Αγανάκτησαν πολλοί με τον τρόπο που ο ηγέτης της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, απομάκρυνε από την αίθουσα όπου διεξαγόταν το 20ό συνέδριο του ΚΚΚ τον προκάτοχό του Χου Τζιντάο. Κακώς αγανάκτησαν, γιατί σε άλλες εποχές θα τον είχαν στείλει στους ορυζώνες για αναμόρφωση της συνείδησής του ή σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Αποτελεί κατάκτηση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος ο τρόπος με τον οποίον απομακρύνθηκε ο Χου Τζιντάο. Μάλιστα, ένας κύριος πολύ ευγενικά τον βοήθησε να σηκωθεί από την καρέκλα του. Πολιτισμένες καταστάσεις. Να υπενθυμίσω πως οι απανταχού της Γης κομμουνιστές πανηγύριζαν, γιατί η αποκαθήλωση του Νικίτα Χρουστσόφ από την ηγεσία της Σοβιετικής Ενωσης, τέτοιες μέρες του 1964, δεν συνοδεύτηκε και από τη φυσική του εξόντωση, κάτι πρωτοφανές για την ιστορία του ΚΚΣΕ.
Κάποιοι άλλοι, και δεν ήταν λίγοι, επισήμαναν με αποδοκιμασία το γεγονός πως στο Π.Γ. του ΚΚΚ δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα. Δεν έχουν αντιληφθεί πως αυτές οι αστικές ευαισθησίες στα ολοκληρωτικά καθεστώτα όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά θεωρούνται και δείγματα της παρακμής της δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμικού προτύπου. Και στη Ρωσία του Πούτιν μια Ζαχάροβα δεν φέρνει την άνοιξη.
Σε μια σειρά από χώρες υπάρχει, και σε θεωρητικό επίπεδο, η πλήρης απαξίωση της δημοκρατίας και η ανάδειξη της αυταρχικής διακυβέρνησης ως του σύγχρονου και αποτελεσματικού μοντέλου οργάνωσης του πολιτικού συστήματος. Θεωρούν πως το κράτος δικαίου, με τους περιορισμούς που θέτει στην κρατική εξουσία, αποδυναμώνει την αποτελεσματικότητά της. Και την περίοδο που αποκλήθηκε Μεσοπόλεμος η δημοκρατία, συνυφασμένη με την οικονομική κρίση, ήταν απαξιωμένη, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα.
Ολοι αυτοί που αιφνιδιάστηκαν με την απολύτως φυσιολογική πορεία των εξελίξεων στην Κίνα δεν έχουν αντιληφθεί πως η δημοκρατία δεν είναι απλώς ένα ακόμη πολιτικό σύστημα. Αποτελεί το βασικό κύτταρο ενός πολιτισμικού μοντέλου στο οποίο τα ανθρώπινα δικαιώματα κατέχουν την πρώτη θέση, αδιαπραγμάτευτα. Τι αποδεικνύεται λοιπόν; Ο καπιταλισμός και η ανάπτυξη δεν φέρνουν αυτομάτως και τη δημοκρατία, αλλά δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρξει. Η μαρξιστική θεωρία για την οικονομική βάση, που καθορίζει το πολιτικό της εποικοδόμημα, έχει διαψευσθεί από τα γεγονότα.
