Λίβερπουλ: Ξενάγηση τεσσάρων αστέρων
ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΒΑΣΣΑΛΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ
«Εδώ στο Λίβερπουλ έχουμε χιούμορ», μου ψιθυρίζει ο ηλικιωμένος
κύριος και φεύγει. Βρίσκομαι στην γκαλερί Walker. Είναι η πρώτη μου
ημέρα στην πόλη και ακόμη δεν έχω γνωρίσει πολλούς κατοίκους της.
Την εξωστρέφειά τους, ωστόσο, αρχίζω να την υποψιάζομαι με τον
επίσης ηλικιωμένο πορτιέρη της γκαλερί που πριν καλά καλά συστηθώ
έχει προλάβει να με ξεναγήσει στο ισόγειο, να μου μιλήσει για τους
επισκέπτες και φυσικά να σχολιάσει το κυκλοφοριακό της Αθήνας, όπως
το βίωσε πέρυσι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ· προφανώς ανήκει
στους ένθερμους οπαδούς της Λίβερπουλ, που ακολουθούν την ομάδα
τους παντού. Στον πρώτο όροφο συναντώ τον ζωγράφο Μπεν Τζόνσον να
ολοκληρώνει μπροστά στο κοινό το επίσημο «πορτρέτο» της
Πολιτιστικής Πρωτεύουσας για το 2008. Ο ίδιος γεννήθηκε σε μια
περιοχή κάμποσα μίλια μακριά, στην ευρύτερη περιφέρεια του Μέρσι
(Merseyside) για να εγκατασταθεί στη συνέχεια στο Λονδίνο. Αυτό το
καταλαβαίνει εύκολα κανείς από την προφορά του. Σε τούτο το λιμάνι
της βορειοδυτικής Αγγλίας, με το κρύο του ποταμού Μέρσι να
«ξυρίζει» συναντώντας τον Ατλαντικό, η προφορά βαραίνει και οι
καταλήξεις εξαφανίζονται.
Ο καιρός όμως φαίνεται πως επηρεάζει τους κατοίκους μόνο στην
εκφορά της γλώσσας. Πόλη ζωντανή, μέρα και νύχτα, με αγόρια και
κυρίως κορίτσια να φορούν μονάχα τα απαραίτητα(!) στην (ξέφρενη)
διασκέδασή τους και να ασχολούνται με πάθος με τη μουσική (βαριά η
κληρονομιά των Μπιτλς και του «ήχου του Μέρσι») και εν γένει με την
τέχνη, το Λίβερπουλ είναι κάτι περισσότερο από φιλόξενο. Είναι μια
πόλη που ξέρει να ζει και που φέτος γιορτάζει!
«Εδώ δεν σε κοιτάζουν με μισό μάτι. Δεν τους νοιάζει τι φοράς.
Και κυρίως δεν θα ντραπούν να πουν αυτό που σκέφτονται», λέει ο
Μπεν, ο οποίος επέστρεψε στο Λίβερπουλ μετά 20 ολόκληρα χρόνια. Την
πόλη τη βρήκε ανανεωμένη, τους ανθρώπους της όμως ίδιους. «Και αυτό
είναι που την κάνει ξεχωριστή», προσθέτει. «Πριν από τριάμισι
χρόνια δέχτηκα πρόταση από τον οργανισμό National Museums of
Liverpool να φτιάξω έναν πίνακα της πόλης, αφιερωμένο στους
ανθρώπους της. Γι’ αυτό και αποφάσισα να ολοκληρώσω το έργο μου εδώ
μπροστά σε όλους, όσο δύσκολο κι αν ήταν αυτό ειδικά στην αρχή. Δεν
σας κρύβω ότι αισθανόμουν σαν μαϊμού σε κλουβί! Κι όμως άνοιξε έτσι
μια συζήτηση για την πόλη. Μεγάλοι άνθρωποι έρχονται και μου λένε
ιστορίες. Ποτέ δεν θα ξεχάσω μια κυρία γύρω στα 70 που ήρθε και μου
είπε: Ολα μου τα χρόνια ζω σε αυτήν την πόλη και την αγαπάω και σ’
ευχαριστώ πολύ που δείχνεις σε όλο τον κόσμο πόσο όμορφη
είναι».
«Το να μείνει κανείς στο Λίβερπουλ είναι επιλογή», εξομολογείται
λίγο αργότερα ο Ρούμπεν Γου από το συγκρότημα Ladytron. «Οι
ευκαιρίες που προσφέρει το Λονδίνο δεν συγκρίνονται». Ο Ρούμπεν
επέλεξε να συναντηθούμε έξω από την γκαλερί Walker για να
περπατήσουμε σε ορισμένα από τα σημεία που αγαπάει περισσότερο στην
πόλη. Η ώρα είναι μία και μισή το μεσημέρι. Στη μικρή πλατεία
απέναντι μια ομάδα νεαρών κοριτσιών και αγοριών, οι Monkies,
επιδίδονται σε παράξενες χορευτικές κινήσεις. Παριστάνουν τους
μεθυσμένους. Πέφτουν κάτω. Ξανασηκώνονται. Θυμάμαι τα λόγια του
Μάκη, Ελληνα φοιτητή στο Λίβερπουλ: αλκοόλ· κοινωνικό φαινόμενο,
από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πόλης.
Ο Ρούμπεν, 32 ετών σήμερα, θυμάται τα παιδικά του χρόνια, όταν
το Λίβερπουλ πέρασε δύο δύσκολες δεκαετίες ανεργίας και μείωσης του
πληθυσμού. Μέχρι σήμερα υπάρχουν ολόκληρες γειτονιές
εγκαταλελειμμένες και άλλες, όπως το Toxteth, όπου μένει ο ίδιος,
ακόμα υποβαθμισμένες. Σ’ αυτές τις γειτονιές μπορεί να δει κανείς
την άλλη όψη της πόλης: φτώχεια, ρατσισμός, συμμορίες ανηλίκων.
Περνάμε απέναντι. Δεξιά μας δεσπόζει το ανακαινισμένο μέγαρο
μουσικής St George Hall και αριστερά το Empire Theatre, το
μεγαλύτερο της πόλης. Κατευθυνόμαστε προς την China Town· ο Ρούμπεν
μάς δείχνει παλιά κτίρια, μας ξεναγεί στο αγαπημένο του
παλαιοπωλείο ώσπου φτάνουμε στην ελαφρώς κακόγουστη κινέζικη πύλη,
που κατασκευάστηκε μόλις το 2001. Ομως η ξενάγησή μας ξαφνικά
τελειώνει – ο ουρανός σκοτεινιάζει κι αρχίζει να ρίχνει χαλάζι!
Τρυπώνουμε στα στενά και φτάνουμε στον πολυχώρο FACT, για ζεστό
καφέ και σάντουιτς…
Συνεχίζουμε μόνοι μας πια προς το λιμάνι. Το Albert Dock, ένα
σύμπλεγμα παλαιών αποθηκών, σηματοδοτεί την αναγέννηση του
Λίβερπουλ και τη στροφή του στον πολιτισμό και τον τουρισμό: αυτή
είναι η νέα «βιτρίνα» της πόλης. Εδώ θα απολαύσετε σύγχρονη τέχνη
στην Tate, θα ακούσετε και θα μάθετε τα πάντα για τους Beatles στο
μουσείο τους. Θα έρθετε σε επαφή με τη ναυτική παράδοση του
Λίβερπουλ στο Ναυτικό Μουσείο (Maritime Museum) και με έκπληξη θα
διαπιστώσετε ότι η πόλη που στο παρελθόν γνώρισε τεράστια ανάπτυξη
εξαιτίας του δουλεμπορίου, τον περασμένο Αύγουστο εγκαινίασε και το
Διεθνές Μουσείο Σκλαβιάς, βγάζοντας στο φως μερικές από τις πιο
μελανές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.
Με το βλέμμα στραμμένο στη Δύση και συγκεκριμένα στην άλλη όχθη
του ποταμού Μέρσι, αριστερά από το Albert Dock, θα δείτε το
εντυπωσιακό Echo Arena («στέγη» πολλών εκδηλώσεων της Πολιτιστικής
Πρωτεύουσας) και, περπατώντας κατά μήκος του παραλιακού δρόμου για
10 περίπου λεπτά, τις Τρεις Χάριτες (Three Graces): Royal Liver
Building (1908-11), Cunard Building (1914-16) και τα παλιά γραφεία
του Mersey Docks & Harbour Board (1903-07).
Φεύγουμε από την παραλία και ανεβαίνουμε έναν από τους κάθετους
δρόμους. Στο Λίβερπουλ δύσκολα χάνεσαι. Η θάλασσα είναι η καλύτερη
πυξίδα. Επιπλέον, το δεύτερο καλύτερο σημάδι είναι ο πύργος του
ραδιοσταθμού Radio City με την υπέροχη πανοραμική θέα. Βρίσκεται
στη Williamson Square, στην πλατεία που οδηγούν οι περισσότεροι
πεζόδρομοι του εμπορικού κέντρου. Εδώ θα έρθετε για τα ψώνια σας τα
πρωινά και τα απογεύματα, εδώ θα βολτάρετε και τα βράδια,
γυρίζοντας από παμπ σε μπαρ και από μπαρ σε κλαμπ. Κι αν αγαπάτε τη
μουσική θα νιώσετε ότι βρίσκεστε στον παράδεισο. Οι αριθμοί είναι
ενδεικτικοί. Στην τελευταία «Εβδομάδα Μουσικής», που διοργανώνεται
κάθε Νοέμβριο, συμμετείχαν περί τις 250 τοπικές μπάντες,
επισημαίνει η Τζιλ Ναϊτινγκέιλ από το γραφείο Τύπου της εταιρείας
Cream Group, για να συμπληρώσει ο Γουίλ Σέρτζεντ, ο πενηντάρης πια
κιθαρίστας των Echo & the Bunnymen: «Δεν είναι λόγω της
Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Στο Λίβερπουλ ο κόσμος αγαπάει τη
μουσική, ακούει, δημιουργεί και παίζει μουσική ΠΑΝΤΑ».
Μπαίνω στο Heebie Jeebies για να ακούσω μια μπάντα που παίζει
εδώ τις Κυριακές. Δεν είμαστε πολλοί στο μαγαζί. Εχει αγώνα η
Λίβερπουλ την ίδια ώρα και έχουν την τιμητική τους οι παμπ. Το
βλέμμα μου πέφτει σ’ έναν πιτσιρίκο, όχι πάνω από 8 ετών, παρέα με
τη μαμά του. Φοράει μια μπλούζα των «μεταλλάδων» Slipknot, έχει
επιμελώς αφημένο το μαλλί και «χτυπιέται» σε κάθε τραγούδι – ακόμη
περισσότερο σε κάτι παλιά, των Led Zeppelin και του Hendrix, που
έχουν γραφτεί μια… ζωή προτού γεννηθεί. Η συναυλία τελειώνει και
ο μικρός κατευθύνεται προς τον ντράμερ, κάτι λένε, παίρνει τη θέση
του στα ντραμς: το σόλο του είναι απίστευτο, πολλοί φτασμένοι
ντράμερ θα το ζήλευαν! «Πάθος, ομορφιά, σκληρότητα, ανεξαρτησία,
αλλαγή. Αυτό είναι το Λίβερπουλ σε πέντε λέξεις», θυμάμαι τον
Γουίλ.
Το λιμάνι παίζει μπάλα
Λίγη ιστορία
Το Λίβερπουλ υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά λιμάνια της
Ευρώπης ήδη από τον 17ο αιώνα. Εδώ άλλωστε χτίστηκε το 1715 ο
πρώτος ντόκος σε λιμάνι της Βρετανίας, ενώ η πόλη γνώρισε τεράστια
ανάπτυξη εξαιτίας του δουλεμπορίου. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το
40% του παγκόσμιου εμπορίου διεκινείτο μέσω του Λίβερπουλ. Ο
πληθυσμός της πόλης ολοένα και αυξανόταν, ειδικά όταν στα 1840
έγινε πόλος έλξης εκατοντάδων χιλιάδων Ιρλανδών μεταναστών, θυμάτων
του μεγάλου λιμού, για να φτάσει στις αρχές του 20ού πια αιώνα να
προσελκύει μετανάστες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Στη διάρκεια του
Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Λίβερπουλ και η ευρύτερη περιοχή του
Μέρσι δέχθηκε περί τις 80 αεροπορικές επιδρομές, που είχαν ως
συνέπεια να καταστραφεί ολοκληρωτικά η μισή και παραπάνω πόλη. Τη
δεκαετία του ’60, όταν ο τρόπος φορτοεκφόρτωσης των πλοίων άλλαξε
και τα κοντέινερ αντικατέστησαν τους εργάτες, το Λίβερπουλ έμεινε
περισσότερο γνωστό για τη μουσική σκηνή του παρά για την οικονομική
ευημερία του. Οι δεκαετίες ’70 και ’80 που ακολουθούν είναι
συνώνυμες της εμπορικής παρακμής, της ανεργίας και της μείωσης του
πληθυσμού της πόλης για να φτάσουμε στα μέσα της δεκαετίας του ’90
και κυρίως στον 21ο αιώνα, οπότε το Λίβερπουλ έχει αρχίσει να
επανακάμπτει, να αναγεννιέται. Πλέον η παροχή των υπηρεσιών παίζει
πρωτεύοντα -οικονομικό- ρόλο, σε απόλυτη συνάρτηση με τον
επανασχεδιασμό της τουριστικής του ταυτότητας.
Το ξέρετε πως…
>Πέρυσι γιόρτασε τα 800 του χρόνια και φέτος φιλοξενεί τον
θεσμό της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, που μοιράζεται με
το Stavanger της Νορβηγίας (www.stavanger2008.no)
>Διαθέτει τα περισσότερα θέατρα, μουσεία και γκαλερί από
οποιαδήποτε άλλη αγγλική πόλη μετά το Λονδίνο.
>Δεν είναι μόνο η γενέτειρα των Μπιτλς, αλλά και
πρωτεύουσα της ποπ μουσικής, με τις περισσότερες πρωτιές σε σινγκλ
στις παγκόσμιες μουσικές κατατάξεις.
>Εχει δύο μεγάλα πανεπιστήμια (University of Liverpool,
www.liv.ac.uk και John Moores University, www.ljmu.ac.uk) και
επομένως πολλούς πολλούς φοιτητές και… πάρτι.
>Εχει δύο ομάδες: τη Λίβερπουλ των προτεσταντών
(www.liverpoolfc.tv) με τους φανατικούς οπαδούς και την Εβερτον των
καθολικών (www.evertonfc.com). Η πρώτη παίζει στο ιστορικό Ανφιλντ
(Anfield) ώσπου να ολοκληρωθεί το νέο γήπεδο και η δεύτερη στο
Γκούντισον Παρκ (Goodison Park). Και τα δύο μπορείτε να τα
επισκεφθείτε με αστικό λεωφορείο.
ΑΤΖΕΝΤΑ
ΜΑΪΟΣ
– 30 – Εγκαίνια της έκθεσης Gustav Klimt: Painting, Design
and Modern Life in Vienna 1900, στην Tate Liverpool.
IΟΥΝΙΟΣ
– 01 – Η παράσταση The Liverpool Sound θα πραγματοποιηθεί
στο γήπεδο Anfield, με εμφάνιση του Paul McCartney και του
συγκρότηματός του.
– 28 – Παράσταση του War Requiem του Benjamin Britten στον
Αγγλικανικό Καθεδρικό Ναό του Λίβερπουλ.
IΟΥΛΙΟΣ
Η πόλη γιορτάζει τη ναυτική της ιστορία με την επιστροφή του
Τhe Clipper Round Τhe World Yacht Race, του αγώνα ερασιτεχνών
ιστιοπλόων στις 5 Ιουλίου και την αρχή του The Tall Ships’ Races,
της κούρσας μεγάλων ιστιοφόρων στις 18 – 21 Ιουλίου.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
– 04 – Ο Simon Rattle διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του
Βερολίνου στο Μέγαρο της Φιλαρμονικής.
2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Η έκθεση Le Corbusier – The Art of Architecture θα
φιλοξενηθεί στην κρύπτη του Καθεδρικού Ναού.
ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ…
BEN JOHNSON
Θα τον βρείτε:
Τον ίδιο μάλλον δεν θα τον συναντήσετε κάπου, καθώς μέσα στον
Μάρτιο ολοκλήρωσε το έργο του. Από τις 24 Μαΐου μέχρι και τον
Νοέμβριο του 2008, όμως, θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε τόσο το
ολοκαίνουργιο πορτρέτο του Λίβερπουλ όσο και προηγούμενα έργα του,
ήτοι το πανόραμα της Ιερουσαλήμ, της Ζυρίχης και του Χονγκ Κονγκ,
καθώς και πίνακες που απεικονίζουν το Σικάγο και το Παρίσι. Η
έκθεση ονομάζεται «Ben Johnson’s Liverpool Cityscape 2008 and the
World Panorama Series» και θα λάβει χώρα στην γκαλερί Walker
(William Brown Street, τηλ. +44 (0)151 478 4199,
www.liverpoolmuseums.org.uk/walker/)
Για φαγητό:
•
Algarve Portuguese Restaurant (18a Stanley Street, τηλ. +44
(0)151 236 0206). Πορτογαλική κουζίνα, σχεδόν απέναντι από την
επίσης πορτογαλική παμπ The Lisbon (35 Victoria Street, τηλ. +44
(0)151 231 6831). Σ’ αυτή τη γωνιά της πόλης μυρίζει Μεσόγειος!
Για μπίρα ή ποτό:
•
The Grapes, Mathew Street, τηλ. +44 (0)151 236 2961:
Υπάρχουν χιλιάδες παμπ στον κόσμο και αρκετές άλλες στο Λίβερπουλ
με το ίδιο όνομα, «Τα Σταφύλια», αυτά όμως της οδού Mathew υπήρξαν
κάποτε στέκι των Μπιτλς.
GILL NIGHTINGALE
Θα τη βρείτε:
Κάπου στον κόσμο. Το περίφημο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής
Creamfields (www.creamfields.com), μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων της
Βρετανίας, πρόκειται να ταξιδέψει σε πολλά διαφορετικά μέρη του
πλανήτη μας (Μάλτα, Τσεχία, Ισπανία, Ρουμανία, Πολωνία, Αργεντινή,
Χιλή, Βραζιλία, Περού, Μεξικό), εκτός και αν βρεθείτε στις 23 και
24 Αυγούστου στο Λίβερπουλ (περιοχή Halton), οπότε το Creamfields
θα λάβει χώρα στην έδρα του, γιορτάζοντας τα 10 γενέθλιά του, αλλά
και τον πολιτισμό στην πόλη που φέτος τον φιλοξενεί.
Επίσης, το χειμώνα (Νοέμβριος ή Δεκέμβριος) θα τριγυρνά στις
Εβδομάδες Μουσικής «Liverpool Music Week»
(www.liverpoolmusicweek.co.uk), ακούγοντας ορισμένα από τα
μεγαλύτερα ονόματα της βρετανικής μουσικής σκηνής πλάι σε
ανερχόμενα ταλέντα!
Για φαγητό:
•
Baby Cream, Atlantic Pavilion, Albert Dock, τηλ. +44 (0)151
709 7097: Από τα ακριβότερα, αλλά και καλύτερα εστιατόρια της
πόλης, στο πιο τουριστικό σημείο της. Ανάλογα με την ημέρα μπορεί
να χρειαστεί να κάνετε κράτηση…
•
Geisha, 7 Myrtle Street, τηλ. +44 (0)151 709 7097,
www.geishaliverpool.com.: Πανασιατική κουζίνα σε ένα χώρο με
μοντέρνα διακόσμηση σε χρώματα που θυμίζουν… Ανατολή.
Για μπίρα ή ποτό:
•
3345 Parr St., 33 – 45 Parr Street, τηλ. +44 (0)151 708
6345, www.3345parrst.com
Εδώ, εσείς θα έρθετε για καφέ ή ποτό. Οι Coldplay, οι Doves, οι
Badly Drawn Boy και τόσοι άλλοι έρχονται για να ηχογραφήσουν στα
στούντιο των διπλανών αιθουσών.
•
Metropolitan Pub, 21 – 23 Berry Street, τηλ. +44 (0)151 709
5055: Από τους νεότερους χώρους της πόλης, συνδυάζει στοιχεία από
τις παραδοσιακές παμπ και τα σύγχρονα μπαρ των μεγάλων μητροπόλεων.
•
Cream Nightclub, Wolstenholme Square, τηλ. +44 (0)151 707
1309, www.cream.co.uk (οι πόρτες ανοίγουν μετά τις 21.00): Στο
Λίβερπουλ το χειμώνα, στην Ιμπιζα το καλοκαίρι. Από τη δεκαετία του
’90 που ξεκίνησε υπό τους ήχους της σκληρής ηλεκτρονικής μουσικής,
έχει δημιουργήσει ένα από τα πιο γνωστά brands στο χώρο του
κλάμπινγκ και όχι μόνο (φεστιβάλ, δισκογραφία κ.λπ.). Καθόλου
άσχημα για ένα μικρό κλαμπ από το Λίβερπουλ…
REUBEN WU
Θα τον βρείτε:
Στο μπαρ Korova, αφού οι Ladytron είναι συνιδιοκτήτες – εκτός
κι αν λείπουν σε περιοδεία.
Για φαγητό:
•
Bar & Grill (1a Bold Street, τηλ. +44 (0)870 44 22 860):
Ολα στο γκριλ!
•
St. Petersburg (7a York Street, τηλ. +44 (0)151 709 6676,
www.russiancuisine.co.uk): Ρωσικό εστιατόριο με καραόκε.
•
Mei Mei (9 – 13 Berry Street, τηλ. +44 (0)151 707 2888): Το
τοπ κινέζικο.
•
Master Chef (57 Renshaw Street, +44 (0)151 709 3275,
www.masterchefrestaurant.co.uk): Το πρώτο και καλύτερο ινδικό.
•
Maharajah (34 – 36 London Road, Liverpool City Centre, τηλ.
0871 811 4798): Και… το δεύτερο!
•
Alma de Cuba (90 Seel Street, τηλ. +44 (0)151 702 7394,
www.alma-de-cuba.com): Φαγητό και ποτό σε μια πρώην εκκλησία.
Για μπίρα ή ποτό:
•
The Ship & Mitre (133 Dale Street, τηλ. +44 (0)151 236
0859, www.shipandmitre.co.uk): Παμπ με λαμπτήρες γκαζιού και μεγάλη
συλλογή γραφομηχανών. Γιατί όχι;
•
Peter Kavanagh’s (6 Feb Egerton Street, τηλ. +44 (0)151 709
3443): Μια παμπ με τα όλα της. Γεμάτη στολίδια και κόσμο. Ολοι μια
παρέα!
•
Lark Lane Area: Μια ολόκληρη περιοχή, λίγο έξω από την πόλη
με σειρά από εστιατόρια, μπαρ και παμπ!
Τέχνη:
•
FACT
(88 Wood Street, τηλ. +44 (0)151 707 4450, www.fact.co.uk):
Σημαίνει ίδρυμα για την τέχνη και τη δημιουργική τεχνολογία
(Foundation for Art and Creative Technology) και αυτό ακριβώς θα
έρθετε να δείτε και να κάνετε σε αυτόν εδώ τον μοντέρνο πολυχώρο.
Σινεμά, καφέ και… κέικ. (Για κέικ αναζητήστε και το Dafna’s Cheese
Cake Factory, 240 Smithdown Road, τηλ. +44 (0)151 733 7808. Κάτι θα
ξέρει ο Ρούμπεν.)
WILL SERGEANT
Θα τον βρείτε:
Κάθε Πέμπτη βράδυ στα ντεκ του μπαρ Korova (39 – 41 Fleet Sreet,
τηλ. +44 (0)151 709 7097, www.korova-liverpool.com), σε έναν από
τους νεότερους χώρους της πόλης, με πολλά επίπεδα, ρετρό διακόσμηση
και μια μαυροκόκκινη αίθουσα, επηρεασμένη από σκηνές της καλτ
τηλεοπτικής σειράς του Ντέιβιντ Λιντς, Twin Peaks.
Για φαγητό:
•
Everyman Bistro (5 – 9 Hope Street, τηλ. +44 (0)151 708
9545, www.everyman.co.uk): Βρετανική κουζίνα, καθαρή και… προσιτή.
•
Il Forno (132 Duke Sreet, τηλ. +44 (0)151 709 4002,
www.ilforno.co.uk): Αυθεντική ιταλική κουζίνα με διακρίσεις.
Για μπίρα ή ποτό:
•
Ye Cracke (13 Rice Street, τηλ. +44 (0)151 709 4171):
Δημοφιλέστατη παμπ ήδη από τη δεκαετία του ’60, όταν σύχναζε εδώ ο
Τζον Λένον.
•
Philharmonic Bar (36 Hope Street, τηλ. +44 (0)151 707 2837):
Χτίστηκε το 1897 από μαραγκούς καραβιών – τους ίδιους που είχαν
κατασκευάσει τη θρυλική «Λουζιτανία»!
Τέχνη & Μουσική:
•
Tate Liverpool
(Albert Dock, τηλ. +44 (0)151 702 7400,
www.tate.org.uk/liverpool): Η μεγαλύτερη πινακοθήκη μοντέρνας
τέχνης εκτός Λονδίνου φέτος γιορτάζει τα εικοστά της γενέθλια
παρουσιάζοντας 200 έργα από τη συλλογή της υπό τον τίτλο «Ο 20ός
αιώνας», έως την 1η Απριλίου 2009, καθώς και την πρώτη στη Βρετανία
έκθεση της προκλητικής Γαλλίδας εικαστικού Niki de Saint Phalle, ώς
τις 5 Μαΐου.
•
Carling Academy Liverpool
(11 – 13 Hotham Street, τηλ. +44 (0)151 707 3200,
www.liverpool-academy.co.uk): Ανήκει στους συναυλιακούς χώρους της
Academy Music Group, είναι χωρητικότητας 1.200 ατόμων και φιλοξενεί
από διάσημα ονόματα της ποπ και ροκ μουσικής σκηνής, έως και
μικρότερα ανερχόμενα.
…ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ
Για φαγητό:
•
The Olive Press (25 Castle Street, τηλ. +44 (0)151 227
2242): Καλή ιταλική κουζίνα σε πολύ περιποιημένο και ζεστό
περιβάλλον.
Για μπίρα ή ποτό:
•
Excelsior (121 – 123 Dale Street, τηλ. +44 (0)151 236 6486):
Η παμπ της γειτονιάς, όπως και δεκάδες άλλες που θα συναντήσετε σε
λιγότερο κεντρικά στενά της πόλης. Σ’ αυτές τις παμπ, αν έρθετε
πάνω από μια φορά θα αρχίσετε να έχετε κι εσείς γνωστούς στο
Λίβερπουλ!
•
Cavern (10 Mathew Street, τηλ. +44 (0)151 236 1965,
www.cavernclub.org): Δεδομένου ότι εδώ πρωτοέπαιξαν οι Μπιτλς στις
αρχές του ’60, είναι από τα διασημότερα κλαμπ του κόσμου. Για του
λόγου το αληθές το τότε Cavern δεν ήταν στην ίδια ακριβώς τοποθεσία
με τη σημερινή, αλλά λίγο πιο πέρα. Οπως και να ‘χει, εξακολουθεί
να φιλοξενεί καινούργιες και παλαιότερες μπάντες, αλλά και dj που
ειδικά τα σαββατόβραδα τα δίνουν όλα!
•
Heebie Jeebies (80 – 82 Seel Street): Πέτρα ξύλο, ψαγμένοι
πίνακες στους τοίχους (ξεχώρισα ένα έργο του Escher), μια
κουκλίστικη εσωτερική αυλή και ήχοι σόουλ, φάνκι, αλλά και σκληρό
καθαριστικό ροκ, ειδικά όταν φιλοξενεί τοπικές μπάντες.
•
Mello Mello (Slater Street & Parr Street,
www.theartorganization.co.uk): Φιλόξενο και νεανικό
αυτοδιαχειριζόμενο καφέ, ανήκει στους πρώην εγκαταλελειμμένους
χώρους που απέκτησαν ξανά ζωή μέσω του The Art Organization. Εδώ,
θα πιείτε καφέ ή τσάι απ’ όλο τον κόσμο, διακινούμενα μέσω του
δίκαιου εμπορίου (fair trade) και φυσικά σε πολύ χαμηλό κόστος.
Αλκοόλ δεν σερβίρεται. Μπορείτε όμως να φέρετε τις μπίρες σας απέξω
και να τις πιείτε με την παρέα σας, δίνοντας στο Mello Mello μία
λίρα, έτσι, για το ποτήρι που θα σας δώσουν. Δευτέρα – Σάββατο,
11.00 – 23.00.
Τέχνη:
•
Word Museum
(William Brown Street, τηλ. +44 (0)151 478 4393): Με εκθέματα
από την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά
•
The Beatles Story
(Albert Dock, www.beatlesstory.com): Η ζωή και το έργο των
διάσημων Σκαθαριών σε ένα εξαιρετικό θεματικό μουσείο.
•
Maritime Museum
(Albert Dock, +44 (0)151 478 4499): Η ναυτική ιστορία και
παράδοση ολόκληρης της χώρας, στον ντόκο του ιστορικού της
λιμανιού.
•
International Slavery Museum
(Albert Dock, συστεγάζεται με το Ναυτικό Μουσείο): Κάποτε το
Λίβερπουλ πλούτισε χάρη στο δουλεμπόριο. Πλέον έφτασε η ώρα να
μάθει ο κόσμος τι πραγματικά συνέβη. Και όντως αυτό το μουσείο
μαρτυρεί αλήθειες σκληρές…
•
Open Eye Gallery
(28-32 Wood Street, τηλ. +44 (0)709 9460): «Μάτια ανοιχτά» στο
φωτογραφικό φακό… Εδώ θα δείτε εξαιρετικές εκθέσεις φωτογραφίας,
όπως η έκθεση της Anne Collier που θα φιλοξενήσει η γκαλερί από τις
11 Απριλίου ώς τις 24 Μαΐου, σε αναζήτηση του ρόλου των φωτογραφιών
στον σύγχρονο πολιτισμό. Η ίδια ξαναφωτογραφίζει φωτογραφίες,
φτιάχνει νέες εικόνες από εικόνες, διαλογίζεται πάνω στη φύση της
εικόνας και στους τρόπους που εμείς τις βλέπουμε.
•
Bluecoat
(54 Hanover Street, τηλ. +44 (0)151 709 5297,
www.thebluecoat.org.uk): Ευπρόσδεκτοι όλοι οι νέοι καλλιτέχνες και
όλες οι μορφές της τέχνης στον ανακαινισμένο χώρο που άνοιξε της
πύλες του μόλις στις 15 Μαρτίου. Η πρώτη έκθεση με θέμα «Τώρα &
Τότε» (Now & Then) θα διαρκέσει ώς τις 4 Μαΐου 2008,
φιλοξενείται σε όλες τις αίθουσες του πολυχώρου και έχει δωρεάν
είσοδο.
Από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών μπορείτε μεν να φτάσετε
αεροπορικώς στο αεροδρόμιο «Τζον Λένον» του Λίβερπουλ με easyJet
και ενδιάμεσο σταθμό είτε το Βερολίνο είτε το Παρίσι. Εναλλακτικά,
πετάξτε ώς το Μάντσεστερ με απευθείας πτήση των Ολυμπιακών
Αερογραμμών κάθε Δευτέρα, Πέμπτη και Σάββατο ή καθημερινά με τις
περισσότερες μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες (Swiss, Lufthansa, Air
France, KLM κ.λπ. – μέσω ενός ενδιάμεσου σταθμού) και από εκεί να
φτάσετε στο Λίβερπουλ με τρένο (virgin trains). Η διαδρομή διαρκεί
σχεδόν μία ώρα. Εναλλακτικά, είτε με τις Ολυμπιακές Αερογραμμές
είτε με την easyJet ή την British ώς το Λονδίνο και από εκεί να
επιλέξετε ανάμεσα στα υπεραστικά λεωφορεία (national express
coaches, mega bus) και τα τρένα.
Κατά τ’ άλλα, μέσα στην πόλη, ειδικά αν μείνετε κάπου κεντρικά,
απολαύστε το περπάτημα. Ολο το κέντρο περπατιέται άνετα και εύκολα,
ακόμη και το βράδυ. Εναλλακτικά, θα κινηθείτε είτε με τα δημόσια
λεωφορεία (εισιτήρια προμηθεύεστε από τους οδηγούς) είτε με ταξί.
Τα τελευταία χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: στα μαύρα, τα οποία
μπορείτε να σταματήσετε οπουδήποτε και είναι κατά τι ακριβότερα και
στα υπόλοιπα (διάφορων χρωματισμών), τα οποία ανήκουν σε εταιρείες
και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνο κατόπιν ραντεβού. Γενικά τα
ταξί δεν είναι καθόλου ακριβά. Οσο για το μετρό, εξυπηρετεί κυρίως
τα προάστια και την ευρύτερη περιοχή του Μέρσι.
Για συνάλλαγμα, προτιμήστε τα ανταλλακτήρια που θα βρείτε σε
διάφορα κεντρικά σημεία της πόλης ή και στα Marks & Spencer, σε
ώρες λειτουργίας των καταστημάτων. Προσοχή! Φροντίστε να μην
ξεμείνετε από συνάλλαγμα το βράδυ, γιατί μόνο μερικά μεγάλα
ξενοδοχεία αλλάζουν χρήματα.
Το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά σε όλους τους κλειστούς
χώρους, όσο κρύο κι αν έχει.
Για τη διαμονή σας, ένα είναι βέβαιο: το Λίβερπουλ φέτος
περιμένει να φιλοξενήσει πολλούς επισκέπτες, γι’ αυτό και αν όχι
όλα, τα περισσότερα όμως ξενοδοχεία της πόλης έχουν φορέσει τα καλά
τους! Πάρτε χαρτί και μολύβι και σημειώστε:
•
Malmaison Liverpool (William Jessop Way, Princes Dock, τηλ.
+44 (0)151 229 5000, www.malmaison-liverpool.com): Εκθαμβωτικό
ξενοδοχείο πόλης, της γνωστής οικογενείας. Το ντιζάιν του θυμίζει
Μανχάταν, η καρδιά του όμως χτυπάει στη βρετανικού στυλ μπιραρία
του. 175 – 180 λίρες τη βραδιά (230 – 235 ευρώ).
•
Hope Street Hotel (40 Hope Street, τηλ. +44 (0)151 709 3000,
www.hopestreethotel.co.uk): Χτίστηκε το 1860, με τη μορφή
βενετσιάνικου παλατιού. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και υπήρξε
το πρώτο μπουτίκ ξενοδοχείο της. Μια καλή προσφορά που θα πετύχετε
είναι οι 110 λίρες (145 ευρώ) το δίκλινο με πρωινό. Διαφορετικά, θα
κινηθείτε μεταξύ 140 και 165 λιρών (185 – 215 ευρώ).
•
62 Castle St’s (62 Castle Street, τηλ. +44 (0)151 702 7898,
www.62castlest.com): Επίσης κεντρικότατο και πολυτελέστατο, είναι ο
απόλυτος συνδυασμός του παλιού με το καινούργιο: μοντέρνα εσωτερική
διακόσμηση με παραδοσιακές πινελιές. 99 – 109 λίρες τη βραδιά (130
– 143 ευρώ).
•
Print Hotel (56-58 Stanley Street, τηλ. 0870 033 4450-52,
www.theprinthotel.co.uk): Πολύ μοντέρνα και άνετη πρόταση διαμονής
στο κέντρο της πόλης. Προσφέρει απλά δίκλινα δωμάτια, λοφτ σουίτες
και ρετιρέ διαμερίσματα. Η τιμή στις λοφτ σουίτες ξεκινά από 100
λίρες (130-140 ευρώ).
•
Hard Day’s Night Hotel (North John Street, τηλ. +44 (0)151
236 1964, www.harddaysnighthotel.com): Ολοκαίνουργιο θεματικό
ξενοδοχείο αφιερωμένο αποκλειστικά στους Μπιτλς. Οι τιμές του
ξεκινούν από 210 – 215 ευρώ τη βραδιά.
Ή απλά και εύκολα με ένα κλικ επιλέξτε από δεκάδες
ξενοδοχεία και κάνετε κράτηση τώρα στη διεύθυνση:
ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Γενικές πληροφορίες
www.visitbritain.gr
www.visitliverpool.com
www.liverpool.com
www.liverpool08.com
www.liverpoolmuseums.org.uk
www.itchyliverpool.co.uk
www.realliverpool.com
www.myliverpool.org
Μετακίνηση
www.olympicairlines.com
www.easyjet.com
www.ba.com
www.virgintrains.co.uk
www.nationalexpress.com
www.megabus.com
Διαμονή
www.hotelsofliverpool.com
