Ερευνητές του Pανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα (USF) υποστηρίζουν ότι οι βακτηριακές τοξίνες που παράγονται από μικροσκοπικούς θαλάσσιους οργανισμούς, τους οποίους μελέτησαν στην Ανταρκτική, θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια αποτελεσματική θεραπεία για το μελάνωμα, την πιο θανατηφόρα μορφή καρκίνου του δέρματος.
Η επιστημονική ομάδα επέστρεψε πρόσφατα από μια εξάμηνη αποστολή στην Ανταρκτική. Εκεί συνέλεξαν ασκίδια, ασπόνδυλους οργανισμούς που ευδοκιμούν στα παγωμένα νερά.
Ο Μπράιαν Μπέικερ, καθηγητής Xημείας στο USF, δήλωσε ότι οι τοξίνες που παράγουν τα ασκίδια ως άμυνα έναντι των αρπακτικών μπορούν να «αξιοποιηθούν για άλλους σκοπούς», καθώς η έρευνα που έχει ήδη διεξαγάγει η ομάδα του έδειξε ότι αυτές οι τοξίνες εξόντωσαν κύτταρα μελανώματος σε ποντίκια.
«Τα καλά νέα είναι ότι δεν σκότωσε τα ποντίκια», είπε. «Σκότωσε όμως τον καρκίνο τους, οπότε γνωρίζουμε ότι διαθέτει τις φυσιολογικές ιδιότητες για να δράσει ως φάρμακο. Χρειαζόμαστε γραμμάρια του υλικού για να διεξαγάγουμε μια ευρύτερη μελέτη σε ποντίκια, ίσως να προχωρήσουμε και σε άλλα ζώα, και αν καταφέρουμε να αποδείξουμε την ασφάλειά του, θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους».
Ο Μπέικερ αναγνώρισε ότι ο δρόμος προς την παραγωγή ενός ασφαλούς και αποτελεσματικού φαρμάκου κατά του μελανώματος, με έγκριση για χρήση σε ανθρώπους, είναι μακρύς. Ωστόσο, οι γνώσεις που αποκτήθηκαν από την αποστολή -κατά τη διάρκεια της οποίας ομάδες δυτών κατέβαιναν σε βάθη δεκάδων μέτρων για περίπου μισή ώρα κάθε φορά- θα μπορούσαν να επιταχύνουν σημαντικά το χρονοδιάγραμμα, όπως ανέφερε.
Ο Μπεν Μάιστερ, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα και υπεύθυνος ασφάλειας των καταδύσεων της αποστολής, δήλωσε ότι οι θερμοκρασίες της θάλασσας ήταν μόνο μία από τις πολλές προκλήσεις που κλήθηκε να διαχειριστεί η ομάδα του.
«Στην Ανταρκτική, έχεις να αντιμετωπίσεις πάγο, φώκιες, μεταβαλλόμενες συνθήκες στη θάλασσα και, μερικές φορές, πολύ περιορισμένη ορατότητα. Κάθε κατάδυση πρέπει να σχεδιάζεται προσεκτικά, ώστε να εξισορροπείται η ολοκλήρωση της εργασίας με την εγγύηση της ασφάλειας όλων», είπε.
Οι εργασίες για την ανάπτυξη των τοξινών με στόχο τη δημιουργία ενός πιθανού φαρμάκου κατά του μελανώματος θα πραγματοποιηθούν πλέον σε εργαστήρια. Ο Μπέικερ ανέφερε ότι οι νέες γνώσεις που αποκτήθηκαν από τη φετινή αποστολή έχουν βελτιώσει την εικόνα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το βακτήριο που εξοντώνει το μελάνωμα ζει μέσα στον μικροοργανισμό.
Με πληροφορίες από Guardian
