Βρίσκεται σε ένα σημείο της καριέρας του που πολλοί σκηνοθέτες χρειάζονται δεκαετίες για να φτάσουν. Στα 26 του χρόνια, ο Κάρι Μπάρκερ βλέπει το «Obsession», μια ταινία τρόμου που γύρισε με λιγότερο από ένα εκατομμύριο δολάρια, να τον μεταφέρει από το ανεξάρτητο σινεμά στο επίκεντρο της κινηματογραφικής συζήτησης.
Η στιγμή που άλλαξε την πορεία της ταινίας ήρθε με την έξοδό της στις αίθουσες. To «Obsession» έκανε άνοιγμα περίπου 32 εκατ. δολαρίων στο πρώτο τετραήμερο προβολής του στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένου του Memorial Day – της αμερικανικής αργίας που παραδοσιακά σηματοδοτεί την έναρξη της θερινής κινηματογραφικής σεζόν. Ενα εντυπωσιακό ξεκίνημα για μια παραγωγή που κόστισε περίπου 750.000 δολάρια. «Ηταν απλώς μια στιγμή που είπα: Θεέ μου, δεν πίστευα ότι αυτό ήταν καν πιθανό», έχει δηλώσει ο Μπάρκερ περιγράφοντας την απρόσμενη πορεία της ταινίας του.
Οταν έφτασε στις ελληνικές αίθουσες πριν από λίγες ημέρες, το «Obsession» βρήκε ένα κοινό που ανταποκρίθηκε δυναμικά: στο πρώτο τετραήμερο προβολής του, έκοψε 48.362 εισιτήρια πανελλαδικά. Ενα κοινό που σε μεγάλο βαθμό ανήκει στη γενιά Z — θεατές που έχουν μεγαλώσει με τα social media και συχνά γνωρίζουν τους δημιουργούς πριν εκείνοι φτάσουν στο σινεμά.
Τι είναι, όμως, το «Obsession» («Εμμονή»); Πρόκειται για ένα ερωτικό θρίλερ με στοιχεία τρόμου, που ξεκινά από μια γνώριμη κινηματογραφική ιδέα: την επιθυμία που σταδιακά μετατρέπεται σε απειλή. Η ιστορία ακολουθεί έναν νεαρό άνδρα που, αναζητώντας την αγάπη και την αποδοχή, βρίσκεται παγιδευμένος σε μια σχέση στην οποία η έλξη και ο φόβος αρχίζουν να μπλέκονται επικίνδυνα.
Πέρα από την ένταση και τις ανατροπές του είδους, ο Μπάρκερ χρησιμοποιεί την ιστορία για να μιλήσει για τη μοναξιά, την ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει κάπου και τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει, όταν αυτή η ανάγκη γίνεται ανεξέλεγκτη.
Η ιστορία του «Obsession» δεν ξεκινά στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ο Μπάρκερ μεγάλωσε στο Μόμπιλ της Αλαμπάμα, μια πόλη του αμερικανικού Νότου στις ακτές του Κόλπου του Μεξικού, πριν μετακομίσει στο Λος Αντζελες για να κυνηγήσει το όνειρό του να γίνει σκηνοθέτης.
Στο Λος Αντζελες γνώρισε τον ηθοποιό και κωμικό Κούπερ Τόμλινσον. Οι δυο τους σύντομα άρχισαν να φτιάχνουν ιστορίες μαζί, αρχικά για το YouTube και αργότερα για τη μεγάλη οθόνη. Δημιούργησαν το That’s a bad idea, ένα κανάλι στο οποίο δημοσίευαν κωμικά σκετς, μικρές ιστορίες τρόμου και βίντεο που κινούνταν ανάμεσα στο χιούμορ και το παράξενο. Με τον καιρό, το κανάλι απέκτησε μεγάλο κοινό, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια προβολές – μια πρώτη ένδειξη ότι οι ιστορίες του Μπάρκερ μπορούσαν να βρουν θεατές πολύ πέρα από τον στενό κύκλο των φίλων του.
Η εμπειρία αυτή δεν έμεινε μόνο στο επίπεδο των διαδικτυακών βίντεο. Το επόμενο βήμα των Μπάρκερ και Τόμλινσον ήταν μια ανεξάρτητη ταινία τρόμου, το «Milk & Serial», που έγινε η πρώτη μεγάλη απόδειξη ότι η αυτοσχέδια κινηματογραφική τους εκπαίδευση μπορούσε να μεταφερθεί στο σινεμά.
Η ταινία γυρίστηκε το 2024 με προϋπολογισμό μόλις 800 δολαρίων, με τον Μπάρκερ να αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία, το σενάριο και το μοντάζ, ενώ μαζί με τον Τόμλινσον πρωταγωνίστησαν στην ιστορία δύο φίλων που ένα αθώο παιχνίδι με μια κρυφή κάμερα οδηγεί σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Οταν η ταινία δεν βρήκε διανομή, ο Μπάρκερ στράφηκε ξανά στο μέσο από το οποίο είχε ξεκινήσει: την ανέβασε απευθείας στο YouTube, αφήνοντας το κοινό να αποφασίσει την τύχη της.
Η απόφαση αυτή αποδείχθηκε καθοριστική. Το «Milk & Serial» άρχισε να κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα, κερδίζοντας την προσοχή των φίλων του τρόμου πολύ πριν ο Μπάρκερ βρεθεί στο επίκεντρο της βιομηχανίας. Η ταινία ξεπέρασε τα 2,5 εκατ. προβολές στο YouTube, ενώ το όνομα του δημιουργού της άρχισε να φτάνει σε ανθρώπους έξω από τον αρχικό κύκλο του Διαδικτύου.
Από το YouTube στη μεγάλη οθόνη
Για τον ίδιο, η σχέση με το διαδικτυακό κοινό υπήρξε κάτι περισσότερο από έναν τρόπο διάδοσης της δουλειάς του. «Το YouTube μού έμαθε ότι οι θεατές των ταινιών τρόμου καταλαβαίνουν περισσότερα από όσο συχνά πιστεύουμε», δήλωνε ο Μπάρκερ.
Πριν από το «Obsession», ο Μπάρκερ δοκίμαζε ήδη ιστορίες που το χιούμορ μπορούσε ξαφνικά να δώσει τη θέση του στην αγωνία. Η μικρού μήκους ιστορία τρόμου «The Chair», που την ανέβασε στο YouTube, ήταν μία από τις δουλειές που ξεχώρισαν εκείνη την περίοδο. Η απήχησή της έδειξε ότι η ματιά του μπορούσε να λειτουργήσει πέρα από τον κόσμο των βίντεο.
Το «Obsession» δεν γεννήθηκε από την ανάγκη να αφηγηθεί απλώς μια ακόμη ιστορία τρόμου. «Είχα ήδη αυτή την ιδέα εδώ και καιρό, να κάνω κάτι με θέμα την εμμονή», έχει πει ο ίδιος. Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να εξερευνήσει τι μπορεί να συμβεί όταν η ανάγκη ενός ανθρώπου να αγαπηθεί γίνεται τόσο έντονη ώστε να χάνει τον έλεγχο.
Η επιτυχία του «Obsession» ξεπερνά την περίπτωση του ίδιου του Μπάρκερ. Εντάσσεται σε μια νέα εποχή δημιουργών που ξεκίνησαν στο YouTube, έμαθαν να δουλεύουν με περιορισμένα μέσα και χρήματα και τώρα μεταφέρουν τις ιστορίες τους στις αίθουσες. Από το «Backrooms» του Κέιν Πάρσονς μέχρι το «Iron Lung» του Μαρκιπλιέρ, η νέα αυτή γενιά δείχνει ότι ο δρόμος προς το σινεμά μπορεί πλέον να ξεκινήσει έξω από τα παραδοσιακά στούντιο.
