Η επιλογή της αποχής από μια κοινοβουλευτική ψηφοφορία δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπάρχει στο θεσμικό «οπλοστάσιο» των δυνάμεων που εκπροσωπούνται στη Βουλή και έτυχε υλοποίησης από ορισμένες εξ αυτών σε συγκεκριμένα σχέδια νόμου, με το περιεχόμενο των οποίων έλεγαν πως είχαν σοβαρή διαφωνία. Εκτιμούσαν πως με αυτόν τον τρόπο θα ενίσχυαν το καταγγελτικό τους μήνυμα έναντι ενός νομοθετήματος. Στην περίπτωση μάλιστα που η διαφωνία αυτή εθεωρείτο «δομική» ή και βαθύτατα ιδεολογική, τότε η επιλογή της αποχής/απουσίας θα αφορούσε το σύνολο της επεξεργασίας και συζήτησης ενός νομοσχεδίου, τόσο στις επιτροπές όσο και –κυρίως– στην Ολομέλεια. Και αυτή η τελευταία συνιστά κίνηση κορυφαίου πολιτικού συμβολισμού.
Οσα συμβαίνουν, ωστόσο, τώρα στη Βουλή με την επιλογή του κ. Αλ. Τσίπρα να μη συμμετέχει, έως τη στιγμή που θα διαλυθεί η Βουλή για τις εκλογές, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις ψηφοφορίες όλων των νομοσχεδίων, είναι εξαιρετικά προβληματικό τόσο για την εικόνα του Κοινοβουλίου όσο τελικώς και για το ίδιο το κόμμα και τον πρόεδρό του. «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα νομιμοποιεί το νομοθετικό έργο» της κυβέρνησης, δήλωσε ο κ. Τσίπρας αιτιολογώντας την επιλογή της αποχής από τις ψηφοφορίες. Οπως φαίνεται ήδη από τις πρώτες ημέρες εφαρμογής της επίμαχης απόφασης, η κίνηση αυτή της Κουμουνδούρου αποδεικνύεται τουλάχιστον ατυχής. Πώς με πειστικό τρόπο να εξηγήσει ότι η ουσιαστική και διαρκής συμμετοχή των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την κοινοβουλευτική διαδικασία νομοθέτησης έως τη στιγμή της ψηφοφορίας δεν συνιστά νομιμοποίηση του νομοθετικού έργου;
Στην αρχή, βεβαίως, η εν λόγω κίνηση ικανοποίησε τα σκληρά στελέχη του κομματικού μηχανισμού, που θεωρούσαν πως έτσι σε κάθε νομοσχέδιο θα εγείρεται συνεχώς το θέμα των υποκλοπών. Από στρατηγικής απόψεως, όμως, έχει ήδη προσλάβει χαρακτηριστικά «μπούμερανγκ». Αφενός η κυβέρνηση απέκτησε τη δυνατότητα να υπογραμμίζει καθημερινά την απουσία ΣΥΡΙΖΑ από την ψήφιση ακόμη και θετικών για την κοινωνία μέτρων. Αφετέρου τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης συνεχώς υπενθυμίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη υπερψηφίσει πολλά νομοσχέδια της κυβέρνησης.
Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, σήμερα θα πρέπει με επίσης πειστικό τρόπο να αιτιολογήσει τη διακοπή της αποχής προκειμένου να συμμετάσχει σε ψηφοφορία για τη διάταξη σχετικά με τις εγκληματικές οργανώσεις που επιχειρούν να φορέσουν μανδύα πολιτικού κόμματος. Γιατί ειδικά εδώ «νομιμοποιεί» την κυβέρνηση να νομοθετήσει;
