Τέσσερα και πλέον χρόνια από τη βιβλική καταστροφή στο Μάτι, εκεί που χάθηκαν με μαρτυρικό τρόπο 103 ζωές και δεκάδες άνθρωποι έμειναν να ζουν με τα εγκαύματα στο σώμα και στην ψυχή, πρόκειται, επιτέλους, να ξεκινήσει η δίκη για τους υπεύθυνους.
Μία δίκη που ξεπερνάει τα όρια της επιβολής της όποιας ποινικής τιμωρίας και αγγίζει εκείνα της ηθικής δικαίωσης για τους ανθρώπους που έζησαν τον όλεθρο και ζητούν δικαίωση για τους δικούς τους που έφυγαν από τη ζωή και για εκείνους που έμειναν πίσω κατεστραμμένοι.
Η διερεύνηση των ευθυνών για τον όλεθρο και την καταστροφή πέρασε από πολλά, και είχε ως αποτέλεσμα οι δικαστικές παλινωδίες να καθυστερήσουν ώστε να φθάσει η υπόθεση εγκαίρως στο ακροατήριο. Ο κίνδυνος της παραγραφής, που ακόμη ελλοχεύει, απομακρύνθηκε προσωρινά με την απόφαση (βούλευμα) του Συμβουλίου Εφετών που ξεκαθάρισε το τοπίο των δικαστικών ενεργειών και έστειλε την υπόθεση σε δίκη.
Ομως, το γεγονός ότι τα θύματα είναι πολλά, αυξήθηκαν σε 104 με τον πρόσφατο θάνατο ακόμη μιας γυναίκας που έδινε μάχη για χρόνια και δεν τα κατάφερε, αλλά και οι μάρτυρες που ξεπερνούν τους 200, καθιστούν τη δικαστική διαδικασία άσκηση που θυμίζει το περπάτημα σε τεντωμένο σχοινί.
Αν το δικαστήριο, πρώτα απ’ όλα, δεν κρατήσει το τιμόνι της δίκης με σταθερότητα και δεν αφήσει να «ξεχειλώνει» η διαδικασία και αν η διοίκηση του Πρωτοδικείου και κατ’ επέκταση το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν λάβουν άμεσα μέριμνα για την εξεύρεση δικαστικής αίθουσας που να μπορεί να στεγάσει τη διαδικασία και να εξασφαλιστεί ώστε η δίκη να γίνεται αν όχι σε καθημερινή βάση, πάντως συχνά, τότε η παραγραφή των αδικημάτων, το ατιμώρητο με άλλα λόγια για τον βασανιστικό θάνατο τόσων ανθρώπων, θα αποτελεί μια πραγματική απειλή, που συνιστά ένα δεύτερο θάνατο, ηθικά βασανιστικότερο θάνατο για τους ανθρώπους που βίωσαν την απόλυτη καταστροφή στο Μάτι.
Οι ευθύνες των δικαστών ώστε να τελειώσει η δίκη και να αποδοθεί, όπως κριθεί, η όποια ποινική τιμωρία, είναι τεράστιες. Στα χέρια τους έχουν την ηθική δικαίωση των θυμάτων και των εγκαυματιών. Αν η δικαιοσύνη αποτύχει να φέρει σε πέρας μια τέτοια δίκη, η ευθύνη της αλλά και εκείνη του πολιτικού συστήματος θα είναι τεράστια. Καμία κυβέρνηση δεν θα μπορέσει εύκολα να διαχειριστεί την καυτή πατάτα της παραγραφής. Κι αν η διαχείριση του εφιάλτη της πυρκαγιάς υπήρξε μετά βεβαιότητος η πιο μαύρη σελίδα στην πολιτική αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, η παραγραφή των ευθυνών για όσους δικάζονται θα αποβεί το ίδιο.
