Η υπόθεση Πισπιρίγκου είναι συγκλονιστική, όχι μόνο λόγω του φρικτού τέλους των τριών παιδιών, αλλά και επειδή χαρακτηρίζεται από βασικά συμπτώματα της ελληνικής αρρώστιας: οικογενειακά νοσηρά μυστικά και σκοτεινές κρύπτες σε μικροαστικά διαμερίσματα, αμαρτωλοί δεσμοί αίματος, οικονομική εκμετάλλευση του ανήμπορου και αβοήθητου (της σπιτονοικοκυράς), σιωπή της κοινότητας και εκ των υστέρων αγανάκτηση (επίθεση των γειτόνων στους συγγενείς), ταύτιση της εικόνας του εαυτού με τις selfies στο Instagram (εντυπωσιακές οι επιδόσεις του ζεύγους Πισπιρίγκου – Δασκαλάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης), αναζήτηση της ευτυχίας και της επιτυχίας στα reality shows (η γυναίκα που «μανάτζαρε» τον άντρα για να βρει τον δρόμο του στο τραγούδι), τοξικές σχέσεις που δεν διαλύονται γιατί υπάρχουν (ή παύουν να υπάρχουν) παιδιά.
Στο βάθος της εικόνας, σαν χορός αρχαίας τραγωδίας, οι γιατροί που κάτι υποψιάστηκαν αλλά δεν μίλησαν, οι νοσηλεύτριες που δεν ήθελαν να μπλέξουν, οι ιατροδικαστές που απλώς διεκπεραίωναν – όλοι παγιδευμένοι σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας όπου δεν προβλέπεται συνεννόηση μεταξύ των νοσοκομείων όταν αντιμετωπίζουν το ίδιο ή συναφές περιστατικό, δεν παρεμβαίνουν επαγγελματίες ψυχικής υγείας εάν δεν κατατεθεί αίτημα, δεν υπάρχει ηλεκτρονικός φάκελος ασθενούς ώστε να διαπιστωθούν τυχόν παράξενες εκβάσεις, δεν γίνεται έλεγχος όσων συμβαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των δωματίων.
Η υπόθεση Πισπιρίγκου καταναλώνεται εδώ και μήνες με τηλεδιαγνώσεις από ανεύθυνους και ακόρεστους για δημοσιότητα «ειδικούς», απλοϊκές δήθεν αναλύσεις και κουτσομπολίστικη φλυαρία, με αποτέλεσμα να αποκλείεται οποιαδήποτε προσπάθεια διόρθωσης ενός εμφανώς προβληματικού δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών.
Θα μπορούσε να σταματήσει εδώ το κακό, έτσι κι αλλιώς πολύ μεγάλο, αν δεν υπήρχε ο Χριστόφορος Βερναρδάκης. Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. και πρώην υπουργός Επικρατείας, εξ απορρήτων δηλαδή του Αλέξη Τσίπρα στα χρόνια της πρωθυπουργίας του, θα δυσκολευτεί στην Α΄ Αθήνας στις επόμενες εκλογές, γιατί θα χαθεί μία έδρα για το δεύτερο κόμμα. Φίλης και Βούτσης είναι σίγουροι και η απώλεια θα είναι μεταξύ των προεδρικών (Τζανακόπουλος – Ηλιόπουλος). Επειδή, ως δημοσκόπος, έριξε έξω τον πρόεδρο το 2019, έχει βρεθεί εκτός νυμφώνος εσωκομματικής εξουσίας, οπότε τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα γι’ αυτόν.
Η καλύτερη ιδέα που σκέφτηκε για να βελτιώσει τη θέση του ήταν να χαρακτηρίσει τη Νίκη Κεραμέως «Πισπιρίγκου της Παιδείας». Δεν θα μπορούσε να πει κάτι πιο βλακώδες, πιο χυδαίο και πιο ακραίο.
Το δώρο στον Κυρ. Μητσοτάκη ήταν ανέλπιστο, το χτύπημα στον Αλ. Τσίπρα ανελέητο, η τροφή στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα χορταστική, η συμβολή στην καταρράκωση του κοινοβουλευτισμού σπουδαία, η μόλυνση του δημόσιου λόγου βαριά, η κάθοδος προς τον πάτο φρενήρης και η είσοδος της Πισπιρίγκου στο σύμπαν του ΣΥΡΙΖΑ από την πίσω πόρτα θεαματική.
* Η κ. Αγγελική Σπανού είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας.
