Πέντε εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και είναι απολύτως σαφές ότι δεν υπάρχει σημείο στον πλανήτη που θα παραμείνει ανεπηρέαστο έστω και κατ’ ελάχιστον από τη σύγκρουση. Πριν από λίγες ημέρες μια δήλωση του προέδρου της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), της ένωσης δηλαδή που αντικατοπτρίζει την «ψυχή» της γερμανικής οικονομίας, για «ανυπολόγιστες συνέπειες» από το εμπάργκο στο ρωσικό φυσικό αέριο, πέρασε μάλλον επιδερμικά στην Ελλάδα. Πρόκειται, ωστόσο, για μια δήλωση η οποία χτυπά ως μια τεράστια δυσοίωνη καμπάνα για το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας. Και βρισκόμαστε ακόμα στις αρχές Απριλίου.
Οι κυρώσεις που έχουν ληφθεί αυτή τη στιγμή είναι πράγματι πολύ σοβαρές, φαίνεται όμως ότι η μορφή της ρωσικής οικονομίας, αλλά και το πολιτικό σύστημα της χώρας αυτής, μπορεί να τις αντέξει. Ως εκ τούτου το δίλημμα για τον δυτικό κόσμο και ειδικά για την επί της ουσίας ενεργειακά υπόδουλη Ευρώπη, είναι εξαιρετικά δυσμενές. Είτε θα χαράξει μια ακόμα πιο βαθιά διαχωριστική γραμμή, ήτοι επιδεινώνοντας ακόμα περισσότερο τις προοπτικές της ευρωπαϊκής οικονομίας, είτε θα επιχειρήσει έναν κλασικό α λα Ε.Ε. συμβιβασμό ο οποίος στην πράξη δεν θα λύνει τίποτα. Ως εκ τούτου η Ε.Ε. είναι αντιμέτωπη με μια κακή επιλογή και μια λιγότερη κακή επιλογή.
Η αναμενόμενη κάθετη μείωση του βιοτικού επιπέδου του μέσου Δυτικοευρωπαίου (οι πληθυσμοί της Ανατολικής Ευρώπης έχουν διαφορετική ψυχοσύνθεση και ιδιοσυγκρασία) θα έχει και πολιτικές επιπτώσεις. Υπό μία έννοια το γεγονός ότι η κυβέρνηση στη Γερμανία είναι «φρέσκια», ενώ, με βάση τις έως τώρα εκτιμήσεις και ο Εμανουέλ Μακρόν θα επανεκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας, στις δύο χώρες-ατμομηχανές της Ε.Ε. η δημοκρατική συνέχεια έχει εξασφαλιστεί, ιδιαίτερα για το επόμενο δύσκολο χρονικό διάστημα.
Τις επιπτώσεις θα τις ζήσει και η Ελλάδα. Η φυσιογνωμία της ελληνικής οικονομίας την καθιστά εξαιρετικά ευάλωτη σε οποιαδήποτε διεθνή αναταραχή. Και η Ελλάδα, δυστυχώς, έχει το μειονέκτημα ότι δεν συνορεύει με το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, αλλά με έναν γείτονα που και το 2015 είχε αμφιταλαντευθεί αν θα έπρεπε να δημιουργήσει τετελεσμένα στο Αιγαίο.
Στο άγριο ουκρανικό ροντέο, σε συνθήκες πολεμικές, κανένας πολιτικός αναβάτης, όσο επιδέξιος και αν είναι δεν θα καταφέρει να κρατήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Κάποιοι θα δυσκολευτούν αλλά θα διατηρήσουν τα γκέμια. Αλλοι θα τσακιστούν δίχως τη δυνατότητα επιστροφής. Στην ελληνική εκδοχή του ουκρανικού ροντέο, το πολιτικό σύστημα θα συμπιεστεί και θα κριθεί ξανά σκληρά. Είναι μια δυστυχής πραγματικότητα, αλλά και μια απάντηση προς όσους θεώρησαν ότι τα δύσκολα έχουν περάσει.
