Ως γνωστόν, η πρόσκληση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ν. Μανιού προς τους «καραβανάδες» να σώσουν την Ελλάδα προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων και δικαιολογημένα. Το κόμμα του όμως, μέσω της κυρίας Ολγας Γεροβασίλη, τον κάλυψε πλήρως. Η κυρία Γεροβασίλη επικαλέστηκε την ελευθερία του λόγου που υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ γράφοντας στο Twitter πως «το πνεύμα στο οποίο διεξήχθη (το Συνέδριο) ήταν εκείνο της ελεύθερης έκφρασης, του διαλόγου και της σύνθεσης».
Πιθανόν κάποιοι από τον ΣΥΡΙΖΑ να πιστεύουν πως υπάρχουν «καραβανάδες» με προοδευτικό πρόσημο και «καραβανάδες» με αντιδραστικό.
Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι ειδυλλιακά όπως τα περιγράφει, στρογγυλεύοντάς τα η κυρία Γεροβασίλη. Ολα τα μεγάλα κόμματα έχουν ιδεολογικές αρχές και κώδικες συμπεριφοράς εντός των οποίων οφείλουν να κινούνται τα μέλη και τα στελέχη τους. Να υποθέσω ότι η ανάμειξη του στρατού στην πολιτική βρίσκεται έξω από το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και έξω από το σύστημα αξιών της. Συνεπώς, η σχετική αποστροφή του λόγου του κ. Μανιού προφανώς βρίσκεται εκτός των παραπάνω πλαισίων και θα έπρεπε να αποδοκιμαστεί. Η μη αποδοκιμασία της από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με βάζει στη σκέψη μήπως η ανάμειξη του Στρατού στην πολιτική δεν είναι καταδικαστέα σε επίπεδο αρχών, αλλά εξαρτάται από την πολιτική κατεύθυνση που έχει. Πιθανόν οι κακές παρέες με τους ΑΝΕΛ να επηρέασαν κάποιους από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και πιστεύουν πως υπάρχουν «καραβανάδες» με προοδευτικό πρόσημο και «καραβανάδες» με αντιδραστικό. Οι πρώτοι είναι ευπρόσδεκτοι να συμμετάσχουν στο πολιτικό παιχνίδι.
Τέτοιες μέρες που είναι, να υπενθυμίσω πως και οι «καραβανάδες» της 21ης Απριλίου κατέλυσαν το δημοκρατικό πολίτευμα, πιστεύοντας πως σώζουν τη χώρα. Είναι κοινοτοπία πως τα μεγαλύτερα εγκλήματα έγιναν για καλό σκοπό. Φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα «περίπου» κόμμα. Ο καθένας λέει ό,τι θέλει, με τον χειρότερο τρόπο και ουδείς αντιδρά. Επικρατεί μια αμηχανία και αδιαφορία που αγγίζουν το όριο της απάθειας. Αυτό που είπε ο κ. Μανιός δεν είναι πλέον το μείζον. Το μείζον είναι πως τον κάλυψε το κόμμα του, επικαλούμενο τις δημοκρατικές διαδικασίες που πάντα καταλύουν, όταν επεμβαίνουν, οι «καραβανάδες» του κ. Μανιού.
