Τον τελευταίο περίπου ενάμιση μήνα, παράλληλα με τον πόλεμο στην Ουκρανία, η ελληνική κοινή γνώμη παρακολουθεί με έντονο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην υπόθεση θανάτου των τριών ανήλικων κοριτσιών της οικογένειας Δασκαλάκη στην Πάτρα.
Η υπόθεση άρχισε να εκτυλίσσεται τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου, ένα δεκαήμερο μετά τον θάνατο της 9χρονης Τζωρτζίνας, του μεγαλύτερου από τα τρία παιδιά της οικογένειας, την 29η Ιανουαρίου, στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού». «Ο θάνατος του πρώτου παιδιού είναι τραγωδία, του δεύτερου παιδιού ύποπτος και του τρίτου ίσως έγκλημα», σκέφτηκαν αστυνομικοί και εισαγγελείς, πριν οι Αρχές στην Πάτρα ζητήσουν από το τμήμα Δίωξης Ανθρωποκτονιών της Ασφάλειας Αττικής να ερευνήσει την υπόθεση.
Εκτοτε μάθαμε με λεπτομέρεια το ιστορικό νοσηλειών των δύο από τα τρία ανήλικων κοριτσιών (η 6 μηνών Ιριδα πέθανε στην κούνια του σπιτιού της), όπως επίσης και τα ευρήματα των ιατροδικαστικών εκθέσεων. Ο θάνατος της Μαρίας Ελένης ή Μαλένας αποδόθηκε σε ηπατική ανεπάρκεια, της μόλις 6 μηνών αδελφής της, Ιριδας, σε καρδιολογικής φύσεως πάθηση, ενώ το πόρισμα για τον θάνατο της Τζωρτζίνας αναμένεται να ολοκληρωθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Ταυτόχρονα, φίλοι της οικογένειας στην Πάτρα, περίοικοι, καθώς επίσης γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία όπου νοσηλεύτηκαν τα δύο από τα τρία παιδιά, κατέθεσαν στην τηλεόραση και όχι μόνο τη μαρτυρία τους για τη συμπεριφορά της μητέρας των τριών κοριτσιών αλλά και την ταραγμένη σχέση του ζευγαριού, που οδήγησε σε διαζύγιο. Οι γιατροί στο Καραμανδάνειο νοσοκομείο της Πάτρας και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, για παράδειγμα, έχουν περιγράψει στις καταθέσεις τους ότι η μητέρα τούς ειδοποίησε με καθυστέρηση όταν τα κορίτσια υπέστησαν καρδιακή ανακοπή. Οτι τους ζήτησε τα παιδιά να νοσηλευτούν σε μονόκλινα δωμάτια καθώς και ότι φρόντισε να πληροφορηθεί εάν στα δωμάτια λειτουργούσαν κάμερες ασφαλείας.
Απ’ όλα τα παραπάνω δημιουργείται η εντύπωση ότι «κάτι περίεργο συμβαίνει» στην υπόθεση της Πάτρας, με τις απαντήσεις να αναμένονται προσεχώς. Εκείνο που στον γράφοντα προξενεί εντύπωση είναι η αντίδραση των ίδιων των πρωταγωνιστών στον ορυμαγδό δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ για την υπόθεση. Σε τι ψυχολογική κατάσταση θα βρισκόμουν εάν είχα χάσει όχι το ένα, όχι τα δύο, αλλά και τα τρία ανήλικα παιδιά μου; Και πώς θα αντιδρούσα εάν κάποιος έπαιζε με τον ανείπωτο πόνο μου, αφήνοντας υπονοούμενα για τον ρόλο μου στην υπόθεση; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: όχι όπως η μητέρα των τριών κοριτσιών.
