Ανάμεσα στα μεγάλα και ανησυχητικά της καθημερινής ειδησεογραφίας, μας έχει διαφύγει πως η ζωή στις πόλεις μας ολισθαίνει. Και ολισθαίνει, γιατί υπάρχει χαλάρωση. Και είναι λυπηρό να το λέει αυτό κανείς καθώς, ως αντικειμενικός παρατηρητής, μπορώ να εκτιμήσω τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται στον καθαρισμό της Αθήνας. Και αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί, όπως και πολλά ακόμη ζητήματα, σαν την απομάκρυνση εγκαταλελειμμένων οχημάτων, αλλά η εικόνα της Αθήνας εξακολουθεί να είναι αρνητική και αντιδημοκρατική για αρκετούς λόγους, που αφορούν σειρά υπουργείων, φορέων, αυτοδιοίκησης, ιδιωτών. Πέρα από χαλάρωση, υπάρχει και ατολμία. Και πέρα από ατολμία, υπάρχει και αδιαφορία. Για όλα αυτά και για πολλά ακόμη, η Αθήνα είναι το βασίλειο της ασυδοσίας, όπως ήταν πάντα και όπως θα είναι όσο οι πολίτες ενθαρρύνονται να παρανομούν. Είναι θλιβερή και απολίτιστη η οδός Τσακάλωφ, που έχει πάψει να είναι ένας δρόμος της πόλης και των κατοίκων της και έχει παραδοθεί στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον δρόμο. Είναι κρίμα ακόμη και σήμερα να περπατάμε στα πεζοδρόμια και τα μηχανάκια να κάνουν ελιγμούς γύρω μας. Είναι δείγμα απουσίας πολιτισμού η απάθεια των ΕΛΤΑ απέναντι στα βανδαλισμένα γραμματοκιβώτια, όπως και του ΟΤΕ απέναντι στα εναπομείναντα ρυπαρά καρτοτηλέφωνα. Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς ότι τα περίπτερα κοντά στα Χαυτεία και στην Ομόνοια είναι τόσο άθλια, όταν εκεί γύρω γίνονται τόσο σοβαρές επενδύσεις για να ξεκολλήσει η περιοχή. Είναι πραγματικά αδιανόητο να μην ασχολείται η Τροχαία με τα διπλοπαρκαρίσματα και την ολιγόλεπτη στάση σε δρόμους όπως η Πανόρμου, η Σόλωνος ή η Φιλολάου και να φρακάρει η πόλη κάθε ημέρα. Είναι κρίμα η Αθήνα να μην μπορεί να αναδείξει την ιστορική χλωρίδα της και να ακρωτηριάζονται τόσα δέντρα (σε όλη την Ελλάδα, από δήμους και ιδιώτες).
Είναι απογοητευτικό να μην μπορεί η ελληνική πολιτεία να προστατεύσει την αθηναϊκή τριλογία (μία είναι αυτή!). Προκαλεί θλίψη να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί η αφισοκόλληση όταν αυτή γίνεται από συγκεκριμένους συνδικαλιστικούς και κομματικούς φορείς, που ρυπαίνουν το κέντρο της πρωτεύουσας ανεξέλεγκτα και κατά βούληση. Είναι κρίμα που δεν είναι αντιληπτό ότι μεγάλη μερίδα σιωπηλών πολιτών θέλει, επιτέλους, να αλλάξει αυτή η θλιβερή κατάσταση που κρατάει την πόλη τόσο πίσω. Είναι κρίμα να έχουμε ιεραρχήσει τόσο λάθος τον πολιτισμό και την ανάπτυξη!
