Οι όροι του πολιτικού παιχνιδιού έως την επόμενη εκλογική αναμέτρηση –όποτε και αν αυτή τελικά γίνει– είναι πλέον διαυγείς, μετά την ολοκλήρωση και του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάνει από καιρό σαφή τη στρατηγική του, που αποσκοπεί στην επίτευξη αυτοδυναμίας στις δεύτερες εκλογές. Το δίλημμα που θα προτάξει είναι «αυτοδυναμία ή ακυβερνησία», υπενθυμίζοντας παράλληλα τα πεπραγμένα της ταραχώδους διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, που προκαλούν… αλλεργία σε πολλούς ψηφοφόρους, οι οποίοι στις τελευταίες εκλογές ψήφισαν Νέα Δημοκρατία αλλά τώρα έχουν αποστασιοποιηθεί.
Ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει στην «προοδευτική διακυβέρνηση». Ωστόσο, η στρατηγική του σκοντάφτει σε δύο αρνητικούς παράγοντες. Πρώτον, ότι τα κόμματα στα οποία απευθύνεται για τη συγκρότηση αυτής της πολυδιαφημισμένης διακυβέρνησης δεν πολυενδιαφέρονται. Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ αποκρούει κάθε «επιχείρηση γοητείας» –που μόνο ειλικρίνεια δεν εκπέμπει–, ενώ όσοι επέλεξαν να παραμείνουν τα τελευταία χρόνια πιστοί στη Χαριλάου Τρικούπη δεν ξεχνούν τις λυσσαλέες και αμετροεπείς επιθέσεις που δέχονταν από την Κουμουνδούρου. Οι υπόλοιποι έχουν ήδη πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα δε ΚΚΕ και ΜέΡΑ-25, και να ήθελαν να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θέλουν, δεν φτάνουν χωρίς το ΠΑΣΟΚ για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Δεύτερον, η συγκεκριμένη κυβέρνηση προϋποθέτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα. Κάτι, που με τα σημερινά δεδομένα, δεν προκύπτει από πουθενά. Τρία χρόνια μετά την εκλογική αναμέτρηση του 2019, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει να επιδείξει ένα κατόρθωμα: όχι μόνο δεν καρπώνεται τη φθορά της κυβέρνησης, αλλά δεν έχει πετύχει να μεταβάλει σε τίποτα τους συσχετισμούς και τη δυναμική του πολιτικού σκηνικού. Στο μόνο που ποντάρει είναι ο αστείρευτος αρνητισμός του και απαραίτητη προϋπόθεση για να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση και να βγει πρώτο κόμμα είναι να επιδεινωθεί η κρίση. Σε τέτοιο βαθμό, όμως, που ενδέχεται να μην είναι αντιμετωπίσιμη από την όποια κυβέρνηση προκύψει.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, τέλος, επιμένει στην επιτυχημένη, έως τώρα για τον ίδιο, γραμμή των ίσων αποστάσεων από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα και στην ισχυροποίηση του δικού του. Βασικός στόχος του, να μειώσει τη διαφορά του από τον ΣΥΡΙΖΑ για να αποκτήσει ρυθμιστικό ρόλο την επόμενη ημέρα των εκλογών. Στην αναμέτρηση της απλής αναλογικής, η στρατηγική αυτή είναι πολύ πιθανό να ευδοκιμήσει λόγω της σχετικής χαλαρότητας της ψήφου. Στην επόμενη, όμως, όταν τα διλήμματα θα είναι και πραγματικά και θα τίθενται ασφυκτικά, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα δεχθεί ασφυκτικές πιέσεις. Και ίσως υποχρεωθεί να υιοθετήσει σαφείς θέσεις για το πώς θα συμβάλει ώστε να αποτραπεί η ακυβερνησία.
