Athens by night

2' 57" χρόνος ανάγνωσης

Athens by night

O ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ ΑΡΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

ΚΟΒΕΙ ΒΟΛΤΕΣ ΣΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ

«SEX & THE CITY»

ΓΥΝΑΙΚΑ, τεύχος 48, Μάιος 2012

Τη γνώρισα ένα βράδυ στο Bios. Επινε μόνη της στην μπάρα ένα

κονιάκ επτά αστέρων Μεταξά. Φορούσε ένα μαύρο κολάν με μπότες ψηλές

έως το γόνατο –πιθανόν Giuseppe Zanotti- και ένα μαύρο κοντό φόρεμα

φιλοσοφίας Alberta Ferretti. Εκτός από τα σκιστά της μάτια,

ξεχώρισα πάνω της ένα χρυσαφένιο κολιέ με χοντρές πέρλες και δύο

σκουλαρίκια που θύμιζαν δάκρυα κινέζικου δράκου.

Της συστήθηκα χωρίς δισταγμό. Είχε βρεθεί εκεί, όπως κι εγώ

άλλωστε, για να παρακολουθήσει ένα έργο παιγμένο από έναν ηθοποιό,

ο οποίος αποδείχτηκε κοινός μας φίλος – το έργο «I am my own wife»

από τον ηθοποιό Χάρη Αττώνη.

 

Δεν άργησαν να μας οδηγήσουν στο υπόγειο του Bios. Εκεί, σ’

έναν χώρο που έφερνε στον νου διηγήματα του Εντγκαρ Αλαν Πόε, ο

ηθοποιός άρχισε να ξετυλίγει μπροστά μας την υποκριτική του τέχνη

κι εγώ να ξετυλίγω τα πλοκάμια μου (πόσο ασεβές, αλήθεια, μέσα σε

ναό της τέχνης) προς τη μεριά της Νάντιας.

 

«Πεινάω», της είπα όταν τέλειωσε το χειροκρότημα του φινάλε.

«Πάμε να φάμε κάτι;»

 
«Πάμε στον Τούρκο», είπε εκείνη.
 
«Στον Τούρκο; Υπάρχει τέτοιο μαγαζί στην Αθήνα;» ρώτησα.
 
«Ανατολίτικο μεζεδοπωλείο “Νέζος” το λέει εκείνος», είπε η

Νάντια. «Αποφεύγει τη λέξη Τούρκος».

 
«Οχι άδικα, έτσι που ανεβαίνει η Χρυσή Αυγή», είπα.
 
Το εστιατόριο, κοντά στον σταθμό του μετρό Κεραμεικός, ήταν

γεμάτο όταν μπήκαμε. Μας βόλεψαν σε μια γωνιά και σύντομα ήρθαν

μερικά πιάτα και το κρασί. Η ατμόσφαιρα μου θύμισε καφενέ της

δεκαετίας του 1960, τα φαγητά ήταν καλά και οι τιμές λογικές – πολύ

λογικές, για την ακρίβεια. Το μαγαζί είναι γνωστό για τα

μπριζολάκια και το κεμπάπ του. Τα παραγγείλαμε κι αυτά.

 
Κάποια στιγμή ρώτησα τη Νάντια τι κάνει στη ζωή της.
 
«Φτιάχνω κοσμήματα», αποκρίθηκε.
 
Επιασα το χέρι της. «Εσύ έφτιαξες αυτά τα δαχτυλίδια;»

ρώτησα.

 
«Ναι», είπε χωρίς να τραβήξει το χέρι της από το δικό

μου.

 
«Θα μου φτιάξεις κι εμένα ένα δαχτυλίδι;»
 
«Δεν σχεδιάζω κοσμήματα για άντρες», είπε. «Αδυνατώ να

κατανοήσω την αντρική ψυχή».

 
Μήπως εγώ κατανοώ τη γυναικεία ψυχή; Αυτό ωστόσο δεν με

εμποδίζει να γράφω στο περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ.

 
Εβγαλε και μου έδωσε μια κάρτα της, άψογη αισθητικά όπως τα

κοσμήματά της. Nadia Bele, έγραφε πάνω. Εικαστικό κόσμημα, έγραφε

επίσης.

 
«Εγώ θα σε λέω Μπέλα», είπα μοστράροντας τα ιταλικά μου.

«Γιατί, εκτός των άλλων, είσαι και όμορφη».

 
Η Νάντια γέλασε. «Πάμε για ένα ποτό σ’ ένα μαγαζί που μ’

αρέσει», πρότεινε μόλις βγήκαμε στον δρόμο.

 
Θα προτιμούσα να μου δείξει τη συλλογή των κοσμημάτων της.

«Πάμε», είπα, ενδοτικός όπως πάντα.

 
Με οδήγησε στο Baba au Rum, ένα μπαρ εξαιρετικά καλόγουστο,

που έχει ως κύριο προσόν την αυστηρή τήρηση της καπναπαγόρευσης.

Εδωσα λοιπόν τα συγχαρητήριά μου στον ιδιοκτήτη, επειδή έχω βαρεθεί

να γυρίζω σπίτι μου τα βράδια και να μυρίζω σαν καπνιστή

ρέγκα.

 
Ηταν πια δύο μετά τα μεσάνυχτα όταν φτάσαμε στην πόρτα του

σπιτιού της. Εκανα να τη φιλήσω στα χείλη, αλλά εκείνη με απώθησε

ελαφρά.

 
«Μην το πάρεις προσωπικά», είπε, «αλλά μου αρέσουν οι νεότεροι

άντρες».

 
Ηταν χτύπημα κάτω από τη μέση – σε μεσόκοπο. Απομακρύνθηκα

χολωμένος μες στη νύχτα. Τη συλλογή της με τα κοσμήματα δεν την

είδα ποτέ.

 
Bios Πειραιώς 84, Κεραμεικός, τηλ. 210 3425.335. Ποτό: €

7.

Νέζος Κωνσταντινουπόλεως 58, Γκάζι, τηλ. 6972 340342. Tιμή

κατʼ άτομο: € 15-18.

Baba au Rum Κλειτίου 6, τηλ. 211 7109.140. Ποτό: € 7.
 
comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT