Ολα είναι μέσα στις λέξεις. Μαζί και ο θυμός, το μίσος, η απληστία, ο δεσποτισμός, ο μεγαλοϊδεατισμός. Μέσα στις αρνητικές λέξεις, τις λέξεις-βολίδες του νεο-«Πορθητή», κυλάει αίμα. Ο ακραίος τουρκικός λεκτικός εκφοβισμός, μία από τις εκδηλώσεις του νεοοθωμανικού αναθεωρητισμού που συνδέεται άμεσα με την πορεία του πολέμου στην Ουκρανία, στοχεύει κατ’ αρχάς στη δημιουργία μιας εικόνας επιταχυνόμενης χιονοστιβάδας πάνω από τα κεφάλια μας.
Με την καθημερινή εκτόξευση όλο και σφοδρότερων απειλών, ταπεινωτικών χαρακτηρισμών, ύβρεων, σαρκασμών, κατηγοριών προς τη χώρα μας, η Τουρκία αποβλέπει στην τρομοκράτηση αυτού που θεωρεί αδύναμο γείτονα· στην πρόκληση αισθημάτων έντονης ανησυχίας και ανασφάλειας, φοβικής συμπεριφοράς, σπασμωδικών κινήσεων και εντέλει ευκαιριών για πρόκληση θερμού επεισοδίου. Το επιβεβαιώνουν οι νευροεπιστήμονες: ο επιθετικός λόγος αυξάνει τη δραστηριότητα της αμυγδαλής, κέντρο των αντιδράσεων άγχους και φόβου, διακόπτοντας εκείνη του μετωπιαίου λοβού, που ελέγχει τη γλώσσα, τη λογική, τις συναισθηματικές αντιδράσεις, τις εκούσιες κινήσεις. Με αποτέλεσμα να υπερτερούν το χτυποκάρδι, ο τρόμος, η αδυναμία ανάληψης πρωτοβουλιών. Αρα, ψυχραιμία.
Με τις λέξεις κυβερνιούνται οι άνθρωποι, με τις λέξεις αφιονίζονται οι μάζες, με αυτές παρασύρονται οι λαοί σε αιμοσταγείς αναθεωρητισμούς. «Οπως οι πρόγονοί μας έθαψαν το Βυζάντιο, έτσι κι εμείς ελπίζουμε να βάλουμε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας τους σημερινούς Βυζαντινούς και τις ίντριγκές τους» (Ερντογάν). «Αν δεν αποστρατιωτικοποιηθούν τα νησιά, θα ανοίξουμε θέμα κυριαρχίας» (Τσαβούσογλου). «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έμαθε από τους βάρβαρους παππούδες που ρίχτηκαν στη θάλασσα», «τα Δωδεκάνησα θα επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους με τη θέληση ή με τη βία» (Μπαχτσελί).
Αραγε οι λέξεις, που τώρα είναι γεμάτες φωτιά, λίγο λίγο θα αδειάσουν και θα απομείνουν κούφια τσόφλια; Ή θα καθορίσουν νέες πράξεις; Σήμερα οι απειλές γίνονται υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιά και εδάφη, αύριο ίσως γίνουν έξοδος γεωτρύπανων στο Αιγαίο, μεταναστευτικός πολιορκητικός κριός, αλυσιδωτές παρενοχλήσεις κοντά στα νησιά, προσβλέποντας σε μια κρίση που θα οδηγούσε ενδεχομένως στην ακύρωση της συνθήκης της Λωζάννης και στην προσάρτηση ελληνικών εδαφών.
Λόγος που από εμπόρευμα στο παζάρι της εξουσίας γίνεται δυνάστης. Χάρη στις λέξεις υψωθήκαμε πάνω από τα κτήνη, με τις λέξεις πέφτουμε στο επίπεδο των δαιμόνων, έλεγε ο Χάξλεϊ. Ομως ο κάθε λόγος έχει αντίλογο, και ό,τι πεις, θα ακούσεις.
