Ως αναμενόμενο και περίπου αναπόφευκτο αντιμετωπίσαμε, κυρίως τα ΜΜΕ, λόγω μιθριδατισμού, το γεγονός ότι 143 προϊστάμενοι και υπάλληλοι εφοριών βρέθηκαν με δυσθεώρητες για τις αποδοχές τους καταθέσεις, εδώ και στο εξωτερικό, με πανάκριβα ακίνητα και με «κινητές» προτιμήσεις από Πόρσε και άνω… Πιστεύω πως κάνουμε μέγα λάθος. Οι συμπολίτες μας αυτοί και οι «συνάδελφοί» τους στις πολεοδομίες και τις άλλες «ελεγκτικές» υπηρεσίες του κράτους συνιστούν την καρδιά του μεγαλύτερου προβλήματος της χώρας. Τη μαύρη οικονομία, η οποία υπολογίζεται, από τις κρατικές υπηρεσίες, τα όργανα της Ε.Ε., τις επιστημονικές μελέτες, το ΙΟΒΕ κ.λπ., ότι φθάνει κάθε χρόνο το ύψος των 70 δισ. ευρώ. Είναι ένα ποσόν (ετήσιο!) που θα υπεραρκούσε, ώστε να αποφύγουμε, άπαξ και διά παντός, το δάνειο των Μνημονίων, με τις συνακόλουθες εθνικές δουλείες, και να μην κόψουμε ούτε ένα ευρώ από μισθούς και συντάξεις. Πιθανώς στο σημείο αυτό πολλοί αναγνώστες θα αναφωνήσουν με οργή πως οι συγκεκριμένοι «επίορκοι», συνεργοί, αλλά και μαστροποί της διαφθοράς πρέπει να κρεμαστούν στην πλατεία Συντάγματος, να δημευθεί άμεσα η περιουσία των ίδιων και όλων των συγγενών τους κ.λπ. Δυστυχώς, αυτή η οργή, που θα εξομοιώσει τη χώρα μας με τις «δικαιοδοτικές πρακτικές» της Απω Ανατολής και των αραβικών χωρών, δεν λύνει το πρόβλημα. Για τον απλούστατο λόγο ότι έχει προσλάβει τεράστιες (σε έκταση και βάθος) διαστάσεις.
Κατά τα τελευταία 2-3 χρόνια η σχετική νομοθεσία έχει στο έπακρον αυστηροποιηθεί, φθάνοντας τα ισόβια, για εγκλήματα κρατικών λειτουργών που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον (περίπτωση του τ. δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Παπαγεωργόπουλου). Πιθανώς, ο αυστηρότερος κολασμός να απέτρεψε μια μερίδα εν ενεργεία ή υποψηφίων επιόρκων από τον δρόμο της διαφθοράς. Ομως, οι αριθμοί της μαύρης οικονομίας και ειδικότερα της φοροδιαφυγής, που υπολογίζεται στα 36 δισ. ευρώ τον χρόνο, παραμένουν σταθεροί. Τα «φακελάκια», τα «γρηγορόσημα» και το πλήθος των άλλων άδηλων πληρωμών παραμένουν, επίσης, αλώβητα. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι πως, πέραν της καταστολής, το μέγα έλλειμμα εξακολουθεί να υπάρχει στην πρόληψη. Δηλαδή, στον ενδελεχή, αδιάφθορο και αποτελεσματικό έλεγχο. Διότι, όπως αποδεικνύεται καθημερινά, η έκταση και το βάθος του προβλήματος απορροφά σαν «μαύρη τρύπα» και τους «αδιάφθορους». Ετσι, αλλεπάλληλα είναι τα κρούσματα προϊσταμένων και στελεχών του ΣΔΟΕ που υποκύπτουν στον πειρασμό συναλλαγής με τους φοροφυγάδες και τους κάθε λογής φοροδιαφεύγοντες.
Δεν είμαι ειδικός, ώστε να προτείνω τις ενδεδειγμένες λύσεις. Απλώς, σκοπός μου είναι να εντοπίσω τον πυρήνα του προβλήματος, δηλαδή τον ανεπαρκέστατο και διαβεβλημένο έλεγχο, εξαιτίας του οποίου η φοροδιαφυγή παραμένει επί δεκαετίες ασύδοτη και ασύλληπτη. Εργο των εμπειρογνωμόνων είναι να αναζητήσουν τη λύση, πιθανώς περιορίζοντας την υπηρεσία των ελεγκτικών οργάνων, σε ένα ή δύο χρόνια, επιβάλλοντας σε εξονυχιστικό έλεγχο τα περιουσιακά τους στοιχεία πριν και μετά τη θητεία τους, κ.λπ. Από τη θέση αυτή προσπαθώ κυρίως να εκφράσω την πλειονότητα των πολιτών, που καλούνται να επωμισθούν ολόκληρο το βάρος της κρίσης, καταβάλλοντας και το «τίμημα» των συμπολιτών τους, που φοροδιαφεύγουν. Δηλαδή, όχι μόνον το αίσθημα μιας κατάφωρης κοινωνικής αδικίας, αλλά και την ασυγκράτητη οργή, που φθάνει στο σημείο να αξιώνει κρεμάλες στο Σύνταγμα.
