«Εάν ψηφίσεις Μπάιντεν, θα μου χρωστάς τα χρήματα για τη βενζίνη μου», γράφουν τα πόστερ στο πίσω τζάμι σε εκατομμύρια θηριώδη ημιφορτηγά, που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ. Ενδεικτικό της δυσαρέσκειας των Αμερικανών για το άλμα στην τιμή της βενζίνης. Γι’ αυτό, εξάλλου, οι επικοινωνιολόγοι ζητούσαν μήνες τώρα από τον πρόεδρο Μπάιντεν να ασχοληθεί με την οικονομία, αντί να εστιάζει την καμπάνια του για τις ενδιάμεσες εκλογές στο θέμα των εκτρώσεων και στην εισβολή της 6ης Ιανουαρίου 2021 των οπαδών του Τραμπ στο Κογκρέσο.
Ως γνωστόν, η μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων ενδιαφέρεται κυρίως για την «τσέπη». «Είναι η οικονομία, ανόητε», όπως έλεγε ένας σύμβουλος του Κλίντον. Πόσο μάλλον τώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει οδηγήσει τον πληθωρισμό στα ύψη, με την ύφεση να εξαπλώνεται στην αμερικανική οικονομία.
Ο πρόεδρος Μπάιντεν, ωστόσο, πέραν των επιθέσεών του στην αισχροκέρδεια των εταιρειών ενέργειας εις βάρος του μέσου πολίτη δεν άλλαξε κατεύθυνση στην προεκλογική του εκστρατεία, παρά μόνον τις τελευταίες τρεις εβδομάδες. Κάτι που θα έχει σίγουρα αρνητικό αντίκτυπο για τους Δημοκρατικούς. Αν στις σημερινές κάλπες οι Ρεπουμπλικανοί πάρουν τον έλεγχο του Κογκρέσου θα γίνει ο βίος αβίωτος για τον Μπάιντεν, ο οποίος δεν θα έχει την πλειοψηφία για να «περάσει» κανένα νόμο από το Σώμα και θα αναγκαστεί να κυβερνήσει με διατάγματα α λα Ομπάμα.
Θα δημιουργηθεί έτσι η αίσθηση πως ο «τραμπισμός» επιστρέφει και πάλι, με τον Τραμπ να επιταχύνει την ανακήρυξη της υποψηφιότητάς του για τις προεδρικές εκλογές του 2024. Ο σημερινός διχασμός της αμερικανικής κοινωνίας θα γίνει ακόμη βαθύτερος, ενισχύοντας τις ακροδεξιές αντιλήψεις – υπέρ των όπλων και της εκκλησίας, κατά της κεντρικής κυβέρνησης και των ατομικών δικαιωμάτων μαύρων και γυναικών.
Αλλά και στην εξωτερική πολιτική, αναμένεται να υποχωρήσει η υποστήριξη στον πόλεμο της Ουκρανίας, αφού είναι δεδομένο ότι οι Ρεπουμπλικανοί δεν επιθυμούν τη συνέχιση της αμείωτης ενίσχυσης του Ζελένσκι με κεφάλαια και εξοπλισμούς. Αν μάλιστα ο κ. Μενέντεζ πάψει να είναι ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, είναι πολύ πιθανόν να υπάρξουν αλλαγές και στην αμερικανική πολιτική στην περιοχή μας. Με την ενίσχυση των φωνών του κατεστημένου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που ζητούν μια πιο «ισόρροπη» στάση των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας. Ενός κακού μύρια έπονται.
