Τα πρώτα αδιάβροχα ρολόγια χειρός εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν, όμως, εργαλεία για το στρατό και σίγουρα όχι μοντέλα που θα ήθελε να φορά κανείς καθημερινά. Ο Hans Wilsdorf οραματίστηκε ακριβώς αυτό. Ένα ρολόι για καθημερινή χρήση, που να είναι ακριβές, όμορφο και να μην κινδυνεύει να καταστραφεί αν πέσει πάνω του λίγο νερό.
Καθώς πλέον τα ρολόγια έφευγαν από την τσέπη και ανέβαιναν στον καρπό, γίνονταν όλο και πιο ευάλωτα. Τη δεκαετία του 1910 η Rolex είχε λάβει διακεκριμένες πιστοποιήσεις για την ακρίβεια των μηχανισμών της. Ο ιδρυτής της, όμως, ήξερε ότι η επιτυχία του δεν είχε κανένα νόημα όσο οι μηχανισμοί αυτοί δεν μπορούσαν να αντέξουν τους μικρούς, καθημερινούς κινδύνους. Για να πετύχει την πραγματική μετάβαση από τα χρόνια που το ρολόι θεωρούνταν κυρίως ένα κόσμημα στη νέα του εποχή που γινόταν ένα χρήσιμο, καθημερινό αξεσουάρ, χρειαζόταν να βρει ένα τρόπο να κάνει τα μοντέλα του ερμητικά κλειστά. Σαν στρείδια…
Κάπως έτσι, το 1926, γεννήθηκε το Rolex Oyster. Το πρώτο πολυτελές στεγανό ρολόι στην ιστορία, χάρη στο σύστημα αδιαβροχοποίησης που βρισκόταν στη στεφάνη, στο πίσω μέρος της κάσας και στη βιδωτή κορώνα. Στη συνέχεια, από εκείνη την αρχική ιδέα προέκυψε μια ευρεία συλλογή μοντέλων, όπως τα Explorer, Milgauss, GMT-Master, Submariner, Cosmograph Daytona και Yacht-Master. Κάθε μοντέλο εξελίχθηκε ώστε να ανταποκρίνεται σε διαφορετικές ανάγκες: μεγαλύτερη αντοχή στην πίεση και στα μαγνητικά πεδία, περιστρεφόμενες στεφάνες με διαβαθμίσεις, λειτουργία χρονογράφου και δεύτερη ζώνη ώρας, μεταξύ άλλων. Σήμερα, με την εξαίρεση της συλλογής 1908, όλα τα ρολόγια της Rolex έρχονται με κάσα Oyster.
Για να γιορτάσει την επέτειο του ενός αιώνα από το ρολόι που άλλαξε την ιστορία της αδιαβροχοποίησης, αλλά και της ίδιας της μάρκας, η Rolex έφτιαξε φέτος μια συναρπαστική ταινία μικρού μήκους, που αφηγείται όλες τις περιπέτειες των μοντέλων Oyster από το 1926 μέχρι και σήμερα. Αξίζει να της αφιερώστε τα επόμενα 23 λεπτά από το χρόνο σας:
