Πόσο αξίζει ένας
σχεδιαστής μόδας;
ΜΕ ΔΥΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ
ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΟΔΑΣ. ΔΥΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ
ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ, Ο RAF SIMONS ΚΑΙ Ο
STEFANO PILATI, ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΣ
JIL SANDER ΚΑΙ YVES SAINT LAURENT
Τρίτη 6 Μαρτίου 2012
Τα πρόσφατα shows σε Παρίσι και Μιλάνο για τον χειμώνα 2012-2013
σημαδεύτηκαν από δύο γεγονότα. Την βίαιη εκπαραθύρωση των Ραφ
Σίμονς και Στέφανο Πιλάτι από τους οίκους τους οποίους «υπηρέτησαν»
με εντυπωσιακή επιτυχία επί χρόνια. Μάλιστα, και οι δύο σχεδιαστές,
έδειξαν την τελευταία τους συλλογή εν γνώσει της ήδη ειλημμένης
απόφασης των μετόχων των δύο εταιρειών, μπροστά σε ένα συγκινημένο
κοινό που τους αποθέωσε.
οποίους βοήθησαν να «ορθοποδήσουν» δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Πως
εξηγείται ο ζήλος των στελεχών των δύο πολυεθνικών που ελέγχουν
τους οίκους να ξεφορτωθούν τους ανθρώπους που συνέβαλαν
αποφασιστικά με τη δουλειά τους στην αποκατάσταση της κερδοφορίας
των εν λόγω «μαγαζιών»; Σύμφωνα με την Κάθι Χόριν, την καθιερωμένη
κριτικό μόδας των New York Times η εξήγηση βρίσκεται στο χάσμα που
χωρίζει τους σχεδιαστές από τα διοικητικά στελέχη των εταιρειών, το
οποίο βαθαίνει διαρκώς. Οι σχεδιαστές βρίσκονται όλο και πιο συχνά
στην δυσάρεστη θέση να πρέπει να υπερασπίσουν τις βασικές αρχές της
μόδας μπροστά σε μια «κριτική επιτροπή» που απαρτίζεται από
ανθρώπους με προϋπηρεσία στον κλάδο των τροφίμων ή στην βαριά
βιομηχανία. Και αυτό, είναι το κερασάκι στην τούρτα των υποχρεώσεων
που πολλαπλασιάστηκαν τα τελευταία χρόνια: παιδικές σειρές, resort
collections, συλλογές που δουλεύονται ταυτόχρονα ώστε τα ρούχα να
είναι έτοιμα για να σταλούν έγκαιρα στα καταστήματα των χωρών κάτω
από τον Ισημερινό, ειδικές παραγγελίες για τις εμφανίσεις των σταρ
στο κόκκινο χαλί, προωθητικές ενέργειες… Υποχρεώσεις που
αποδεικνύονται συχνά ασύμβατες με την καλλιτεχνική ευασθησία, την
δημιουργική ελευθερία και την προσωπικότητα των σχεδιαστών και
οδηγούν σε «απώλειες» όπως αυτές του Τζον Γκαλιάνο (Dior) και του
Κριστόφ Ντεκαρνέν (Balmain) που τάραξαν το βηματισμό στις περσινές
πασαρέλες. Ομως, ακόμα και όταν τα υποψήφια θύματα είναι άνθρωποι
διακριτικοί, οι οποίοι δεν απασχολούν τα Μέσα παρά μόνο με την
δουλειά τους, όπως ο Ραφ Σίμονς, η μάχη είναι ανελέητη. Και η
έκβασή της αβέβαιη για το μέλλον των σχεδιαστών, τον οποίων ο ρόλος
θα είναι τα επόμενα χρόνια περισσότερο διεκπεραιωτικός και λιγότερο
δημιουργικός.
