Το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα με έβαλε σε σκέψεις. Απεκάλυπτε πως ο πρωθυπουργός, εκτός όλων των άλλων, παρακολουθεί και την αδελφή του, Ντόρα, και τα παιδιά της, Αλεξία και Κώστα Μπακογιάννη, τον δήμαρχο. Η εφημερίδα αθλείται στον πρωταθλητισμό της ελευθεροτυπίας, κοινώς «γράψε ό,τι θέλεις και άσε τους άλλους να βρουν αν είναι αλήθεια». Οπότε, απ’ ό,τι αντιλαμβάνεστε, δεν κατάφερα να χαλιναγωγήσω την ορμή των σκέψεών μου. Κατ’ αρχήν το βρήκα θετικό και απολύτως συμβατό με το αίσθημα ευθύνης του οικογενειάρχη, κάτι που εκ προσωπικής πείρας γνωρίζω ότι στην Κρήτη είναι ιδιαιτέρως ισχυρό.
Παρακολουθώντας την αδελφή του και τα ανίψια του μπορεί να τους συμβουλεύει ή ακόμη και να τους νουθετεί. Ομως οι σκέψεις μου δεν έλεγαν να ηρεμήσουν. Κάτι δεν μου πήγαινε στην όλη υπόθεση. Κάτι μου έλειπε από την εικόνα του οικογενειάρχη. Τι κάνει με τα παιδιά του και τη σύζυγό του ο πρωθυπουργός; Δεν τον ενδιαφέρει να μάθει τι κάνουν όταν λείπουν από το σπίτι; Πάνε σινεμά; Και η σύζυγός του; Η Μαρέβα δεν είναι σαν τις πρώην συζύγους πρωθυπουργών που διορίζονταν στο Δημόσιο. Είναι επιχειρηματίας, και μάλιστα επιτυχημένη. Είναι δυνατόν να μην τους παρακολουθεί όλους αυτούς με το κακόβουλο λογισμικό που έχει στο προσκέφαλό του; Οχι, δεν τολμώ να σκεφτώ ότι είναι τόσο αδιάφορος πατέρας ή σύζυγος ο πρωθυπουργός.
Τολμώ αντιθέτως να αναρωτηθώ τι κάνει με τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι τόσο σίγουρος πως τα κάνει όλα όπως πρέπει ώστε να μη χρειάζεται κάποια παρακολούθηση; Να ξυπνάει το πρωί, να ακούει τις ηχογραφημένες συνομιλίες του της παραμονής και να διαπιστώνει: «Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά». Προσβλέπω στο επόμενο Σαββατοκύριακο, όταν θα αποκαλυφθεί ότι ο Μητσοτάκης υποκλέπτει τις συνομιλίες του Μητσοτάκη. Το βρίσκετε παράλογο; Επειδή όλα τα υπόλοιπα σας φαίνονται λογικά.
Δεν σας κρύβω το δικό μου παράπονο. Για μια ακόμη φορά είμαι εκτός λίστας. Φίλοι μού είχαν συστήσει υπομονή όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα ονόματα. Να περιμένω τη συνέχεια. Ομως αντιμετωπίζω την ίδια ψυχολογική ταπείνωση που υπέστην με τη λίστα Λαγκάρντ. Εκεί βέβαια το περίμενα. Τα μηδαμινά περιουσιακά μου στοιχεία δεν μου επέτρεπαν να ελπίζω. Τώρα όμως; Τι θα του κόστιζε του Μητσοτάκη να μου στείλει ένα κακόβουλο λογισμικό; Εστω ένα καλόβουλο. Να μου δείξει, εν πάση περιπτώσει, ότι ενδιαφέρεται και για μένα. Να μάθει πώς περνάω τα βράδια μου και τι κάνω το Σαββατοκύριακο. Θα μου πείτε, εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που δεν ενδιαφέρεται ούτε για τα παιδιά του, ούτε για τη σύζυγό του, ούτε για τον εαυτό του. Με μένα θα ασχοληθεί;
