Pop Art γένους θηλυκού
Η ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΒΙΕΝΝΕΖΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΜΕ
ΤΟΝ ΕΥΓΛΩΤΤΟ ΤΙΤΛΟ «POWER UP – FEMALE POP ART» ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ ΝΑ ΜΑΣ
ΦΕΡΕΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ
ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΛΗΣΜΟΝΗΘΗΚΑΝ
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Η Kunsthalle της Βιέννης στεγάζεται στους αλλοτινούς
αυτοκρατορικούς στάβλους της Αυστροουγγαρίας. Τώρα το πελώριο
συγκρότημα κτιρίων ονομάζεται Museumsquartier, φιλοξενεί θεματικές
εκθέσεις και περιλαμβάνει επίσης καφενεία, θεατρικές σκηνές και
εργαστήρια καλλιτεχνών. Η γενικότερη ατμόσφαιρα θυμίζει λοιπόν το
κλίμα που επικρατούσε τη δεκαετία 1940 και του 1950 στο Μανχάταν.
Τότε καλλιτέχνες και φιλότεχνοι καταλάμβαναν πρώην βιομηχανικά
κτίσματα και τα φιλοδωρούσαν με μποέμικο αέρα. Σ’ αυτούς τους
χώρους θα άνθιζε λίγο αργότερα η αμερικανική Pop Art: οι
πρωτεργάτες της θα αξιοποιούσαν τους κώδικες της μαζικής κουλτούρας
και θα σάρκαζαν την plastic fantastic καθημερινότητα του ύστερου
καπιταλισμού. Οσο για την έκθεση «Power Up – Female Pop Art», η
οποία θα ανοίξει για το κοινό στις αρχές Νοεμβρίου, εστιάζει σε
έργα γυναικών από την Ευρώπη και την Αμερική, οι οποίες εντάχθηκαν
στο συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ρεύμα. Γυναικών με έργα που σήμερα
δείχνουν να εκφράζουν προβληματισμούς παρόμοιους με των
φεμινιστριών εκείνης της εποχής.
Στο πολύχρωμο «Ice Cream» (1964) της Βελγίδας Εβελίν Αξέλ
(1935-1972) -η οποία άρχισε την καριέρα της ως ηθοποιός και βρήκε
τραγικό θάνατο σε αυτοκινητικό δυστύχημα- μια κοκκινομάλλα
απολαμβάνει ηδυπαθώς ένα χωνάκι και παραπέμπει τον θεατή στη
σεξιστική αντιμετώπιση των γυναικών από τη διαφήμιση. Στο
καρτουνίστικο «Marilyn Pursued by Death» (1963) η Αμερικανίδα
Ρόζαλιν Ντρέξλερ (1926-) έχει απεικονίσει τη Μέριλιν Μονρόε με
pencil φούστα και στενές γόβες, δηλαδή με εμφάνιση που αποπνέει
θηλυκότητα και που ταυτόχρονα εμποδίζει την υπέρτατη ξανθιά να
αναπτύξει ταχύτητα προκειμένου να γλιτώσει από τον θάνατο. Στο
μήκους 2,7 μέτρων «Charm Bracelet White» (2004) της επίσης
Αμερικανίδας Τζαν Χέιγουορθ (1942-) ένα σφυρί, μια τσαγιέρα, μια
ρακέτα πινγκ πονγκ και άλλα αντικείμενα κρέμονται από ένα
υπερμέγεθες κοριτσίστικο μπρασελέ.
Το εμβληματικό «Power Up» (1965) -που έδωσε τον τίτλο του και
στην έκθεση- είναι κομμάτι της Αμερικανίδας μοναχής Κορίτα Κεντ
(1918-1986), η οποία έγινε δημοφιλέστατη στα 60’s και στα 70’s με
τις όλο αγάπη και ειρήνη μεταξοτυπίες της. Στο προβοκατόρικο «I
Feel Like Gone Over by a Truck» (1970) η Αυστριακή Κίκι Κόγκελνικ
(1935-1997) σκιτσάρισε μια ανθρώπινη φιγούρα με ψηλά τακούνια που
γίνεται χαλκομανία. Η Γερμανίδα Κρίστα Ντίσγκανς (1940-) μετουσίωσε
σε τέχνη τα βιώματά της στο pop milieu της Νέας Υόρκης,
τοποθετώντας στον καταγάλανο ουρανό του «Plastikwolke» (1969) ένα
αθώο συννεφάκι. Τέλος, πολλές ιδιαιτερότητες φαίνεται να
παρουσιάζει η Αμερικανίδα Ντόροθι Ιανόνε (1933-), η οποία ζει και
εργάζεται στο Βερολίνο από το 1976. Στο «Aus der Serie Dialogues X»
(1968), ένα από τα πολλά «στιγμιότυπα» της σεξουαλικής ζωής της με
τον Ελβετό εικαστικό Ντίτερ Ροθ (1930-1998), αυτός λέει «πάντοτε με
συγχωρείς και πάντοτε σε συγχωρώ» και εκείνη απλώς απαντά «ναι»…
-Παναγιώτης Κούστας
«Power Up – Female Pop Art», Kunsthalle, Βιέννη, 05/11/2010
έως 20/02/2011. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα
