είναι μια άτυχη γενιά αυτή της εποχής μας, όπως άτυχες υπήρξαν και πολλές ακόμη γενιές που όταν ήταν 20 χρόνων η ανθρωπότητα μαστιζόταν από πολέμους, καταστροφές ή κρίσεις. Τι να πει κανείς για τη γενιά του 1890 που χάθηκε στα χαρακώματα του 1914-18 ή τι να πει κανείς για τους νέους Ελληνες, του 1912, του 1920-22, του 1940, του 1946: Ολα είναι θέμα οπτικής και συσχετισμών.
Η σημερινή γενιά που θα δώσει ζωή στα παιδιά που θα πάρουν τον κόσμο στα χέρια τους στη διάρκεια του ώριμου 21ου αιώνα ζει μια εποχή μετάβασης και ισχυρών μετατοπίσεων. Δεν είναι εύκολο να σταθμίσει κανείς τις συνθήκες, άλλωστε υπάρχουν πολλές γωνίες προσέγγισης, ούτε μπορεί να πει κανείς πως δεν υπάρχουν αντιφάσεις και πισωγυρίσματα. Αλλά αυτό που θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς είναι πως κάθε κοινωνία, και πόσο μάλλον η ελληνική, έχει ανάγκη από ψυχραιμία, στοχασμό, μελέτη και εργασία. Σήμερα, αυτές οι αξίες μοιάζουν αναχρονιστικές μέσα στη διάθεση της όποιας ρήξης, παρότι ο εθνικός πλούτος παράγεται από τη συμβολή του καθενός με την εργασία και την παραγωγή έργου.
Ο 21ος αιώνας δεν έχει ακόμη βρει τον βηματισμό του. Θα γίνει διακριτό το ίχνος του αιώνα μετά το 2030. Ωστόσο, αν μπορεί να κρίνει κανείς, αυτή η γενικευμένη τάση απόσχισης από τον παλαιό κόσμο έχει γεννήσει ένα μεγάλο χάσμα γενεών που βιώνουν στο έπακρο σημερινοί γονείς με παιδιά σε ηλικίες από 15 έως 25 ετών. Η γενικευμένη δυσανεξία, φαινόμενο διεθνές, θα γεννήσει κάτι άλλο. Ακόμη και η εποχή του 2000 φαντάζει ήδη μακρινή και «πεπαλαιωμένη».
