Οταν τον ∆εκέμβριο του 2008 πέρασα ένα δίωρο με τον τελευταίο κομμουνιστή δικτάτορα της Πολωνίας, Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι, συζητούσαμε, μεταξύ των άλλων, για τις κυρώσεις που είχε επιβάλει η Δύση στην Πολωνία όταν εκείνος κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο (1981-83).
«Η Δύση είναι υποκριτική», έλεγε ο στρατηγός. «Συνεργάζεται με δικτατορίες όπως η Σαουδική Αραβία, αλλά εξαντλεί την αυστηρότητά της με την Πολωνία, η οποία προσπαθεί να επιζήσει».
Αυτή ήταν η μόνιμη γραμμή υπεράσπισης του Γιαρουζέλσκι: ότι μετά την άνοδο της Αλληλεγγύης, υποχρεώθηκε να επιβάλει τον στρατιωτικό νόμο στην Πολωνία για να μην εισβάλει ο Κόκκινος Στρατός. Οι απειλές από τη Μόσχα ήταν σαφείς.
Για τη Σαουδική Αραβία, φυσικά, ο Γιαρουζέλσκι είχε δίκιο: οι δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες θα κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά σε κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αν τις συμφέρει. Money talks, όπως λένε οι Αμερικανοί.
Αλλά δεν το λένε μόνον οι Αμερικανοί. Σε πρόσφατο άρθρο του στους ΝΥΤ, ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν μάς θύμισε ότι «το ρωσικό αέριο άρχισε να ρέει στη Γερμανία το 1973». Και σήμερα αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο, μετά τη ρωσική βαρβαρότητα στην Ουκρανία, η άκρως υποκριτική Γερμανία εξευτελίζεται κάθε ημέρα που περνάει όλο και περισσότερο, μην αντιμετωπίζοντας όπως πρέπει τον βάρβαρο εισβολέα.
Την περίοδο 2009-2015, η Γερμανία ήταν η πρώτη χώρα που κουνούσε το δάχτυλο απέναντι στις αδύναμες οικονομικά χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ηταν το υψωμένο δάχτυλο του καλβινιστή πάστορα απέναντι στον αμαρτωλό.
Τότε η Γερμανία δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί της. Τώρα, μετά τις 24 Φεβρουαρίου 2022, επιδίδεται σε μια πολιτική η οποία συνοψίζεται πιο λαϊκά στην έκφραση «σφυρίζει κλέφτικα». Ναι, στη θεωρία στηρίζει την Ουκρανία. Στην πράξη, την έχει στηρίξει με συνδρομή πολεμικού υλικού, το οποίο, σε αρκετές περιπτώσεις, φαίνεται πως ήταν ελαττωματικό.
Επί της ουσίας, η Γερμανία κοιτάζει αλλού. Θα μου πείτε: αυτό επιβάλλει το συμφέρον της. Ναι, αλλά αυτή η στάση δεν συνιστά στάση «ηγέτιδος χώρας της φιλελεύθερης Ευρώπης». Λέμε για τον ελληνικό επαρχιωτισμό, και σωστά, καιρός είναι να πούμε κάποια πράγματα και για τον επαρχιωτισμό των Γερμανών. Τώρα είναι η στιγμή.
Δεν θα σχολιάσω την ιστορική παράμετρο: πρώτοι οι Γερμανοί θα έπρεπε να είναι πιο ευαίσθητοι όταν μιλάμε για εισβολή και «κεραυνοβόλους πολέμους». Η Ιστορία δεν αλλάζει: η χιτλερική Γερμανία αιματοκύλισε την Ευρώπη. Τώρα αυτό πάει να κάνει η πουτινική Ρωσία. Κρούγκμαν: «Το διακύβευμα εδώ είναι πολύ μεγαλύτερο από την Ουκρανία». Γιατί να δεχθεί ο Ζελένσκι στο Κίεβο τον Σταϊνμάγερ; Για να του πει τι ο Σταϊνμάγερ;
