Κάλαντα Πρωτοχρονιάς 2023
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά
Κι αρχή καλός μας χρόνος – εκλογές θά ‘ναι ο τόνος.
Αρχή που βγήκε ο Χριστός τον συναντά περαστικός,
Ενα παλικαράκι που το λέγαν Μητσοτάκη.
– Αυτά πού ‘πραξες μάστορα, καλά τα μαστορεύεις
Πλην άλλα όπου έταξες, δεν τά ‘πραξες, κι ας λέγεις.
– Χριστέ μου, και συχώρα με, έκαν’ ό,τι μπορούσα,
Μόν’ κάποια δεν επρόκαμα, μας έφαγε η αγκούσα,
Πότε ο Τούρκος αποδώ, πότ’ αποκεί η κορώνα,
Πότε η ρούσικη εισβολή κι η ακρίβεια του αιώνα.
– Εχεις κι εσύ τα δίκια σου, μα είχες κι ευκαιρία
να πράξεις κι άλλα – όμως δες! Από την Καισαρεία
Αγιος Βασίλης έρχεται κι έχει χαρτί στο χέρι
Που όλα σου τα αυτογκόλ και τις αμέλειες ξέρει.
Τα σφάλματα που έκανες επιμελώς κατέγραφε
Χαρτί και καλαμάρι! Το καλαμάρι έγραφε
Και το χαρτί ομίλει, γραμμή σ’ αυτή τη στήλη,
μα ετοιμάσου να σ’ τα πει – καλώς τον Αη Βασίλη!
– Καλώς σας βρήκα Υψιστε, κι εσένανε Κυριάκο,
Και ό,τι έχω να σου πω γεμίζει μου το σάκο:
Πρώτο δεν είν’ η τάχα μου «συνακροάσεων» δίνη
Αλλά το σύστημα-ντροπή, η σάπια Δικαιοσύνη.
Ο νόμος για τ’ αυθαίρετα, π’ ουδέποτε τηρείται,
Είναι μια άλλη σου σβουνιά, ζέχνει, δεν συγχωρείται.
Η δε Αξιολόγηση Καθηγητών, Δασκάλων,
δεκάκις «αναγγέλθηκε», δεκάκις άλλ’ αντ’ άλλων.
Να συμμαζέψεις θέλησες αριστεροπορείες
Που κάνουν μαύρη τη ζωή σε κέντρο, συνοικίες
Αλλά το νόμο κράτησες βαθιά μες στο ερμάρι
Κι άφησες την πρωτεύουσα στου ΚΚΕ τη χάρη.
Το ίδιο μας εζάλισες με την Αστυνομία
Των ΑΕΙ μας, και καλά, που μέρα ουδεμία
Είδαμ’ ακόμα στη δουλειά, ποιος ξέρει που αράζουν – οι πιο πολλοί αστυνομικοί γραφειοαραχνιάζουν
Κι οι δρόμοι μνέσκουν έρμαια πάσης παρανομίας,
Τροχαίας πια ανύπαρκτης κι ασφάλειας καμίας.
Κι επίδομα εδώσατε σ’ όλους αδιακρίτως
Χαίρεται το κηφηναριό, «ψηφίζει αυθορμήτως».
Γνωστές, ναι, οι ποιότητες που αντιμετωπίζεις:
Ο Μπαξεβάνης Σέρλοκ Χολμς και άλλοι «της Ασίζης»
«Δούρειος Ιππος Καϊλή», ανδρείες Ανδρουλάκη
Η Κατινάρα «Σύριζα» προπάντων – το φαρμάκι.
Ομως καλά, μ’ επιμονή και ψυχραιμία, στέκεις
Μαζέψου μόνο, τα κενά να κλείσεις, μη τα μπλέκεις.
Στη χώρα πού ‘ρθα, το λοιπόν, πέτρα να μη ραγίσει
Και στη χρονιά που έρχεται καλύτερα να ζήσει.
