ΕΚΑΤΟΝ ΕΤΗ: Τον Ιανουάριον του 1833 έφθανε εις το Ναύπλιον ο πρώτος Βασιλεύς της Ελλάδος και εκρότουν διά πρώτην φοράν χαρμόσυνα του Αγώνος τα πυροβόλα και ηκούοντο αι πρώται ζητωκραυγαί και εξεστομίζοντο αι πρώται προς το Μέλλον επαγγελίαι. Βρέφος ακόμη, το λίκνον του οποίου είχον ήδη περιστοιχίσει αι αντιζηλίαι και τα μίση των ισχυρών, η Ελλάς εκείνη έβλεπε ήδη μακράν, πέραν των στενών ορίων της ελευθέρας γωνίας της και έστελλε πρωτοπόρον της χθεσινής ιεράς Στρατιάς, τον πρώτον της Βασιλέα εις την Σμύρνην, Βασιλέα του υποδούλου Ελληνισμού. […] Τώρα, ότε της εκατονταετίας αυτής σημαίνει, η Ελλάς του 1933, στρέφεται ευγνώμων προς τους ωραίους της χρόνους, οι οποίοι την ανέθρεψαν, την εμεγάλωσαν, την εδίδαξαν να ζη, να αγωνίζεται, να αισθάνεται και να υπάρχη. Και εύχεται τώρα, οπότε είναι μεγάλη, οπότε αν δεν έχη ως συνοδόν τους τότε νεανικούς της ενθουσιασμούς έχει όμως πικράν και σοφήν την σύνεσιν και την πείραν, ν’ αρχίσουν από αύριον άλλα εκατόν έτη, τα οποία να συνεχίσουν αυτών τα οποία παρήλθον τα ευτυχήματα χωρίς να γνωρίσουν, αυτών τα οποία παρήλθον, τας συμφοράς…
ΤΙ ΕΠΕΤΥΧΕΝ: […] Ούτω, επετεύχθη η αναγνώρισις εις την Γερμανίαν του δικαιώματος των εξοπλισμών, το γερμανικόν νόμισμα διήλθεν αισίως από σοβαράς οικονομικάς καταιγίδας συνάμα δε η Γερμανία παρέστη αμερόληπτος θεατής της περιπλοκής του προβλήματος των πολεμικών χρεών. Εν τω εσωτερικώ η έντασις των πολιτικών παθών εμειώθη κατόπιν της ανόδου εις την αρχήν του νέου καγκελλαρίου φον Σλάιχερ, του οποίου η δημοτικότης ολονέν αυξάνει λόγω του θάρρους και της ορθοφροσύνης του. Ως εκ τούτου υπάρχουν ελπίδες ότι αι προσπάθειαι του νέου καγκελλαρίου προς αντιμετώπισιν των εκκρεμών μεγάλων προβλημάτων θα στεφθούν υπό επιτυχίας.
