Υπέστη η Τουρκία τους καταστροφικότερους σεισμούς με τις δεκάδες χιλιάδες θύματα που θάφτηκαν κάτω από ερείπια αθλίων πολυκατοικιών – έργο διεφθαρμένων εργολάβων του «καθεστώτος» του προέδρου αυτής της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Διακινήθηκαν σενάρια περί προθέσεων του κ. Ερντογάν για αναβολή των εκλογών ακόμη και επί ένα έτος. Αύριο, ακολουθώντας την απ’ αιώνων οθωμανική παράδοση, μετά την «Προσευχή της Παρασκευής», ο πρόεδρος της Τουρκίας θα ανακοινώσει, ως αναμένεται, ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 14 Μαΐου. Δεν έχουμε παρά να αναμένουμε.
Προς εκλογές βαδίζει και η Ελλάς –ο φάρος της Δημοκρατίας, της σταθερότητος εις την περιοχή μας– δίχως ακόμη να έχει ανακοινωθεί η οριστική ημερομηνία. Στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων κάποιες διαρροές στον Τύπο μιλούσαν για εκλογές στις 9 Απριλίου, για να ακολουθήσουν κρυπτικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Και στη συνέχεια, νέες ημερομηνίες, που επιτέλους θα στήνονταν οι κάλπες.
Εως ότου έφτασε η αποφράς ημέρα της φονικής συγκρούσεως δύο αμαξοστοιχιών, στα Τέμπη, και η φρίκη του θανάτου 57 νέων παιδιών. Συγκλονισμένοι οι πολιτικοί ηγέτες μας – στο σύνολό τους. Αλλά ο νους των πάντων εστιασμένος στις εκλογές, που πλέον φαίνεται πως θα διεξαχθούν στις 21 Μαΐου.
Βέβαια, το καλοκαίρι του 2007, η Ελλάς –και τότε σε προεκλογική τροχιά– τυλίχθηκε στις φλόγες, με τον αριθμό των νεκρών να έχει φθάσει στους 87. Κατάσταση πανικού επικρατούσε στην κυβέρνηση της Ν.Δ. Με τη συντριπτική πλειονότητα των στελεχών της –εκτός από δύο-τρεις– να εισηγείται στον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή αναβολή των εκλογών. Οι εκλογές, ωστόσο, διεξήχθησαν στις 2 Οκτωβρίου και η Ν.Δ. πλειοψήφησε. Τυχαίο γεγονός θα πουν κάποιοι. Εστω.
Αλλά υπάρχει και η αντιπολίτευση. Εις την Τουρκία, τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, συμφώνησαν εντέλει και όρισαν κοινό υποψήφιο. Διότι, απλούστατα, στόχος τους είναι η απομάκρυνση του προέδρου Ερντογάν από την εξουσία. Εις την Ελλάδα, ο κ. Μητσοτάκης υπήρξε εδώ και κάποιους μήνες στόχος ανηλεούς κριτικής του συνόλου της αντιπολιτεύσεως. Μόνο που αντί συντονισμού για την εκπαραθύρωση του «μισητού» αντιπάλου, καθένας αγωνίζεται να αλιεύσει κάποιες ψήφους. Βολεύουν ίσως τα έδρανα της αντιπολιτεύσεως στις μέρες μας.
