Πόλη

Περιμένοντας να μας αποκαλυφθεί σύντομα η νέα πλατεία, προσεγγίζουμε την «υπόθεση Ομόνοια» από διάφορες πλευρές.

Το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τρία χρόνια μετά την παράδοσή του στο Δημόσιο, είδε την επισκεψιμότητά του να φτάνει τα 6,3 εκατομμύρια επισκέπτες το 2019, έναντι 5,3 εκατομμυρίων το 2018 και 3,1 εκατομμυρίων το 2017. 

Είναι από τα βιβλία που αγαπά το αναγνωστικό κοινό η «Τζιοκόντα» του Νίκου Κοκάντζη. Aπό το 1975, όταν πρωτοκυκλοφόρησε από τον «Κέδρο» και κατόπιν από τον «Πατάκη», εξακολουθεί να συγκινεί, ακόμη περισσότερο στους κυνικούς καιρούς.

Σε μια στροφή του δρόμου, από την Πουλοπούλου προς την Αμφικτύονος, νιώθεις τον κραδασμό της ενδοχώρας του Θησείου. Τέτοιο είναι το βάθος του ίχνους σε αυτήν την παλιά, αθηναϊκή γειτονιά, ακόμη ανεξερεύνητη στην ολότητά της. 

Η θέση του επιμελητή έχει κλειδώσει για την ομάδα που αποτελείται από τους καθηγητές και διδάσκοντες Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ.

Σε μια νέα εποχή πρόκειται να μπει η πλατεία Ομονοίας, καθώς συνεχίζονται οι εργασίες για την ανανέωσή της, που προβλέπει και την επιστροφή του σιντριβανιού. Από την οδό Πειραιώς έως και τη Σταδίου, καινούργια ξενοδοχεία προετοιμάζονται, ενώ τα ιστορικά «Μπάγκειον» και «Αλέξανδρος» προορίζονται για μακροπρόσθεσμη ενοικίαση από επενδυτές, επίσης για ξενοδοχειακή εκμετάλλευση.

Μικροί κύβοι, ακόμη και αν είχαν σκεπές, τα παλιά σπιτάκια στους λόφους της Αθήνας και στις επεκτάσεις της στη χέρσα γη, θυμίζουν παιχνίδια ριγμένα από ψηλά. Τα αναζητώ όπου τα βρω, λείψανα ενός τρόπου ζωής δύσκολου στην καθημερινότητά του, αλλά δίχως αμφιβολία πολλαπλά γοητευτικού για την κατανόηση σήμερα της αλλοτινής Αθήνας.

Στη νέα του χρήση, θα λειτουργεί συμπληρωματικά με το νέο Μουσείο της Ακρόπολης

Τη χρονιά που πέρασε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ξεπέρασε για πρώτη φορά τους 600.000 επισκέπτες. Ο απολογισμός της πενταετίας έχει πολλές θετικές ειδήσεις για το ΕΑΜ, που για το 2020 ετοιμάζει εκθέσεις επετειακού χαρακτήρα αλλά και δράσεις στο εξωτερικό.

Οταν επιστρέφω στα Πατήσια, στους δρόμους από τον Αγιο Ελευθέριο ώς τη Σαρανταπόρου και πέρα, σε δρόμους οικείους σαν από πάντα, νιώθω σαν να περπατώ στο τοπίο ενός ονείρου όπου τα όρια διασαλεύονται. Είναι εκείνη η αίσθηση ενός περίπατου, με τη δύναμη της ονειροπόλησης και της αδιάκοπης προβολής εικόνων στην οθόνη της συνείδησης να σκιάζει το σχήμα της πραγματικότητας. Στα στενά γύρω από τον Αγιο Ελευθέριο, έχεις ανάγκη τις αρετές της αναπόλησης.

Πέρασα την πόρτα του «Μπάγκειον» στην πλατεία Ομονοίας την πρώτη ημέρα του καινούργιου χρόνου.