Θοδωρής Ζουμπουλάκης
ΜΠΟΡΕΙ Η ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΚΑΜΨΗ ΛΟΓΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΟΜΩΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ
ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ. O ΘΟΔΩΡΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΣΗΜΕΡΑ
Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012
Φωτογραφία Γιώργος Βδοκάκης
Συναντηθήκαμε ένα βροχερό απομεσήμερο στην οικογενειακή Γκαλερί
Ζουμπουλάκη, στην οδό Κριεζώτου. Οπως ήταν αναμενόμενο, η πρώτη
ερώτηση που του έθεσα αφορούσε την σχέση του με την Τέχνη: Πώς και
δεν ασχολήθηκε μαζί της; «Τα καλοκαίρια τα περνούσα στο σπίτι του
θείου μου, Νίκου Νικολάου στην Αίγινα, μαζί με τον Γκίκα, τον
Μόραλη, τον Τσαρούχη… Πήρα τη δόση μου» μου απάντησε. «Δεν θέλησα
ποτέ να γίνω καλλιτέχνης. Αναζητούσα περισσότερο την οργάνωση.
Ημουν καλός στα μαθηματικά, στη φυσική». Θυμάται μάλιστα μια –π
ροφητική- εικόνα από τότε που ήταν τεσσάρων ετών: «Κάθησα πίσω από
ένα βουνό τουβλάκια Lego στο πάτωμα και είπα στην κυρία που με
πρόσεχε: «Θέλω να κάνω ένα κτίριο τόοοοσο ψηλό, να φτάνει ως το
ταβάνι. Οταν εκείνη με ρώτησε ”Πώς θα το κάνεις; Δεν φτάνεις τόσο
ψηλά”, της απάντησα: ”Θα το χτίσω πλάγια και μετά θα το
σηκώσω”».
εργάστηκε στο γραφείο της εξπρεσιονίστριας αρχιτέκτονος Ντάγκμαρ
Ρίχτερ στο Λος Αντζελες –με το γραφείο αυτό έλαβε μέρος σε πολλούς
διαγωνισμούς. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Παρίσι όπου συνεργάστηκε
με τη διάσημη Ελληνίδα αρχιτέκτονα εσωτερικών και ντιζάινερ Ρένα
Ντιμά, σύζυγο του ιδιοκτήτη του οίκου Hermès, Ζαν-Λουί Ντιμά.
Σήμερα ο Θοδωρής Ζουμπουλάκης συμμετέχει στον σχεδιασμό των
καταστημάτων του οίκου Hermès ενώ παράλληλα «τρέχει» τα προσωπικά
του projects στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μέσω του γραφείου του,
Zoumboulakis Architects.
εξωτερικό. Αυτή την εποχή, για παράδειγμα, κάνω κάποια σπίτια στο
Λονδίνο και στην Κύπρο οπότε πηγαινοέρχομαι τακτικά».
βρούμε την χρυσή τομή».
προάστια ή το κέντρο;
μιλάμε για επιστροφή στο κέντρο, στο Σύνταγμα, στη μη τουριστική
πλευρά της Πλάκας, σε περιοχές που, παρά τα συχνά επεισόδια, δεν θα
χάσουν ποτέ την αίγλη τους. Τα προάστια δεν θα μείνουν ποτέ στην
ιστορία για την αρχιτεκτονική τους, σε αντίθεση με συνοικίες όπως
τα Εξάρχεια ή το Κολωνάκι όπου υπάρχουν πολλά σημαντικά
μοντερνιστικά κτίρια».
«γεννούν» σπίτια-τούρτες. Εσείς πώς αντιμετωπίζετε ανάλογα
κτίρια;
παρελθόν τους, λένε την ιστορία τους με κάποιον τρόπο. Καμιά φορά
χρησιμοποιώ υλικά από το ίδιο το σπίτι ή αξιοποιώ, με αφαιρετικό
τρόπο, κάποιο στοιχείο του ρυθμού τους».
εκφράσει τη διαφωνία σας με την εκτός σχεδίου δόμηση στα νησιά, η
οποία, υπό συνθήκες, είναι νόμιμη.
έχει κάνει μια επένδυση, έχει ένα όνειρο ζωής. Ομως το κράτος
οφείλει να προσανατολίζει διαφορετικά τους πολίτες του. Το θέμα δεν
είναι μόνο περιβαλλοντικό. Οταν εντάσσεις ένα σπίτι στο περιβάλλον
πρέπει να είσαι σεμνός. Αν έχεις ένα μια μεγάλη έκταση “κάπου” στην
Αμερική, δικαιούσαι να υψώσεις ένα κτίριο που θα κυριρχεί στον
χώρο. Το ίδιο δεν ισχύει στην Ελλάδα, όπου από το παράθυρό του
φαίνεται η Ακρόπολη».
χρημάτων. Τι ισχύει πραγματικά;
υλικών. Στην αγορά μπορεί κανείς να βρει υαλοπίνακες με -σχεδόν-
αόρατους ηλιακούς συλλέκτες, οι οποίοι, όμως, έχουν πολύ υψηλό
κόστος. Οι τεχνολογικές εξελίξεις τρέχουν και ο αρχιτέκτονας πρέπει
να ενημερώνεται, να μελετά και να βρίσκει λύσεις. Προσπαθώ να
φτιάχνω σπίτια που δεν κατασπαταλούν ενέργεια και, ταυτόχρονα,
ικανοποιούν την ανάγκη των ανθρώπων για ηρεμία».
Δεν κάνω τίποτα αυθαίρετα». -Ελένη Ξενάκη
722.8813
