Κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης, στο Ηρώδειο, δόθηκε προχθές η πρεμιέρα του «Ριγολέττου» του Βέρντι από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Δεν θα αναφερθούμε εκτενώς στην παράσταση αυτή καθαυτή. Η ευφυής, μελετημένη και με ακρίβεια «μετρημένη», τολμηρή, σκηνοθετική ματιά της Κατερίνας Ευαγγελάτου (μετέφερε τη δράση, πολύ προσεκτικά, στη δεκαετία του ’80 στην Ιταλία και στην ιταλική μαφία) και η σπουδαία ερμηνεία των διεθνών Ελλήνων λυρικών καλλιτεχνών Δημήτρη Τηλιακού και Χριστίνας Πουλίτση στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συνέβαλαν στο αξιομνημόνευτο αποτέλεσμα.
Στο κατάμεστο Ωδείο, ανάμεσα στους 4.500 θεατές, υπήρχαν και αρκετοί τουρίστες. Ηταν μια ευτυχής συγκυρία για τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό και τους δημιουργούς του. Οι ξένοι επισκέπτες στη χώρα μας είδαν ότι η «κληρονομιά» δεν σταματάει στα αρχαία γλυπτά, στα μνημεία και στους αρχαιολογικούς χώρους. Και να μην το σκέφτηκαν, δεν το προσπέρασαν. Και να μην τους άρεσε ή να αδιαφόρησαν για την παράσταση, αντιλήφθηκαν το άρτιο αποτέλεσμα και τον υψηλό επαγγελματισμό, την επίπονη προετοιμασία και εκτέλεση.
Η καλλιτεχνική Ελλάδα του 21ου αιώνα αποκτά έναν όλο και πιο στέρεο βηματισμό στη διεθνή σκηνή. Ενδεχομένως και διασκελισμό. Πρόσφατα στις Κάννες διακρίθηκαν Ελληνες κινηματογραφικοί παραγωγοί (ο Κωνσταντίνος Κοντοβράκης και ο Γιώργος Καρναβάς), θεσμοί όπως τα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Αθηνών-Επιδαύρου, το Εθνικό Θέατρο, η Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, μαζί με ιδιώτες (Ιδρυμα Νιάρχος, Ιδρυμα Ωνάση, ΝΕΟΝ), εργάζονται εντατικά για να αναδείξουν την Ελλάδα του σύγχρονου πολιτισμού. Στις εικαστικές τέχνες, στη μουσική, στον χορό, στο σινεμά, στο θέατρο. Βασικός αρωγός στην προσπάθεια, το ΥΠΠΟ. Οι πόροι που έχουν εξασφαλιστεί από το Ταμείο Ανάκαμψης για τον πολιτισμό ξεπερνούν το μισό δισ. ευρώ, με το 50%, περίπου, να κατευθύνεται στο «σύγχρονο»: στις υποδομές, στη δημιουργία, στην προώθησή της στο εξωτερικό.
Η στροφή αυτή (και αυτή, για την ακρίβεια) έχει να παλέψει με στερεότυπα και παγιωμένες αντιλήψεις, κλέη και κληρονομιές. Απομένει να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει συνδυαστικά και όχι αντιστικτικά. Οχι, με την απειλητική επιλογή τού «ή αυτό ή εκείνο», ή παρελθόν ή παρόν. Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι μια ευκαιρία, ώστε «η σκιά της Ακρόπολης» να μην καλύπτει αλλά να φωτίζει τη σύγχρονη Ελλάδα.
