Ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ ήταν σαφής. Δεν σκέφτεται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, απορρίπτοντας τις σχετικές προτάσεις, που δεν ήταν λίγες. Εκρινε πως το κόστος ενός θεσμικού ατοπήματος θα ήταν σημαντικά υψηλότερο από το ενδεχόμενο να μην επιτευχθεί μια οριακή αυτοδυναμία. Στο δίλημμα «θεσμικότητα ή κυβερνησιμότητα», επέλεξε τη θεσμικότητα και καλώς έπραξε. Στήριξε το προφίλ που έχει κτίσει. Αφησε όμως ένα παράθυρο ανοικτό στην αλλαγή του εκλογικού νόμου αν συναινέσει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι θα αποφευχθούν οι δεύτερες εκλογές, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την εθνική ασφάλεια, την οικονομία και την πολιτική σταθερότητα. Σωστά έκρινε ο πρωθυπουργός πως το μεγάλο πρόβλημα δεν βρίσκεται στον εκλογικό νόμο της ενισχυμένης αναλογικής, αλλά στις εκλογές με την απλή αναλογική. Αν αυτές «σβηστούν» με την ψήφιση από τα δύο μεγάλα κόμματα εκλογικού νόμου με εφάπαξ μπόνους, τότε και μόνον τότε θεραπεύεται το πρόβλημα.
Επειδή αυτό το σενάριο έχει ελάχιστες πιθανότητες να πραγματοποιηθεί, ο πρωθυπουργός κατέστησε τους πολίτες υπεύθυνους για ό,τι προκύψει. Γνωρίζουν όλα τα δεδομένα, έχουν τη δυνατότητα να συγκρίνουν και να κρίνουν τα έργα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και Νέας Δημοκρατίας, και ας αποφασίσουν τι θέλουν, αναλαμβάνοντας το κόστος και τα οφέλη της επιλογής τους. Ετσι λειτουργούν τα δημοκρατικά πολιτεύματα. Αν οι πολίτες επιθυμούν μια προοδευτική κυβέρνηση από τις εκλογές με απλή αναλογική, οφείλουν να γνωρίζουν τις συνέπειες αυτής της επιλογής. Αυτό έκανε προχθές στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός. Προειδοποίησε, γιατί μόνον αυτό μπορεί να κάνει. Οι πολιτικοί είθισται να θέτουν τα διλήμματά τους, αλλά αν αυτά θα λειτουργήσουν στο κοινωνικό σώμα εξαρτάται από το πόσο πειστικά είναι και κυρίως πόσο ανταποκρίνονται στα πραγματικά αιτήματα των πολιτών, που είναι και ο τελικός κριτής.
Σήμερα, μετά τα γεγονότα του 2015 και τα όσα επακολούθησαν και μετά την τετραετία της Νέας Δημοκρατίας, δεν υπάρχει το «δεν ήξερα». Υπάρχουν ξεδιπλωμένες ενώπιον όλων των πολιτών η ιστορία και οι προτάσεις των δύο κομμάτων που διεκδικούν την εξουσία, οι αγωγοί μετάδοσής τους στις μέρες μας είναι πολλοί και ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Ανεύθυνος πολίτης δεν νοείται στις δημοκρατίες.
