Υπάρχει μια σημαντική μερίδα δημοσιολογούντων κάθε μορφής που, ενώ μιλάει συνεχώς για το πόσο η Τουρκία απειλεί τα κυριαρχικά δικαιώματά μας –και δεν έχει άδικο– συγχρόνως τη θαυμάζει, για να μην πω ότι εκστασιάζεται, για τις κινήσεις που κάνει στη διεθνή σκακιέρα. Ακόμη και το προχθεσινό φιάσκο της Αττάλειας το θεώρησε επιτυχία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Στο μυαλό αυτών η Τουρκία αναβαθμίζεται αενάως. Βέβαια, ο φόβος από τη μια μεριά και ο θαυμασμός από την άλλη δεν είναι κάτι το καινούργιο. Εχει αναλυθεί και ερμηνευθεί από ποικίλους επιστημονικούς κλάδους.
Ομως, επί της ουσίας, αξίζουν τέτοιο θαυμασμό οι διπλωματικές κινήσεις της Τουρκίας; Και αν θαυμάζουν την Τουρκία για την εξωτερική πολιτική της, πώς θα πρέπει να κρίνουν την ελληνική εξωτερική πολιτική, που μεγάλωσε την Ελλάδα με την απόκτηση της Δωδεκανήσου, που ενέταξε τη χώρα και την Κύπρο στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη; Τι ανάλογο έχει να επιδείξει η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας;
Οι διπλωματικοί ελιγμοί δεν είναι αυτοσκοπός. Ούτε η επιτήδεια ουδετερότητα. Τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Δηλαδή, αν τελικά αυτές οι ακροβατικές κινήσεις φέρνουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Τι κέρδισε η Τουρκία το 2003 όταν απαγόρευσε στις αμερικανικές δυνάμεις τη χρήση της βάσης του Ιντσιρλίκ; Τι κέρδισε όταν αγόρασε τους S-400; Προφανώς έχασε, επί του προκειμένου.
Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να δεχθούμε ένα αναμφισβήτητο γεγονός. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα με πληθυσμό κοντά στα 90 εκατομμύρια, με δεσπόζουσα γεωγραφική θέση και ως εκ τούτου είναι ένα υπολογίσιμο πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό μέγεθος, το οποίο ουδείς παγκόσμιος παίκτης δύναται να αγνοήσει. Και έτσι συγχωρούνται όλες οι παρασπονδίες της. Γιατί το πρόβλημα όλων αυτών που θαυμάζουν την Τουρκία δεν βρίσκεται στο τι κερδίζει ο γείτονάς μας –καθώς δεν κερδίζει– αλλά στο γιατί δεν τιμωρείται για τις «απιστίες» του. Ας το συνειδητοποιήσουμε. Η γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας τής επιτρέπει να ισορροπεί ατιμωρητί.
Επιτέλους, ας πάψουμε να ετεροκαθοριζόμαστε, να λειτουργούμε με βάση το τι κάνει ή δεν κάνει η Τουρκία. Στο κάτω κάτω, τις επιτυχίες τις κατέγραψε η ελληνική εξωτερική πολιτική.
