Το βέβαιο είναι ότι κάποια Κυριακή μέσα στους επόμενους μήνες θα γίνουν εκλογές. Για την ακρίβεια θα αρχίσει μια μακρόσυρτη διαδικασία, που θα καταλήξει στον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Θα κρατήσει κάνα δυο μήνες αν όλα πάνε καλά. Κάτι σαν την Black Friday, που κρατάει εβδομάδες ολόκληρες. Το βέβαιο είναι ότι οι εκλογές δεν θα οδηγήσουν σε αλλαγή του πολιτεύματος της χώρας. Το σχεδόν βέβαιο είναι ότι δεν θα οδηγήσουν και σε θεαματικές αλλαγές του πολιτικού σκηνικού. Τίποτε δεν δείχνει ότι από τις κάλπες θα αναδειχθούν νέες πολιτικές δυνάμεις, όπως συνέβαινε στις εκλογικές αναμετρήσεις του καιρού της κρίσης. Επίσης βέβαιο είναι ότι ώς την ημέρα που θα οδηγηθούμε στις κάλπες η ελληνική γλώσσα θα εξαντλήσει τις δυνατότητες παραγωγής υπερθετικών. Oλ’ αυτά είναι τόσο αναμενόμενα που καταντούν πληκτικά, όσο πληκτικές είναι και οι κατηγορίες, που όχι μόνον δεν αποδεικνύονται αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται να αποδειχθούν. Αναμενόμενη είναι και η ευφορία που προκαλεί στους πολιτικούς και τα συναφή επαγγέλματα η προκήρυξη των εκλογών. Στην πραγματικότητα είναι η τέχνη που γνωρίζουν. Μ’ αυτήν ταυτίζουν την επαγγελματική τους επάρκεια και την πίστη τους στη δημοκρατία. Αυτό που τους δυσκολεύει και τους προκαλεί αμηχανία και προβλήματα είναι ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα στις προηγούμενες από τις επόμενες εκλογές. Είτε είναι κυβέρνηση είτε είναι αντιπολίτευση.
Με αυτόν τον κοινό τόπο συγκρούστηκε ο Μητσοτάκης όταν επέμενε ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Μια κυβέρνηση δεν ξέρει μόνο να κερδίζει εκλογές. Ξέρει να αξιοποιεί και τον χρόνο που της παρέχει η ψήφος. Τα λάθη, οι παλινωδίες, η μικροπολιτική είναι μέσα στο παιχνίδι. Θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε γι’ αυτά, μη βιάζεστε. Οπως θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για την αδυναμία της αντιπολίτευσης να προτείνει λύσεις που θα διόρθωναν τα λάθη της κυβέρνησης. Και το γεγονός πως, αν και τίποτε δεν δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να διεκδικήσει πρωτιά, από την άλλη όλα δείχνουν ότι δεν έχει καταρρεύσει. Προς το παρόν αρκούμαι στον χρόνο των εκλογών. Ο Τσίπρας ζητούσε εκλογές, όχι επειδή πίστευε πως θα τις κερδίσει ή επειδή βιαζόταν να αναλάβει προβλήματα που ήξερε ότι δεν μπορεί να τα διαχειρισθεί. Ζητούσε εκλογές για να μπορεί να λέει ότι έσυρε τον Μητσοτάκη στις κάλπες κι ότι έχει αυτός τις πρωτοβουλίες στις πολιτικές εξελίξεις. Ακόμη και σήμερα που ο Μητσοτάκης άνοιξε το θέμα των εκλογών, ο Τσίπρας εξακολουθεί να ζητάει εκλογές. Φαντάζομαι θα συνεχίσει να τις ζητάει ακόμη κι όταν ανοίξουν οι κάλπες. Οι εκλογές στο τέλος της τετραετίας είναι μια πρώτη ήττα του Τσίπρα. Οφειλε να το έχει προβλέψει.
