Ο μικρόκοσμος της πολιτικής πάντα ενόψει εκλογών επιχειρεί να συναντήσει την κοινωνία. Διότι σήμερα η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών ελάχιστα ενδιαφέρεται για το αν ο πρωθυπουργός την προηγούμενη Κυριακή ήταν στο Κρανίδι ή στο Ηρώδειο (εκεί ήταν), ελάχιστα την απασχολεί, μετά τέσσερα χρόνια, η υπόθεση Novartis, ελάχιστα γνωρίζει για την οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα». Αυτά που γνωρίζει και επηρεάζουν την πολιτική συμπεριφορά της είναι οι δυσκολίες της καθημερινότητας και το αβέβαιο μέλλον. Τι θεαματικότητα είχε η συνέντευξη του πρωθυπουργού στη δημόσια τηλεόραση; Τι θεαματικότητα είχε η συνέντευξη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό; Τα νούμερα και στις δύο συνεντεύξεις ήταν χαμηλά. Τι νομίζετε; Πολλοί ενδιαφέρθηκαν για την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή; Πιθανόν, μόνον οι επαγγελματίες του είδους. Πόσοι παρακολουθούν πολιτικές τηλεοπτικές εκπομπές; Ελάχιστοι, γιατί ελάχιστες υπάρχουν, ελλείψει τηλεθεατών.
Είναι κοινός τόπος πως τελικά η πολιτική συνείδηση και η εκλογική συμπεριφορά της κρίσιμης μάζας των πολιτών, που καθορίζει το εκλογικό αποτέλεσμα, διαμορφώνονται από τη συγκριτική εικόνα που έχουν σχηματίσει για τους εκάστοτε δύο μονομάχους και από τον αποκαλούμενο «αέρα της νίκης». Είναι γνωστό πως οι περισσότεροι θέλουν να ανήκουν στους νικητές. Θυμάμαι, στις εκλογές του 1981, πόσο επηρέασε την έκταση της νίκης του ΠΑΣΟΚ το σύνθημα της «αλλαγής». Οσες επιταγές και να μοίραζε –κυριολεκτικά– ο τότε πρωθυπουργός προεκλογικά, δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το σαρωτικό ρεύμα που είχε διαμορφωθεί υπέρ του Ανδρ. Παπανδρέου.
Σήμερα το μείζον πρόβλημα –εκτός βέβαια από τα εθνικά ζητήματα– είναι η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Ποιος θα πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να τους προσφέρει τις καλύτερες λύσεις με αποτελεσματικότητα. Υποθέτω πως οι υποσχέσεις δεν αρκούν. Εχουν απομυθοποιηθεί και απαξιωθεί με το «λεφτά υπάρχουν» και με το σκίσιμο των μνημονίων. Η ίδια γενιά ψηφοφόρων πολύ δύσκολα θα εξαπατηθεί για τρίτη φορά. Και αυτό είναι ένα όπλο για την κυβέρνηση που, μέχρι στιγμής, δεν κουβαλά το μειονέκτημα της αναξιοπιστίας. Απεναντίας. Εκανε περισσότερα απ’ όσα υποσχέθηκε, γιατί αυτό απαιτούσαν οι διαρκείς αντιξοότητες που αντιμετώπιζε. Οι λίγες προεκλογικές υποσχέσεις στρώνουν τον δρόμο για μια κυβερνητική θητεία χωρίς ματαιώσεις προσδοκιών και «κοψοχέρηδες».
