ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ. Δεν αρκούν οι διαπιστώσεις. Η αντιμετώπιση του θέματος των παράνομων παρακολουθήσεων μέσω του λογισμικού Predator ως μια «υπόθεση μεταξύ ιδιωτών» δεν αποσυνδέει την κυβέρνηση από την ευθύνη. Η εκδοχή ότι το κατασκοπευτικό πρόγραμμα αξιοποιείται αποκλειστικά από ιδιώτες για δικά τους συμφέροντα –ακόμη και εάν γίνει δεκτή– εκθέτει τις αρμόδιες αρχές για τους ανεπαρκείς χειρισμούς τους. Πώς γίνεται μια εταιρεία με έδρα και στην Ελλάδα να εμπορεύεται αυτό το λογισμικό ανενόχλητη, όταν έχουν αποδειχθεί επιτυχείς μολύνσεις ή απόπειρες σε δημοσιογράφους και πολιτικούς; Γιατί δεν έγινε ποτέ ενδελεχής έλεγχος στο πελατολόγιό της; Για ποιο λόγο πρόσωπα-κλειδιά, ο ρόλος των οποίων αναδείχτηκε από τη δημοσιογραφική έρευνα τους τελευταίους μήνες, δεν εξετάστηκαν από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής; Πώς θα πέσει «άπλετο φως», όταν γίνεται αόριστη επίκληση του απορρήτου;
Αντί για ξεκάθαρες απαντήσεις, επιχειρήθηκε το προηγούμενο διάστημα να απαξιωθεί το θέμα πολιτικά. Ειπώθηκε στον δημόσιο λόγο ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν αγγίζει τους πολίτες, δεν τους απασχολεί όπως η ακρίβεια ή άλλα ζητήματα που αφορούν άμεσα την καθημερινότητα και τη διαβίωσή τους. Ακόμη και αν αυτό το επιχείρημα στηρίζεται σε δημοσκοπήσεις, η όποια απόπειρα υποβάθμισης δεν μπορεί να διαγράψει το πρόβλημα. Το ζήτημα δεν επανήλθε στην επικαιρότητα λόγω αντικρουόμενων συμφερόντων, ή μόνο για «ένα πέναλτι». Επανήλθε, γιατί ποτέ μέχρι σήμερα δεν έγινε ουσιαστική έρευνα σε βάθος, ούτε απόδοση ευθυνών· δεν δόθηκαν απαντήσεις. Εάν είχαν ήδη γίνει όλα τα απαραίτητα θεσμικά βήματα, χωρίς υπεκφυγές από τα πρόσωπα-κλειδιά, με εξονυχιστική εξέταση όλων των σημαντικών στοιχείων που έχουν ήδη εκτεθεί, η εικόνα σήμερα ίσως να ήταν διαφορετική.
Ευκαιρίες ανάδειξης και εξέτασης πτυχών του σκανδάλου υπήρξαν και ήταν πολλές. Ακόμη και τον περασμένο Αύγουστο, όμως, η εγχώρια συζήτηση εστίαζε κυρίως στο ζήτημα των παρακολουθήσεων μέσω της ΕΥΠ και των τηλεπικοινωνιακών παρόχων. Οπως είχε επισημανθεί και τότε, η υπόθεση του Predator φαινόταν πως είχε μείνει εκτός κάδρου. Ο τρόπος, ωστόσο, με τον οποίο κινούνται οι εταιρείες που εμπορεύονται αντίστοιχα λογισμικά δεν είναι άγνωστος. Υπάρχουν χαρακτηριστικά παραδείγματα τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ιταλία, που δείχνουν ποια είναι η μεθοδολογία τους. Πώς προσπαθούν να παρακάμψουν τους όποιους ελέγχους, πώς πωλούν ή υπενοικιάζουν τα κατασκοπευτικά λογισμικά τους και πώς μέσω πολυσύνθετων εταιρικών σχηματισμών επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν και να καλύψουν τα ίχνη τους. Το μοτίβο έχει ήδη περιγραφεί, επαρκώς.
