Μπορεί η επιλογή του χρόνου διενέργειας εκλογών να είναι αποκλειστικά προνόμιο του εκάστοτε πρωθυπουργού, αυτό ωστόσο δεν εμποδίζει όλους τους υπόλοιπους να κινούνται σε προεκλογικούς ρυθμούς όποτε και για όσο κρίνουν. Παρά τις διαρκείς διαβεβαιώσεις από την κυβερνητική ηγεσία ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία, ελάχιστοι δείχνουν να πείθονται. Ανάμεσά τους και αρκετά κυβερνητικά στελέχη που ήδη κινούνται σε ρυθμούς προεκλογικούς και πυκνώνουν τις επισκέψεις στις εκλογικές περιφέρειές τους.
Παράλληλα, οι όποιες παροχές ανακοινώνονται από την κυβέρνηση ως αντίμετρα για την ανακούφιση των επιπτώσεων της κρίσης και της ακρίβειας, «διαβάζονται» ως επαναλαμβανόμενες ενδείξεις ότι ο χρόνος των εκλογών πλησιάζει.
Η εκλογολογία διαχρονικά εξελίσσεται σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία: όταν όλοι –τμήματος της κυβέρνησης συμπεριλαμβανομένου– κινούνται σε προεκλογικούς ρυθμούς, συχνά ο μόνος τρόπος επαναφοράς μιας κανονικότητας και αποκατάστασης της λειτουργίας τους κυβερνητικού – κρατικού μηχανισμού είναι η προσφυγή στις κάλπες.
Ανεξαρτήτως του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών, βέβαιο είναι ότι θα γίνουν σε περιβάλλον σημαντικών προκλήσεων. Δεν διαφαίνεται στους επόμενους μήνες εκτόνωση των μεγάλων προβλημάτων που κυριαρχούν, με κορυφαία τις προκλήσεις της ενεργειακής ασφάλειας και το κόστος ζωής, τα οποία απασχολούν διαρκώς τους πολίτες και την καθημερινότητά τους. Και, ταυτόχρονα, παραμένουν και τα υπόλοιπα σημαντικά θέματα, η σταθεροποίηση της οικονομίας, η αύξηση της παραγωγής, οι μεταρρυθμίσεις που παραμένουν εκκρεμείς, τα εθνικά ζητήματα.
Εάν κάτι έχει καταστεί σαφές από τον τρόπο με τον οποίο ανοίγει η (παρατεταμένη ή όχι) προεκλογική περίοδος, είναι ότι για άλλη μια φορά οι υψηλοί τόνοι θα είναι κυρίαρχοι. Το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν έχει δείξει ότι οι περίοδοι κρίσεων ευνοούν την ανάπτυξη φυγόκεντρων τάσεων, την ψήφο διαμαρτυρίας, θυμού, κόπωσης και αγανάκτησης, που κατευθύνεται προς τους μικρότερους σχηματισμούς στα άκρα του πολιτικού φάσματος. Παράλληλα, η δημοσκοπική ενίσχυση του ΚΙΝΑΛ διαμορφώνει σκηνικό ενισχυμένου πόλου στο κέντρο.
Η ανάγκη συσπείρωσης των ψηφοφόρων προκρίνεται ως κομβική και από τα δύο μεγάλα κόμματα. Και σε αυτήν επιστρατεύονται όλα τα όπλα. Το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» επανήλθε με στόχο να συγκινήσει όσους μπορεί να συγκινήσει. Και, βεβαίως, το «φάντασμα» επιστροφής της βασιλείας εξυπηρετεί αυτή ακριβώς τη στρατηγική συσπείρωσης και πόλωσης.
Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό ότι όλα όσα γίνονται σε σχέση με την αξιοποίηση του κτήματος στο Τατόι, γίνονται για να συγκινηθούν οι βασιλόφρονες ψηφοφόροι και να συσπειρωθούν γύρω από τη Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές. Βεβαίως, πρωτίστως ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να επαναφέρει το ανύπαρκτο πολιτειακό ζήτημα στην κεντρική πολιτική συζήτηση για να ερεθίσει τα αντιμοναρχικά αντανακλαστικά του πολιτικού ακροατηρίου, με στόχο να το τραβήξει προς την πλευρά του.
Σε μια εποχή κομβικών προκλήσεων, μεγάλων προβλημάτων και επιτακτικής ανάγκης να ακουστούν ρεαλιστικές προτάσεις για την επόμενη μέρα και την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων της καθημερινότητας, εμείς οδεύουμε προς εκλογές, όποτε γίνουν, συζητώντας για βασιλείς. Ισως γιατί για τα πραγματικά, σοβαρά προβλήματα δεν υπάρχουν προτάσεις.
