Δεν υποτιμώ καθόλου την υπόθεση των παρακολουθήσεων. Απεναντίας τη θεωρώ πλήγμα στη δημοκρατία μας. Το ερώτημα όμως είναι αν τελικά αφορά μόνον τον μικρόκοσμο της πολιτικής ή και την πλειοψηφία των πολιτών. Γιατί η πολιτική των μαζικών κομμάτων δεν διαμορφώνεται με βάση τις αντιλήψεις των ελίτ ή των επαγγελματιών του χώρου, αλλά με βάση τις ανάγκες και τα αιτήματα των καθημερινών ανθρώπων. Των πολλών. Στην εποχή των δημοσκοπήσεων όλα αυτά είναι απολύτως μετρήσιμα. Αλλωστε, γι’ αυτόν τον λόγο διενεργούνται. Για να δουν τα κόμματα τι ενδιαφέρει τους πολίτες και αναλόγως να χαράξουν τις προτάσεις τους.
Σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών την απασχολεί η ακρίβεια, το ενεργειακό και τα εθνικά θέματα. Είναι ζητήματα που προκαλούν αβεβαιότητα και ανασφάλεια και επηρεάζουν τόσο τον προγραμματισμό των οικογενειών όσο και των επιχειρήσεων. Από την άλλη πλευρά την επικαιρότητα, όπως τη διαμορφώνει μερίδα των ΜΜΕ, τη μονοπωλεί η υπόθεση των παρακολουθήσεων. Ενα ζήτημα με σημαντική θεσμική σημασία, χωρίς όμως αυτό να έχει την ανάλογη βαρύτητα στη διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης των πολιτών. Ελάχιστα έως καθόλου την επηρεάζει.
Το δίλημμα για την κυβέρνηση είναι αν θα διερευνήσει διεξοδικά και μέχρι τέλους αυτήν τη δυσώδη και «περίεργη» υπόθεση, ρισκάροντας την καταβολή του ανάλογου πολιτικού κόστους ή αν θα την αφήσει να ξεθυμάνει μέσα στον χρόνο. Ποιο είναι το μείζον στην προκειμένη περίπτωση; Είναι προφανές πως ένα κόμμα εξουσίας κινείται με γνώμονα την παραμονή του στην εξουσία. Ο κυνισμός είναι η άλλη όψη της εξουσίας. Και οι θεσμοί; Οι αξίες της ανοικτής φιλελεύθερης δημοκρατίας; Υποβαθμίζεται η υπεράσπισή τους; Σε αυτά τα διλήμματα οι εκάστοτε κυβερνήσεις δίνουν τις απαντήσεις τους σταθμίζοντας τις ευαισθησίες και τις ανάγκες των πολιτών και κινούνται αναλόγως με τα περιθώρια που τους αφήνει το πολιτικό σύστημα. Στις ΗΠΑ παραιτήθηκε ο Νίξον, στην Ισπανία πρόσφατα η υπόθεση των παρακολουθήσεων έκλεισε ανώδυνα για τους κυβερνώντες.
Στην Ελλάδα η κυβέρνηση, αρνούμενη κάθε εμπλοκή της στις υποκλοπές και καταγράφοντας αμελητέες απώλειες στις δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν αυτές τις ημέρες, θέτει ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση της καθημερινότητας, χαράσσοντας την πολιτική τής φυγής προς τα εμπρός.
