Αν δεν δώσεις, δεν θα πάρεις. Αυτό ισχύει και στις διεθνείς σχέσεις. Οσοι δεν το κατανοούν είναι, λίαν επιεικώς, αφελείς. Δηλαδή, όσοι πιστεύουν πως η ανθρωπότητα μας χρωστάει και θα τάσσεται πάντα με τις απόψεις μας αναφανδόν.
Και στην πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις σε υποστηρίζει κάποιος υπό την προϋπόθεση της αμοιβαιότητας. Πως κι εσύ θα κάνεις, κάποια στιγμή, αυτό που θα σου ζητήσει. Οσο πιο αξιόπιστος είσαι, τόσο πιο πολλούς πόντους κερδίζεις μέσα στο σύστημα που σε θεωρεί αξιόπιστο, γιατί είναι βέβαιο πως μπορεί να στηριχτεί επάνω σου. Πως στην κρίσιμη στιγμή είσαι δεδομένος. Μία λέξη που τρομάζει και εξοργίζει τους αφελείς και τους πονηρούς.
Είναι τυχαίο ότι ευθύς ως η Ελλάδα έκανε δεκτό το αίτημα της Γερμανίας για την προώθηση στην Ουκρανία των σοβιετικών οπλικών συστημάτων και την αντικατάστασή τους με πιο σύγχρονα γερμανικά, η γερμανική κυβέρνηση εξέδωσε δεύτερη, πολύ πιο σκληρή και αυστηρή ανακοίνωση για τις προκλήσεις της Τουρκίας;
Ή μήπως πιστεύει κανένας πως αν η Ελλάδα στον πόλεμο της Ουκρανίας δεν ετίθετο εξαρχής και με κατηγορηματικό τρόπο στη σωστή πλευρά της Ιστορίας ο πρωθυπουργός της θα μιλούσε στο Κογκρέσο και θα γνώριζε αυτήν τη θριαμβευτική υποδοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Ή μήπως η Γαλλία θα υπέγραφε τη συμφωνία αμυντικής συνδρομής, αν δεν αγοράζαμε τα γαλλικά Ραφάλ και τις γαλλικές φρεγάτες; Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία για να πάρει τα F-16 θα πρέπει να επιστρέψει τους S-400. Προφανώς ο Ερντογάν πιστεύει πως μπορεί να τα έχει και τα δύο, αλλά μέχρι τώρα δεν μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος.
Στην πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν ανιδιοτέλεια και ευγενή κίνητρα. Και δεν χρειάζεται να έχεις εντρυφήσει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής για να το αντιληφθείς. Είναι ζήτημα κοινής πείρας και κοινού νου, καθώς η συμπεριφορά τού «δίνω, για να δώσεις» άπτεται θεμάτων της πεζής καθημερινότητας.
Εν κατακλείδι, αν η πατρίδα μας έχει αναβαθμιστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα αυτό οφείλεται στο ότι έγιναν σωστές, στρατηγικής σημασίας, επιλογές. Και γι’ αυτό ανταμειφθήκαμε.
