Προχθές, ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Ντμίτρο Κουλέμπα δήλωσε στο Associated Press πως η πατρίδα του είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε μια σύνοδο κορυφής υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, ώστε να τερματιστεί ο πόλεμος. Συγχρόνως δήλωσε πως η Ρωσία δεν έχει καμιά διάθεση να υποστηρίξει μια τέτοια προσπάθεια. Αργά τη Δευτέρα ο Σεργκέι Λαβρόφ έδωσε το περίγραμμα των ρωσικών θέσεων για να υπάρξει ειρήνευση, που είναι: η αποναζιστικοποίηση και η αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, η ασφάλεια των περιοχών που προσαρτήθηκαν από τη Ρωσία και φυσικά η ασφάλεια της ίδιας της Ρωσίας. Τόνισε μάλιστα πως αν η ουκρανική κυβέρνηση δεν αποδεχτεί αυτούς τους όρους θα τους επιβάλει ο ρωσικός στρατός.
Είναι προφανές πως χάος χωρίζει τις θέσεις των δύο πλευρών, ενώ είναι εξίσου προφανής η αδυναμία της μιας πλευράς να επιβάλει τις απόψεις της στην άλλη, λόγω των εξελίξεων στα μέτωπα του πολέμου. Η Ουκρανία αδυνατεί να παραχωρήσει εθνικά εδάφη και η Ρωσία αδυνατεί να επανέλθει στο status quo ante της εισβολής, όπως είναι η συμβιβαστική πρόταση του Χένρι Κίσινγκερ. Και δεν αρκούν αυτές οι σημαντικά αποκλίνουσες θέσεις των δύο πλευρών. Η μεν Ουκρανία θέτει ζήτημα επανένταξης της Κριμαίας στον εθνικό κορμό, η δε Ρωσία αλλαγή του καθεστώτος στην Ουκρανία.
Οταν δεν υπάρχει ένας στοιχειώδης κοινός τόπος στις δύο πλευρές, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για διαπραγματεύσεις. Στον πόλεμο της Ουκρανίας διακυβεύεται το μοντέλο που εγκαθιδρύθηκε στην Ευρώπη μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων. Ως γνωστόν, επί 45 χρόνια, κυριαρχούσε στην Ανατολική Ευρώπη το δόγμα της περιορισμένης κυριαρχίας. Τα προβλήματα κάθε χώρας αφορούσαν όλον τον σοσιαλιστικό συνασπισμό και οι λύσεις που δίνονταν, κινούνταν σε αυτό το πλαίσιο, βλ. Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Πολωνία. Σήμερα, μπορούμε να επιστρέψουμε σε αυτό το δόγμα; Μπορεί μια ισχυρότερη χώρα να καθορίζει τη διεθνή θέση μιας ασθενέστερης, σύμφωνα με τα συμφέροντά της; Γιατί, σε τελική ανάλυση, όσοι υποστηρίζουν πως θα «πρέπει να λάβουμε υπόψη και τα συμφέροντα της Ρωσίας» σε αυτό κατατείνουν. Αλίμονο για την Ευρώπη μας αν ένας εισβολέας κερδίσει έστω το παραμικρό από την εισβολή του. Αυτό ακουμπά άμεσα και την πατρίδα μας.
