Οι περισσότεροι σχολιαστές θεωρούν πως στις επαναληπτικές εκλογές στην Κύπρο η διακύβευση θα είναι αν θα αναβιώσουν οι διαδικασίες για την επίλυση του Κυπριακού ή αν θα επικρατήσει η απορριπτική λογική. Προσωποποιούν αυτές τις δύο πολιτικές στάσεις στον Ανδρέα Μαυρογιάννη και στον Νίκο Χριστοδουλίδη αντίστοιχα. Δεν γνωρίζω πώς επινοήθηκε αυτή η τομή, καθώς η απορριπτική στάση βαρύνει το σύνολο των πολιτικών κομμάτων στη Μεγαλόνησο, πλην κάποιων προσωπικοτήτων που κινούνται κυρίως στον χώρο του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Νομίζω πως το κεντρικό δίλημμα των κυπριακών εκλογών είναι ένα και μοναδικό: θα απεξαρτηθεί η πολιτική και η οικονομική ζωή της Κύπρου από τη Ρωσία ή θα συνεχιστεί μια πολιτική που οι ρίζες της βρίσκονται βαθιά στην ταραγμένη δεκαετία του 1960 και στο Μακαριογενές πολιτικό σύστημα; Το αν θα επιλυθεί το Κυπριακό είναι ζήτημα παρεπόμενο. Οσες φορές οι δύο πλευρές βρέθηκαν κοντά, ο ρωσικός παράγοντας –συνεχιστής της σοβιετικής πολιτικής– παρενέβη και τορπίλισε τη λύση. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε τι συνέβη στο Κραν-Μοντανά, μετά και τις πρόσφατες αποκαλύψεις πως, καθ’ υπαγόρευση της ρωσικής πρεσβείας, η κυπριακή Βουλή ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ενωση το 2016 ουσιαστικά να μηδενιστούν οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας λόγω της εισβολής στην Κριμαία. Την εν λόγω πρόταση καταψήφισε μόνον ο Δημοκρατικός Συναγερμός.
Θα απεξαρτηθεί η πολιτική και η οικονομική ζωή της Κύπρου από τη Ρωσία ή θα συνεχιστεί μια πολιτική που οι ρίζες της βρίσκονται στο Μακαριογενές πολιτικό σύστημα;
Σήμερα οι δύο μονομάχοι ομονοούν πάνω στη συνέχιση της εξάρτησης της Κύπρου από τον ρωσικό παράγοντα. Ο μεν Νίκος Χριστοδουλίδης στηρίζεται από τις απορριπτικές δυνάμεις που συμπλέουν, συνειδητά ή όχι, με τα συμφέροντα της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής που επιδιώκουν τη διαιώνιση του προβλήματος, καθώς έτσι υπονομεύεται η συνοχή του ΝΑΤΟ. Τον δε Ανδρέα Μαυρογιάννη στηρίζει το ΑΚΕΛ, και αυτό τα λέει όλα. Ηταν από τα πιο σοβιετόφιλα κομμουνιστικά κόμματα και παραμένει και σήμερα πιστό στη Μόσχα.
Συνεπώς, φως στον κυπριακό ορίζοντα δεν υπάρχει. Ας μην έχουμε αυταπάτες πως με την επικράτηση του ενός υποψηφίου θα δρομολογηθούν ουσιαστικές εξελίξεις προς την κατεύθυνση μιας μόνιμης λύσης. Αυτές οι κυπριακές εκλογές αφορούν καθαρά τη διευθέτηση εσωτερικών ζητημάτων που σχετίζονται με τη νομή της εξουσίας και τίποτα παραπάνω.
