Είναι γνωστό πλέον πως όποιος ταξιδεύει με αεροπλάνο τον τελευταίο καιρό δοκιμάζονται η υπομονή και οι αντοχές του. Οι αεροπορικές εταιρείες, που επλήγησαν πολύ βαριά από τις αλλεπάλληλες καραντίνες, απέλυσαν πολλούς υπαλλήλους οι οποίοι δεν επέστρεψαν στις δουλειές τους μετά την επάνοδο σε αυτή την (ιδιαίτερα ακανόνιστη) κανονικότητα.
Κάτι ανάλογο συνέβη με τα αεροδρόμια διεθνώς. Ολος αυτός ο κόσμος που απολύθηκε τότε είτε βρήκε αλλού δουλειά (κάπως έπρεπε να επιβιώσει) είτε δεν έχει επαναπροσληφθεί. Αποτέλεσμα; Η γενικευμένη απορρύθμιση ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου συστήματος, το οποίο, πάνω απ’ όλα, πρέπει να προϋποθέτει όχι μόνο την άνεση, στο μέτρο του δυνατού, αλλά την ασφάλεια των επιβατών.
Ευτυχώς, το τελευταίο δεν έχει χαθεί, η άνεση όμως έχει πληγεί βαριά, όπως επίσης η σχετική βεβαιότητα των επιβατών ότι θα πετάξουν στην ώρα τους. Ή, πολύ σημαντικό, ότι θα μπορέσουν να επιβιβαστούν έγκαιρα στην πτήση σύνδεσης που έχουν να πάρουν σε κάποιο άλλο αεροδρόμιο. Η μεγαλύτερη αγωνία πολλών επιβατών είναι όταν έχουν να πάρουν connect flight.
Ενα άλλο ενοχλητικό πρόβλημα είναι η (προσωρινή έστω) απώλεια των αποσκευών σε τέτοιο σημείο που πλέον όλο και περισσότεροι φροντίζουν να ταξιδεύουν «ελαφριά» ώστε να έχουν μια μικρή αποσκευή μαζί τους στην καμπίνα του αεροσκάφους.
Ηταν βέβαια γνωστό ότι οι εμπορικές αερογραμμές είχαν υποστεί τεράστια καθίζηση μετά τη διεθνή οικονομική κρίση, αλλά τώρα με τον κορωνοϊό του έδωσε και κατάλαβε.
Τώρα που η τουριστική σεζόν πλησιάζει στο απόγειό της το πρόβλημα αναδεικνύεται σε όλο το μεγαλείο και την αθλιότητά του. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα στον ιστότοπο της «Κ» (Handelsblatt: Να γιατί τα ελληνικά αεροδρόμια γλιτώνουν από το πανευρωπαϊκό χάος), η κατάσταση στη χώρα μας είναι λίγο καλύτερη συγκριτικά με άλλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια.
Ο κορωνοϊός επέφερε διάφορα πλήγματα όχι μόνο σε υγειονομικό αλλά και σε πολιτισμικό επίπεδο. Ενα από αυτά είναι ότι έπληξε την έννοια του ταξιδιού. Και όχι μόνο για όσο κρατούσαν τα lockdown. Βλέπουμε ότι αυτό έχει και συνέχεια με μια πραγματικότητα που είναι σαν να σου λέει «μην ταξιδέψεις, θα το μετανιώσεις».
Αν σε αυτό προσθέσουμε τις αδιανόητες τιμές των ναύλων στην ακτοπλοΐα ή της βενζίνης όσον αφορά την οδική μετακίνηση (αυτά εξαιτίας του ντόμινο της ενεργειακής κρίσης), είναι πλέον λες και το ταξίδι γενικώς να έχει καταστεί απαγορευτικό. Τη στιγμή που όλοι έχουν νεύρα κουρελιασμένα και αποζητούν μια διαφυγή, η ίδια η εποχή είναι λες και μας λέει: συμμαζευτείτε. Τι να πούνε οι Ουκρανοί βέβαια, θα μου πείτε, και θα έχετε απόλυτο δίκιο.
Γενικώς, δύσκολο καλοκαίρι. Ενα ακόμα.
