«Ο τόνος που θέτεις ως ηγέτης και οι αξίες που εκπροσωπείς αντικατοπτρίζουν τους συναδέλφους σου, το κόμμα σου και τελικά τη χώρα. Μπορεί να μην ήμαστε πάντα δημοφιλείς, αλλά ήμαστε ικανοί να ενεργούμε για το εθνικό συμφέρον. Δυστυχώς, υπό τις παρούσες συνθήκες, το κοινό καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν είμαστε τίποτα από τα δύο».
«Πιστεύω ότι ο κόσμος είναι έτοιμος να ακούσει την αλήθεια. Ο λαός μας ξέρει ότι αν κάτι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό, δεν είναι αληθινό. Λυπάμαι που φεύγω από την κυβέρνηση, αλλά απρόθυμα κατέληξα ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι».
«Η εμπιστοσύνη στην πολιτική είναι και πρέπει πάντα να είναι υψίστης σημασίας, αλλά δυστυχώς τους τελευταίους μήνες αυτή έχει χαθεί».
«Τα πρόσφατα γεγονότα έδειξαν ότι η ακεραιότητα, η ικανότητα και η ευθυκρισία είναι απαραίτητες ιδιότητες για τον ρόλο του πρωθυπουργού ενώ μια ευτράπελη ιδιοτελής προσέγγιση αναπόφευκτα έχει τα όριά της».
«Η πίστη και η ενότητα είναι χαρακτηριστικά που ανέκαθεν προσπαθούσα να παρέχω στο σπουδαίο μας κόμμα. Ωστόσο, φοβούμαι ότι τελευταία έχω επιτρέψει σε αυτά να υπερισχύσουν της ευθυκρισίας μου. Ερχεται η στιγμή που πρέπει να ασχοληθείς με την προσωπική σου ακεραιότητα και αυτή η στιγμή είναι τώρα».
Ολα τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από τις επιστολές παραίτησης των συνεχώς αυξανόμενων υπουργών που εγκαταλείπουν την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον και τον καλούν να παραιτηθεί. Ενας από αυτούς, μάλιστα, ο υφυπουργός Παιδείας Γουίλ Κουίνς δεν δίστασε να δηλώσει ότι ο βασικός λόγος της απόφασής του ήταν η ανακριβής ενημέρωση που είχε από τον ίδιο τον Τζόνσον σχετικά με τον διορισμό προσώπου εις βάρος του οποίου είχαν διατυπωθεί καταγγελίες για ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά.
Είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό ότι οι υπουργοί παραιτούνται καθιστώντας σαφές ότι αδυνατούν και δεν θέλουν να υπηρετούν τον πρωθυπουργό τους επειδή δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και τα ψεύδη του διαδέχονται το ένα το άλλο. Ο ίδιος ο Τζόνσον, ο οποίος τελικά θα πληρώσει ακριβά τις σαμπάνιες στα πάρτι στην Ντάουνινγκ Στριτ κατά τη διάρκεια του lockdown, προσπαθεί να συμπεριφερθεί σαν να μη συμβαίνει κάτι το ιδιαίτερο και αρνείται να παραιτηθεί, παρά τον πολιτικό σεισμό που έχει προκαλέσει με τη συμπεριφορά του.
Εντύπωση, βέβαια, θα έκανε, εάν αντιδρούσε με διαφορετικό τρόπο, καθώς η πολιτική συμπεριφορά και πρακτική του ήταν ανέκαθεν η υπερβολική αυτοπροβολή, ο άνευ ορίων κυνισμός και η «ευέλικτη» ρητορική που αδιαφορεί για την πραγματικότητα αν αυτή δεν συμβαδίζει με όσα επιθυμεί και τον συμφέρουν.
Ολα όμως δείχνουν ότι αργά ή γρήγορα, οι ημέρες του στην εξουσία θα τελειώσουν. Το ερώτημα είναι αν μαζί του θα δεχθεί το κατάλληλο πλήγμα και ο τύπος της ηγεσίας που αντιπροσώπευε.
