«Ελπίζω ότι ο ελληνικός λαός θα δώσει το μήνυμα και το μάθημα μέσω της δημοκρατικής οδού στους κυβερνώντες του, που τρέχουν πίσω από περιπέτειες, οι οποίες θα φέρουν ένα καταστροφικό τέλος για τον ελληνικό λαό».
Η έμμεση πλην σαφής προτροπή του Ταγίπ Ερντογάν στους Ελληνες ψηφοφόρους να «μαυρίσουν» την κυβέρνηση Μητσοτάκη φανέρωσε δύο διαφορετικές εκφάνσεις αδυναμίας.
Η πρώτη έχει να κάνει με τον ίδιο τον πρόεδρο της Τουρκίας. Αφορά την αγωνία του να τιθασεύσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, ένας στόχος που συμπίπτει με την προσπάθεια να κερδίσει τις εκλογές στη χώρα του.
Η δεύτερη έχει να κάνει με την Ελλάδα και τον τρόπο με τον οποίο μέρος του πολιτικού και μιντιακού μας συστήματος υποδέχθηκε την εξέλιξη. Ορισμένοι «τσίμπησαν» με τη δήλωση του Ερντογάν, επιλέγοντας να την ερμηνεύσουν κατά το δοκούν, ως στήριξη στη Ν.Δ. ή στον ΣΥΡΙΖΑ, ανάλογα με το κόμμα της αρεσκείας τους. Αντί να περιοριστούν στην καταδίκη της ως ωμής παρέμβασης ξένου ηγέτη στα εσωτερικά της χώρας, βάζοντας το εθνικό πάνω από το μικροκομματικό συμφέρον, τόσο μπροστά όσο και πίσω από τα μικρόφωνα.
Ομως η δήλωση Ερντογάν, πριν απ’ όλα, υπενθύμισε ότι η ένταση στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων συνιστά βασική παράμετρο που θα τεθεί υπόψη στη λήψη της απόφασης για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών στην Ελλάδα. Φέρνοντας έτσι στην επιφάνεια τις δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για το θέμα: α) «Δεν μπορείς να διαχειριστείς με υπηρεσιακή κυβέρνηση μια ενδεχόμενη κρίση με την Τουρκία». Βεβαίως, κάποια στιγμή θα κάνεις εκ των πραγμάτων εκλογές και δεν μπορείς να γνωρίζεις αν και πότε η Τουρκία θα προκαλέσει θερμό επεισόδιο. β) «Πρέπει να ξεκαθαρίσεις το πολιτικό τοπίο για να διαχειριστείς τις υποθέσεις με μια ισχυρή κυβέρνηση». Ομως, οι εκλογές της απλής αναλογικής καθιστούν αβέβαιο πότε και πώς θα υπάρξει ξανά ισχυρή κυβέρνηση.
Ολη αυτή η ιστορία παραπέμπει εξάλλου στη συνήθεια των ελληνικών κυβερνήσεων να μην ολοκληρώνουν τη θητεία τους, κηρύσσοντας πρόωρες εκλογές με κριτήρια που δεν προκύπτουν απαραίτητα από κάποιες έκτακτες, επείγουσες ανάγκες. Αν δεν υπήρχε μια τέτοια παράδοση, τώρα δεν θα σπαζοκεφαλιάζαμε για τον χρόνο των εκλογών και σίγουρα δεν θα αφιερώναμε την ίδια ενέργεια στη δήλωση Ερντογάν. Μέχρι την προγραμματισμένη ημερομηνία των εκλογών, σε έναν χρόνο από τώρα, πιθανώς κανείς δεν θα τη θυμόταν. Μέχρι τότε μπορεί και ο ίδιος να μη βρίσκεται στη θέση του.
