Αναδρομικός οικονομικός έλεγχος σε όσους συνδικαλιστικούς φορείς έχουν λάβει κρατική επιχορήγηση ή υποχρεωτικές συνδρομές μελών. Ερευνα του «πόθεν έσχες» για όσους συνδικαλιστές υπάρχει, έστω και υπόνοια, παραβατικότητας. Αυτοργάνωση των συνδικάτων και άρση της κρατικής (οικονομικής) εξάρτησής τους. Κατάργηση από τα κατασταστικά των κομμάτων της διάταξης που ορίζει ότι ο πολιτικός φορέας διαθέτει και συνδικαλιστική παράταξη. Αλλαγή του βασικού συνδικαλιστικού νόμου 1264, αλλά με πρόταση των ίδιων των συνδικάτων.
Αυτές είναι ορισμένες από τις προτάσεις που κατατέθηκαν στον διάλογο που ξεκίνησε με συζήτηση στο Ιδρυμα «Αθανάσιος Ματάλας» η Γραμματεία Εργασιακών, Επιστημονικών και Παραγωγικών Φορέων της Νέας Δημοκρατίας, με θέμα «Κοινωνικά ρεύματα και συλλογικές εκπροσωπήσεις».
Τη συζήτηση, στην οποία μετείχαν εκπρόσωποι από ένα ευρύ πολιτικό και συνδικαλιστικό φάσμα, απασχόλησε ιδιαίτερα η οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των συνδικάτων, για τα οποία η κ. Αγγελίδη (Ν.Δ.) σημείωσε ότι σύμφωνα με τις επίσημες παραδοχές του υπουργείου Εργασίας, έγιναν την περίοδο 2000 – 2010 αποδέκτες, χωρίς τα απαραίτητα παραστατικά από τα δημόσια Ταμεία, ποσού 177 εκατομμυρίων. Ειδική αναφορά και πρόταση για αλλαγή του νόμου έγινε σχετικά με τη διαδικασία λήψης απόφασης για τις απεργίες. «Τα συνδικάτα στη Γερμανία μπορούν να κάνουν απεργία όποτε θέλουν, με τη διαφορά ότι την απόφαση για την απεργία πρέπει να έχει ψηφίσει το 70% των μελών του σωματείου», σημείωσε ο εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής ΟΚΕ κ. Γ. Ντάσσης, ο οποίος, αναφερόμενος και στα θέματα οργάνωσης, τάχθηκε κατά του «συντεχνιακού» συνδικαλισμού και υπέρ ενός μοντέλου με «κλαδικές ή πολυκλαδικές ομοσπονδίες» κατά τα πρότυπα του Βελγίου ή της Γερμανίας. «Το συνδικάτο με τη μορφή που το γνωρίζουμε είναι προϊόν του 20ού αιώνα, δηλαδή της μαζικής παραγωγής. Σήμερα, στο υπόβαθρο της παραγωγικής διαδικασίας είναι η μαζική εισαγωγή ρομπότ και ο αυτοματισμός. Αρα πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι συνδικάτο στον 21ο αιώνα», αναρωτήθηκε ο κ. Σ. Ρομπόλης. «Αφού σήμερα υπάρχει κατάτμηση της εργασίας και της παραγωγικής διαδικασίας, τι θα είναι το σύγχρονο συνδικάτο; Θα παραμείνει ο εκφραστής του συλλογικού ή του ατομικού»; Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν και οι αναφορές στις χρόνιες ασθένειες των ελληνικών συνδικαλιστικών οργανώσεων. «Τα τελευταία 10-15 χρόνια, στα τριήμερα συνέδριά μας, τα τέσσερα πέμπτα του χρόνου των διαδικασιών ήταν για τη νομιμοποίηση των αντιπροσώπων και μόλις το ένα πέμπτο για να εκδώσουμε ένα ψήφισμα το οποίο, εκ των προτέρων, κάποιοι είχαν συγγράψει προκειμένου να ψηφιστεί από τις παρατάξεις», σημείωσε ο κ. Μπιρμπιλής, εκ των παλαιοτέρων συνδικαλιστών της ΟΜΕ-ΟΤΕ. «Οταν κάποιος έχει μάθει να λειτουργεί 20-25 χρόνια με τον ίδιο τρόπο, είναι δύσκολο να αλλάξει», παραδέχθηκε ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας, υπενθυμίζοντας ότι υπήρχαν μέχρι πρόσφατα συνδικαλιστές που διατηρούσαν την ίδια θέση (στην ΑΔΕΔΥ) επί 30 χρόνια!
Στη συζήτηση συμμετείχαν ο πρόεδρος της ομάδας εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ) κ. Γ. Ντάσσης, ο επιστημονικός διευθυντής κ. Σ. Ρομπόλης, από το ΠΑΣΟΚ ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Χρ. Πρωτόπαπας, από την Πολιτική Γραμματείας της Ν.Δ. ο κ. Φ.Ταυρής και η νομικός κ. Κλ. Αγγελίδη, από τον ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής Αλ. Μητρόπουλος, από τα συνδικάτα των τηλεπικοινωνιών ο κ. Αντ. Μπιρμπιλής. Την εναρκτήρια εισήγηση έκανε ο επικεφαλής της Γραμματείας της Ν.Δ. κ. Θ. Ματάλας.
