Η μητέρα-τίγρη
και άλλες ιστορίες
ΟΤΑΝ Η AMY CHUA ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ
ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ, ΟΥΤΕ Η ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΤΙ, ΣΕ
ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ
Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011
λάχιστα
είναι τα βιβλία που προκάλεσαν τα τελευταία χρόνια τέτοια θύελλα
αντιδράσεων όση το «Battle Hymn of the Tiger Mother». Η συγγραφέας
Amy Chua, καθηγήτρια στο Yale, αποφάσισε με τον τρόπο της να
υπεραμυνθεί της κινεζικής αντίληψης για την ανατροφή των παιδιών,
αρχίζοντας από τις κόρες της. Τα σχετικά δημοσιεύματα -που έχουν
κατακλύσει τον Τύπο, από έγκριτες εφημερίδες όπως οι New York Times
ώς τα έντυπα «κοινωνικής κριτικής»- περιγράφουν το εν λόγω μοντέλο
ανατροφής με όρους που αρμόζουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Επίπονη
μελέτη, καθόλου παιχνίδι, χάδια με το σταγονόμετρο. Οτιδήποτε
λιγότερο από άριστα συνιστά προσβολή για την οικογενειακή υπόληψη.
Οσο για πάρτι, συγκεντρώσεις συμμαθητών και κοριτσίστικες
χαζοκουβέντες, αυτά απαγορεύονται διά νόμου. Και όταν οι μικρές
αντιδρούν -τρεις ώρες καθημερινής εξάσκησης στο πιάνο και το βιολί
είναι πολλές για ένα παιδί, όσο υπάκουο κι αν είναι-, η μητέρα τις
απειλεί ότι θα κάψει τις αγαπημένες τους κούκλες.
Το κακό με το κινεζικό μοντέλο ανατροφής είναι ότι έχει
αποτέλεσμα, γράφει ο Dominic Lawson στον βρετανικό Independent.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία
και Ανάπτυξη, οι Κινέζοι μαθητές έχουν τις υψηλότερες επιδόσεις
παγκοσμίως, ενώ βρετανικές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι οι μαθήτριες
κινεζικής καταγωγής είναι το γκρουπ με την υψηλότερη βαθμολογική
επίδοση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Και ο ίδιος δημοσιογράφος συνεχίζει:
«Μήπως, τελικά, η φιλελεύθερη ανατροφή που δίνει έμφαση στη
συναισθηματική υποστήριξη, στο παιχνίδι, στην ενίσχυση της
αυτοπεποίθησης -και στις ατέλειωτες ώρες μπροστά στην τηλεόραση-
είναι απλώς μια πρόφαση για να τεμπελιάζουμε;».
Το «Battle Hymn of the Tiger Mother» θα το βρείτε στο
