Μαρίνα Ασλάνογλου
«Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ»
Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011
Τι σημαίνει για σας το βραβείο «Μελίνα Μερκούρη»;
«Ημουν πολύ περήφανη και μόνο για την υποψηφιότητά μου. Πλέον
θέλω να αποδείξω ότι το άξιζα. Γιατί όσο μεγάλη αξία κι αν έχει για
μένα αυτή η τιμητική διάκριση, δεν ανοίγει επαγγελματικές πόρτες
από μόνη της. Ειδικά, εδώ, στην Ελλάδα που η αγορά είναι μικρή και
φέτος περνάει και κρίση».
Φοράτε την καρφίτσα της Μελίνας, που συνοδεύει το ομώνυμο
βραβείο, ή φοβάστε μην τη χάσετε, όπως και οι προκάτοχοί της, Εύη
Σαουλίδου, Στεφανία Γουλιώτη και Ελενα Μαυρίδου;
«Εννοείται πως δεν τη φοράω! Τη φυλάω σε ένα ντουλάπι στο
σπίτι μου. Είναι μεγάλη ευθύνη για όποιον την παραλαμβάνει, γιατί,
αν χαθεί, σταματάει η απονομή του βραβείου. Εχω, λοιπόν, μεγάλη
αγωνία μέχρι να την παραδώσω στην επόμενη συνάδελφο. Μακάρι δε, να
μπορούσα να την έδινα εκ περιτροπής σε όλες τις νέες ηθοποιούς που
πάνε την τέχνη μας ένα βήμα πιο πέρα».
Στο «Τζόρνταν» ερμηνεύετε μια 20χρονη μητέρα που σκοτώνει το
παιδί της. Πώς προσεγγίσατε την ψυχοσύνθεση αυτής της γυναίκας;
«Ξέρετε, η ιστορία της Σίρλεϊ Τζόουνς είναι αληθινή.
Προσπάθησα, λοιπόν, να ακουμπήσω στην αλήθεια της. Η Σίρλεϊ ήταν η
ίδια ένα παρατημένο, κακοποιημένο παιδί. Μια νέα γυναίκα που
γνώρισε από μικρή τον πόνο και τον αναπαρήγαγε στη σύντομη ενήλικη
ζωή της. Μια νέα γυναίκα που προσπαθεί να ξεφύγει από μια
κακοποιητική οικογένεια και πέφτει πάνω σ’ ένα βάναυσο εραστή».
Η Σίρλεϊ έρχεται αντιμέτωπη με τη ζωή της όταν γίνεται μητέρα.
Εσάς σας έχει απασχολήσει το θέμα της μητρότητας;
«Ναι, θα ήθελα να γίνω μητέρα. Με φοβίζουν κάπως η σκέψη και
η ευθύνη, αλλά γνωρίζω ότι ουσιαστικά ποτέ δεν είσαι έτοιμη γι’
αυτό. Απ’ ό,τι, όμως, μου έχουν πει φίλες μου που είναι ήδη
μητέρες, η μητρότητα σου αλλάζει τη ζωή. Ο κόσμος σου αποκτά πλέον
άλλο κέντρο, άλλον πυρήνα».
Τι θεωρείτε πως χρειάζεται ένα παιδί για να είναι
ευτυχισμένο;
«Αγάπη, εμπιστοσύνη και ασφάλεια. Συνήθως οι Ελληνες γονείς
προσπαθούν να βάλουν τα παιδιά τους σε μια γυάλα, για να είναι
ασφαλή από τον έξω κόσμο. Ομως, όσο πιο γρήγορα βγαίνεις εκεί έξω
τόσο πιο γρήγορα αναλαμβάνεις την ευθύνη του εαυτού σου».
Εχετε επιλέξει ένα επάγγελμα συνώνυμο της επαγγελματικής
ανασφάλειας. Εσείς πόσο ασφαλής νιώθετε μέσα σε αυτό;
«Ο ηθοποιός είναι ένα επάγγελμα πολυτελείας. Ξέρεις από την
αρχή, όταν επιλέγεις να το ασκήσεις, ότι έχεις δουλειά για τρεις με
πέντε μήνες και μετά πάλι από την αρχή. Τίποτα δεν είναι μόνιμο ή
δεδομένο. Και κανείς δεν θα σου χτυπήσει την πόρτα. Πρέπει εσύ να
τρέχεις τα πράγματα, να κυνηγάς τη δουλειά».
Είστε παντρεμένη με τον Κώστα Σπυρόπουλο. Πόσο εύκολη είναι η
συμβίωση δύο ηθοποιών;
«Ο Κώστας για μένα είναι δάσκαλος, έχει μια διαδρομή 25
χρόνων στο επάγγελμα. Επίσης, είναι ο μεγάλος θαυμαστής μου. Πάντα
είναι δίπλα μου, όπως κι εγώ άλλωστε. Κάνουμε πολλά πράγματα μαζί.
Μας αρέσει να καλούμε φίλους στο σπίτι για φαγητό ή να βγαίνουμε
έξω, να πηγαίνουμε σινεμά ή θέατρο. Είναι πολύ σημαντικό να
δημιουργούμε όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε και να
μη μιζεριάζουμε. Πρέπει να κυνηγάμε την καλή μας διάθεση».
Λέγεται ότι το επάγγελμα του ηθοποιού είναι συνώνυμο της
ματαιοδοξίας. Εσείς είστε ματαιόδοξη;
«Καθόλου. Μου αρέσει να φροντίζω τον εαυτό μου, αλλά δεν
υπήρξα ποτέ fashion freak. Στα μαγαζιά δεν πηγαίνω συχνά. Η μαμά
μου, που είναι κοκέτα και παρακολουθεί τη μόδα, μου ψωνίζει τις
περισσότερες φορές. Συχνά δε, μου λέει ότι τα ρούχα μου είναι
συντηρητικά και μου αγοράζει κάτι… απροσδόκητο. Είναι η προσωπική
μου στυλίστρια. Ομως εγώ ξέρω τι μου πάει. Δεν περιμένω την
εκάστοτε μόδα να μου υποδείξει τι θα φορέσω».
Τι ευχή κάνετε για το 2011;
«Επειδή η μεγάλη φοβία μου είναι ο θάνατος και η αρρώστια, το
πρώτο πράγμα που εύχομαι στον εαυτό μου και σε όλο τον κόσμο είναι
η υγεία. Κι ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα μας, για να είμαστε όλοι
ευτυχισμένοι και χαρούμενοι με τη ζωή μας».- Ιωάννα Μπλάτσου
«Τζόρνταν»: θέατρο ΑΜΙΡΑΛ, Αμερικής 10, τηλ. 210-36.08.856,
210-36.39.385.
