Πίστευα, και τώρα το πιστεύω ακόμα πιο πολύ, πως Eυρώπη δεν νοείται μακριά από τις ΗΠΑ και απέναντί τους. Συναποτελούν το δυτικό στρατόπεδο. Σε αυτό, την πρωτοκαθεδρία την έχουν –και πρέπει να την έχουν– οι ΗΠΑ. Αν η ευρωπαϊκή ήπειρος γνώρισε αυτή την πρωτόγνωρη ανάπτυξη, το οφείλει εν πολλοίς στην πυρηνική ομπρέλα που της πρόσφεραν οι ΗΠΑ. Αν δεν υπήρχε αυτή η προστασία, μάλλον, η ενωμένη Ευρώπη θα είχε παραμείνει ένα όραμα μερικών φωτισμένων πολιτικών της δεκαετίας του 1950.
Σήμερα, μετά τη σημαδιακή ημερομηνία της 24ης Φεβρουαρίου 2022, αυτή η σχέση των ΗΠΑ με την Ε.Ε. θα πρέπει να δυναμώσει κι άλλο. Και αυτό οφείλουν να το καταλάβουν πρωτίστως τα κράτη της «παλαιάς» Ευρώπης που αδυνατούν ή δεν θέλουν να διαβάσουν τη νέα πραγματικότητα. Ποια είναι αυτή; Η αναβίωση της εξ Ανατολών απειλής. Φαίνεται όμως πως η εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, για κάποια κράτη της «παλαιάς» Ευρώπης, έχει ενσωματωθεί σε μια ιδιόμορφη κανονικότητα. Εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη Ρωσία του Πούτιν σαν έναν εμπορικό προμηθευτή. Ζυγίζουν με σχολαστικότητα τη βοήθεια που θα δώσουν στην Ουκρανία, την ίδια στιγμή που χρηματοδοτούν εμμέσως, αλλά πλουσιοπάροχα, τη ρωσική εισβολή, αγοράζοντας το ρωσικό φυσικό αέριο. Φαίνεται πως για τον Γερμανό καγκελάριο, τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου, του Βελγίου και της Ολλανδίας το ενεργειακό πρόβλημα παραμένει ένα αμιγώς οικονομικό πρόβλημα, ενώ είναι βαθύτατα πολιτικό. Η ενεργειακή εξάρτηση είναι πολιτική εξάρτηση.
Αυτό το έχουν αντιληφθεί τα κράτη που γνώρισαν τη βαρβαρότητα του κομμουνιστικού καθεστώτος και είναι έτοιμα να θυσιάσουν την ευμάρειά τους για να υπερασπισθούν την εθνική τους ανεξαρτησία. Δύο κόσμοι μέσα στην ίδια κοινότητα.
Τελικά η Ε.Ε., χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική, χωρίς κοινή αμυντική πολιτική, χωρίς ένα στρατό υπό ενιαία ευρωπαϊκή διοίκηση, είναι απλώς μια διευρυμένη κοινή αγορά. Ολες οι ενοποιητικές διαδικασίες ήταν και είναι προσανατολισμένες στην πιο εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία αυτής της κοινής αγοράς. Μπορεί αυτές οι διαπιστώσεις να ενοχλούν, αλλά είναι το αποτέλεσμα επιλογών των ηγεσιών της «παλαιάς» Ευρώπης. Ας μην εκπλαγούν όταν τα ρωσικά στρατεύματα βρεθούν προ του Κισινάου (πρωτεύουσα της Μολδαβίας).
