Ενα φιλάκι δεν ήταν λίγο. Ηταν αρκετό για να εκπληρώσει η εκδήλωση τον προεκλογικό της σκοπό: να εμφανίσει τον πρόεδρο και τον επικεφαλής της εσωκομματικής μειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ αγαπημένους. Η αγάπη επιδείχθηκε και, παρεμπιπτόντως, παρουσιάστηκε κι ένα (ακόμη) βιβλίο του Ευκλείδη Τσακαλώτου υπό τον τίτλο «Με την πλάτη στον τοίχο» – βιβλίο αυτοδικαίωσης του πρώην υπουργού Οικονομικών για την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ανάμεσα στα εθιμοτυπικά που εκστόμισε ο Τσίπρας, πάντως, είχε ενδιαφέρον ότι αποκάλεσε τους πρώην υπουργούς του «κακά παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ» (μάλλον προσκρούοντας στην εικαζόμενη προτίμηση του Euclid να τον αποκαλούν «naughty boy»). Και ακόμη πιο ενδιαφέρον ήταν ότι ο τέως πρωθυπουργός απέδωσε σε ψυχική αδυναμία του λαού την καταψήφισή του, εκτιμώντας πως «ψυχαναλυτικά» εξηγείται ότι η κοινωνία «ήθελε να ξεχάσει τον εφιάλτη». Ψυχαναλυτικά, δεν ξέρω. Αυτό με τον εφιάλτη, πάντως, ήταν ανεπίγνωστα ακριβές.
Στέντωρ
